Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας !

Καλά Χριστούγεννα σε όλους σας !
Με Υγεία, Αγάπη και Εργασία !

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

30 Ιουλίου 2012

Ελύτης: Για μίαν οπτική του ήχου !

Λόγια και σκέψεις του Ελύτη.

Εμείς θα πάμε σαν τη γλώσσα που περνάει από το τρυπητό για ν’ αφήσει απ’ έξω τα απόφλουδα και να βρεθεί ποιος φταίει και διαπράττει κάθε μέρα το αυτί μας μια ανορθογραφία.

Κάποτε, μια μέρα χειρότερη και της Κυριακής, το συνειδητοποίησα! Η πρωτεύουσα σ’ όλο το μάκρος της είχε γεμίσει τρύπες. Όχι απ’ αυτές που ανοίγουν οι εργάτες του Δήμου στους υπονόμους. Μιλώ για τις άλλες, πάνω στις προσόψεις των υψηλών κτιρίων, όπου προσεκτικά στήνονται οι επιγραφές εταιρειών, ιδρυμάτων και καταστημάτων. φαρμακείΟ, καφενείΟ, ΑιματολογικΟ ΚέντρΟ, ΠαιδαγωγικΟ ΙνστιτούτΟ. Που ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Στο τηλεγραφείο των νευμάτων μεγάλη αναστάτωση επικρατεί σ’ όλη τη γειτονιά. Μήπως είναι κανένας ξένος δάχτυλος, του τύπου ΝΟVΑ ΜΑΚΕDΟΝΙΑ, ή μήπως του ’φυγε του μπογιατζή το τελευταίο ψηφίο και έμεινε ανολοκλήρωτο από αμέλεια ή, δεν αποκλείεται, από οικονομία;
Μα είναι δυνατόν; Να σου φτιάχνει ο ράφτης ένα ωραίο σακάκι που το ένα του μανίκι τού λείπει, κι εσύ να κυκλοφορείς με καμάρι, όπως ο καστράτος που ιδίω δικαιώματι έμπαινε στα χαρέμια, κι ας του έλειπε κάτι· ζωή να ’χε ο σουλτάνος.
Φαίνεται πως η ζωή αυτή δεν έγινε για να επιτευχθεί «κάτι δύσκολο ή κάτι υψηλό». Καθόλου. Έγινε για την ευκολία μας. «Πονάει δόντι, βγάζει δόντι» που έλεγαν οι παλαιοί. Πονάει περισπωμένη, βγάζει περισπωμένη· πονάει δασεία, βγάζει δασεία. Και λαμπρά ταιριάζουν όλα.
Συγγνώμην, αλλά το σώβρακό σου δεν τ’ αφήνεις να φαίνεται ποτέ του. Αλλά το φορείς. Δεν είναι το πρακτικό μέρος των πραγμάτων που πρωτεύει στη ζωή μας. Τα τρία τέταρτα της ανθρωπότητας διαβιούν κατά λάθος. Διαγράφουν το περιττόν, και ας είναι ωραίον, κερδίζοντας μερικά εικοσιτετράωρα πλήξης. Αλλού, μακριά τους στάζει ο χυμός, έστω και ως ήχος στα χείλη μιας θυγατρός του Ομήρου.
Στις δέκα λέξεις μας οι πέντε είναι ξένες. Ολοταχώς βαδίζουμε προς μιαν εσπεράντο παρά πέντε. Κανένας Ηρώδης δε θα τολμούσε να διατάξει τέτοια γενοκτονία όπως αυτή του τελικού -ν· εκτός κι αν του ’λειπε η οπτική του ήχου.
Μια Φύση ευκτική, ανώτερη και της Αττικής, εξαποστέλλει ρυακισμούς και θροΐσματα στο Θριάσιο πεδίο των αποξηραμένων μεταρρυθμιστών, που χάρη στον ευφωνικό στραβισμό τους εκλαμβάνουν τον εαυτό τους για προοδευτικό. Αλλά στους φθόγγους, όπως και στα χρώματα, δεν υπάρχει η έννοια της προόδου. Εκτός κι αν εσύ είσαι ο δράστης, οπότε όσο πιο ευώχυμο είναι το ένα τόσο δυσαπεικόνιστο είναι το άλλο.
Ὀδυσσέας Ελύτης
Από «Εν λευκώ», Εκδόσεις Ίκαρος (1992)

27 Ιουλίου 2012

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ "ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ"


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης...
Κατ' αρχάς, για να ξέρουμε για τί μιλάμε, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η έννοια του φασισμού, πρωτίστως περιέχει την αποφασιστικότητα για την επιβολή των θέσεών του, δυναμικά.
Αυτό προκύπτει από την ρίζα της λατινικής λέξης Fascismo που ετυμολογείται από την λατινική «fasces» (φάσκες, ενικός: fascis, ιταλικά fascio :φάσιο) που ονομάζονταν συγκεκριμένο αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ», δηλαδή ένα σύμβολο που συμβολίζει αυτό που λέμε εμείς "η ισχύς εν τη ενώσει".
Αυτός, λοιπόν, ο συμβολισμός της ισχύος, ζεύτηκε (από τον Μουσολίνι, το 1919) με την έννοια της "Εθνικοφροσύνης" του, και από τότε η έννοια της ισχύος (που συμβολίζει η λέξη "φασισμός") συνυφάνθηκε με την βίαιη και άκρατη εθνικοφροσύνη (Ναζισμός), που δεν δέχεται άλλη ιδεολογία.
Αποτέλεσμα της άνθισης αυτού του "διδύμου", ήταν η "τέλεια καταστροφή" του Β'ΠΠ, κατά τον οποίο κυριάρχησαν οι θηριωδίες των φασιστών/ναζιστών του "άξονα".
Αλλά, ας έρθουμε στο προκείμενο.
Στις μέρες μας, η λέξη "φασίστας" χρησιμοποιείται πάντοτε με αρνητική σημασία, συχνά ως μια ετικέτα για βίαιη επίκριση μιας αντίθετης άποψης, και υποδηλώνει απολυταρχισμό και αντιδημοκρατική αντίληψη.
Σύμφωνα με αυτή την έννοια, οι αυτοπροβαλλόμενοι στη χώρα μας σαν αντιφασίστες, ενεργούν άκρως φασιστικά, αλλά και υποκριτικά (υποδυόμενοι τους αντιφασίστες), προκειμένου να επιβάλλουν τις απόψεις τους.
Παράδειγμα, ο πρόσφατος ξεσηκωμός όλων των "αντιφασιστικών δυνάμεων" για ένα ανέκδοτο που επανέλαβε η πρωταθλήτριά μας Βούλα Παπαχρήστου στο internet που, ήτανε, λέει, ρατσιστικό! (κάποιος πρέπει να πεί στους ανεγκέφαλους "εγκεφάλους" του "αντιφασιστικού μορφώματος" πως, ΚΑΘΕ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ, για να είναι "ανέκδοτο", (δηλαδή να προκαλέσει θυμηδία) στήνει απέναντι, για να γελοιοποιήσει, κάποια ιδέα ή κάποιο πρόσωπο. Δεν θα υπήρχαν "ανέκδοτα" χωρίς αυτή την προϋπόθεση και τεχνική....)
Ποιός είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε !!!
Η ΔΗΜΑΡ, ως συγκυβερνόν κόμμα, με σημαιοφόρο την αδιαμφισβήτητη ηγέρια του "αντιφασισμού" Ρεπούση, φρόντισε να αποκλειστεί από την εθνική ομάδα των Ολυμπιακών αγώνων, η πρωταθλήτριά μας!!
Η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας, έβγαλε ολόκληρη σχετική ανακοίνωση, επικροτώντας τον αποκλεισμό σαν "ενέργεια ορθή και επιβεβλημένη" !!!
Το ΚΚΕ, ομοίως, καταγγέλοντας ότι στον αθλητισμό καλλιεργείται η "εθνική υπεροψία".
Το "υπόλοιπο Πα.Σο.Κ", ψέλλισε κάτι στο ίδιο πνεύμα, μήπως και σώσει τον "αντιφασισμό" του, μετά την ολοσχερή απώλεια του "σοσιαλισμού" του στην κυβερνητική πρακτική τού άκρατου νεοφιλελευθερισμού...
Οι "αντιφασιστικές δυνάμεις" στη σημερινή Ελλάδα, άφησαν πίσω τους σε φανατισμό και ξεπέρασαν και τους (κατηγορούμενους, από αυτούς, για φανατισμό) ρασοφόρους της Ορθοδοξίας, αφού (οι τελευταίοι) δεν τολμούν να περάσουν από τη διαδικασία του αφορισμού, (όπως κάνουν οι "αντιφασίστες") όλους αυτούς που καθημερινά λένε γαργαλιστικά ανέκδοτα με τον Χριστό, τον Θεό, την Παναγία και δεν συμμαζεύεται... Δηλαδή τα δύο τρίτα του Ελληνικού πληθυσμού!!
Δηλαδή στη χώρα μας, δεν επιτρέπεται και διώκεται ΜΟΝΟΝ η προσβολή (και η υπόνοια ύπαρξής προσβολής) της ράτσας, της φυλής και του άλλου έθνους . Η προσβολή του θρησκευτικού μας αισθήματος (και κάθε θρησκείας), η προσβολή του δικού μας έθνους, αλλά και η προσβολή της νοημοσύνης μας, είναι απέραντα ελεύθερα !!!!!
Οι "αντιφασιστικές δυνάμεις" στη χώρα μας, συναγωνίζονται, πλέον, μόνον τους μουλάδες του Ιράν σε επίδειξη "καθαρότητας σκέψης" και αυστηρότητας των μέτρων αντιμετώπισης κάθε αντίθετου !!
Αλίμονο σε όποιον δεν συμμορφωθεί..... Τα κεφάλια μέσα !!!

http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/07/blog-post_26.html

Σημείωση δική μου : " αἰδώς Ἀργεῖοι "    


Ο όρος φασισμός προέρχεται από την ιταλική λέξη Fascismo που ετυμολογείται από την λατινική «fasces» (φάσκες, ενικός: fascis, ιταλικά fascio :φάσιο) που ονομάζονταν συγκεκριμένο αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ».
Η λέξη παραπέμπει στους «littores» (λιτόρες) που ήταν ένα είδος ομάδων σωματοφυλάκων των γερουσιαστών της αρχαίας Ρώμης οι οποίοι διακρίνονταν από μια ράβδο που κρατούσαν και η οποία ήταν το σύμβολο της εξουσίας τους. Οι fasces ήταν στην αρχαία Ρώμη σύμβολο της εξουσίας των δικαστών και συμβόλιζαν την «ισχύ δια της ενώσεως»: μια μόνο ράβδος σπάζει εύκολα, ενώ μια δέσμη πολύ δύσκολα. Οι ράβδοι δεμένες γύρω από έναν διπλό πέλεκυ που έγινε το σύμβολο του φασισμού. Η αντιστοιχία με τους φασίστες της δεκαετίας του '20 βρίσκεται στο ότι οι πρώτες ομάδες φασιστών που σχηματίστηκαν στην Ιταλία ονομάστηκαν «fascio di combattimento», δηλαδή ομάδες-δέσμες μάχης.
 

26 Ιουλίου 2012

Η Αγία Παρασκευή !

 Αγία  Παρασκευή

 
Αγία Παρασκευή ή Παρασκευή η Οσιομάρτυς ή Παρασκευή η Παρθενομάρτυς ή Παρασκευή Αθληφόρος είναι Αγία της Ορθοδόξου και Καθολικής εκκλησίας και θεωρείται προστάτιδα των ματιών. Έζησε στη Ρώμη κατά το 2ο αιώνα και υπέστη μαρτυρικό θάνατο επί ημερών Αυτοκράτορος Μάρκου Αυρηλίου.

Ο βίος της

H Αγία Παρασκευή γεννήθηκε σε ένα προάστιο της Ρώμης επί Αυτοκρατορίας Αδριανού. Γονείς της ήταν ο Αγαθόνικος και η Πολιτεία, που ήσαν θεοσεβούμενοι Χριστιανοί και οικονομικά εύποροι. Για πολλά χρόνια δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδί και τελικά απέκτησαν την Παρασκευή, μετά από πολλά χρόνια θερμής προσευχής. Η Αγία Παρασκευή μάλιστα γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή και έτσι αποφάσισαν να της δώσουν το όνομα της ημέρας που γεννήθηκε. Η ανατροφή της από μικρή ηλικία έγινε με βάση Χριστιανικά πρότυπα.
Έτσι από μικρή ηλικία έδειξε ιδιαίτερη κλίση προς το λόγο του ευαγγελίου και ξεχώριζε για τον ενάρετο βίο της. Παρότι το παρουσιαστικό της ήταν ιδιαίτερα θελκτικό και πολλοί εύποροι της εποχής είχαν ζητήσει την όμορφη Παρασκευή σε γάμο, αυτή αρνείτο, προτιμούσε την διακονία των γονιών της και των γειτόνων της, την προσήλωση στην προσευχή και τη μελέτη των Γραφών. Με το πέρασμα μάλιστα των ετών απέκτησε και σημαντική βιβλική κατάρτιση.
Σε ηλικία 20 ετών, η Αγία Παρασκευή έχασε τον πατέρα της. Αυτό στάθηκε σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη της πορείας της διότι πλέον ήταν μόνη και με αρκετά χρήματα ώστε να πραγματοποιήσει φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο που ποθούσε. Έτσι εκποιεί όλη της την περιουσία σε φτωχούς και αφιερώνει το χρόνο της στην ανακούφιση των ασθενών. Δίνεται ολοκληρωτικά στην ιεραποστολή, διδάσκει σε σπίτια γυναίκες, μικρά παιδιά, διακονεί αδυνάτους, σπεύδει για τις ανάγκες τις εκκλησίας της Ρώμης. Μάλιστα με τον καιρό επέκτεινε τη δράση και σε γειτονικά χωρία και εκκλησίες. Πλησίαζε ιδίως νέες γυναίκες, προκαλούσε συζητήσεις, ομιλούσε για το Χριστό, το παράδειγμά Του.
 Γρήγορα όμως έφτασαν στα αυτιά του Αυτοκράτορα Αντωνίνου οι δραστηριότητες της Παρασκευής, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ενώπιόν του. Η σεμνή και όμορφη εμφάνιση της στον Αυτοκράτορα, μάλιστα λέγεται ,πως τον εντυπωσίασε. Αλλά και η σύνεσή της, το θάρρος της και η διαύγεια πνεύματος έγιναν αντιληπτά από τον Αντωνίνο, ο οποίος δεν ήθελε να εφαρμόσει τα μέτρα του Ρωμαϊκού νόμου σε βάρος της, όπως ορίζονταν για τους Χριστιανούς. Δοκίμασε πολλές μεθόδους ιδιαίτερα κολακευτικές για γυναίκα, αλλά τελικά έμεινε αμετακίνητη στη θέση της.
Η Παρασκευή τελικά συνελήφθη και οδηγήθηκε σε τιμωρία βασανισμού μέχρι να ομολογήσει την αποστροφή της από το χριστιανισμό. Αρχικά της έθεσαν μια πυρακτωμένη περικεφαλαία στην κεφαλή της. Εν συνεχεία και αφού δε λύγισε, ρίχτηκε στην απομόνωση. Μια οπισθοχώρηση άλλωστε θα σήμαινε μεγάλη νίκη του Αυτοκράτορος και πλήγμα ιδιαίτερα στο γυναικείο Χριστιανικό πληθυσμό που θα έβλεπε τη θερμότερη εκπρόσωπό της να αλλαξοπιστεί. Αυτή όμως αντί να λυγίσει, θεώρησε εξαιρετικό χρόνο την απομόνωση για προσευχή. Μάλιστα το βράδυ άγγελος Κυρίου ενεφανίσθη ενώπιόν της και την ελευθέρωσε από τα δεσμά της.
Η Παρασκευή ενώπιον του Αυτοκράτορα πλέον πάλι, έμεινε σταθερή, ο Αντωνίνος κατάλαβε πλέον το μάταιο της προσπάθειάς του και διέταξε σε βασανισμό μέχρι θανάτου. Έτσι την οδήγησαν ενώπιον ενός καζανιού που περιείχε καυτό λάδι. Όμως εδώ αναφέρεται από τον βιογράφο της μέγα σημείο. Πως ενώ εισήχθη στο θερμό λάδι, παρέμενε ανέπαφη. Όταν το άκουσε ο Αντωνίνος δεν πίστεψε σε κάτι τέτοιο και θέλησε ο ίδιος να διαπιστώσει το αληθές, όμως πλησιάζοντας το λέβητα τα μάτια του βλάφτηκαν, όταν η Παρασκευή του έριξε λίγο λάδι στα μάτια, με αποτέλεσμα να τυφλωθεί. Η Παρασκευή όμως με θαυματουργικό τρόπο θεράπευσε τα μάτια του.
Έτσι μέχρι και σήμερα θεωρείται προστάτης των ματιών. Μετά το γεγονός ο Αντωνίνος άφησε ελεύθερη την Παρασκευή. Μάλιστα από το γεγονός αυτό και έπειτα ο Αντωνίνος διατήρησε θετική για τη εποχή στάση για τους χριστιανούς και για αυτό του δόθηκε το προσωνύμιο «Ευσεβής». Έτσι η Παρασκευή επέστρεψε στο έργο της κάτι που έδωσε πολύ δύναμη στη χριστιανική κοινότητα, ιδίως δε στις γυναίκες που στο πρόσωπό της έβλεπαν ένα σπουδαίο στήριγμα.
Όμως σύντομα τον Αντωνίνο διαδέχθηκε ο Μάρκος Αυρήλιος. Μέσα στους πρώτους χριστιανούς που συνέλαβε ήταν και η Παρασκευή. Ο ίδιος, έδωσε εντολή σε δύο έπαρχους να τη βασανίσουν. Ο ένας ονομαζόταν Ασκληπιός, ήταν αυτός που την έριξε σε χώρο που φυλάσσονταν φίδια, τα οποία όμως πέθαναν όταν την πλησίασαν. Ο Ασκληπιός ταράχτηκε, πιθανώς να γνώριζε και αυτά που οι χριστιανοί μεταξύ τους συζητούσαν ή ακόμα να ήξερε τα λεγόμενα για την ίδια τη Παρασκευή. Μετά τα γενόμενα ανέλαβε δράση ο έτερος έπαρχος ονόματι Ταράσιος. Αυτός όμως της απέκοψε την κεφαλήν και έτσι βρήκε τέλος η ζωή της Αγίας και μεγαλομάρτυρος Παρασκευής.
Χριστιανοί περιμάζεψαν το λείψανό της και εν καιρώ το τοποθέτησαν στη βάση του θυσιαστηρίου. Η μνήμη της εορτάζεται στις 26 Ιουλίου.
Βιβλιογραφία
Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής κ.κ.Ιγνάτιος, «Η Αγία Παρασκευή»,Εκδόσεις «Ο Σωτήρ», Αθήνα, 2005. 


 http://el.orthodoxwiki.org

13 Ιουλίου 2012

Το αληθινό νόημα του όρου «διεθνοποίηση της παιδείας»…

Το αληθινό νόημα του όρου «διεθνοποίηση της παιδείας»…

ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΡΟΜΜΥΔΑ

Εκείνο για το οποίο απορώ σφόδρα είναι το πως δεν υπάρχει ακόμα μεγάλος κεντρικός δρόμος των Αθηνών με το όνομα, «Λεωφόρος Εφιάλτου». Πως δεν έχει στηθεί ακόμα σε μεγάλη κεντρική πλατεία της πρωτευούσης μεγαλοπρεπής ανδριάντας του Πήλιου Γούση. Πως τέλος δεν έχει ονομαστεί κάποιο μεγάλο ίδρυμα, πολιτιστικό κέντρο, νοσοκομείο, αεροδρόμιο, «Νενέκειο».
Η Ελλάς είναι μια χώρα στην οποία τίποτε δεν είναι πιο βέβαιο, πιο δεδομένο, από την απόδοση τιμών, τίτλων, την ηρωοποίηση των δωσιλόγων και προδοτών, και ταυτοχρόνως ο απηνής διωγμός, η κατασυκοφάντηση των πατριωτών και όλων όσων στάθηκαν εμπόδιο στους
ανθέλληνες, πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν είναι ελεύθερο, κυρίαρχο κράτος.
Διαβάζουμε στις εφημερίδες: Στη Ρόδο πρόκειται να βρεθεί σήμερα Παρασκευή ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προκειμένου να παραστεί σε διεθνές συνέδριο που αφορά την πληροφορική.
Πρόκειται για την διοργάνωση του ICICTE 2012: International Conference on Information Communication Technologies in Education, που διοργανώνεται από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο Solent του Southampton στη Βρετανία και τον οργανισμό Justice Institute of British Columbia, του Καναδά και θα διεξαχθεί στο Συνεδριακό Κέντρο του Ξενοδοχείου Rodos Palace, της Ρόδου.
Ο κ. Παπανδρέου θα απευθύνει χαιρετισμό στο συνέδριο, ενώ έχει προγραμματιστεί να του απονεμηθεί τιμητική διάκριση για την προσφορά του στη «διεθνοποίηση της παιδείας».
Τι σημαίνει όμως «διεθνοποίηση της παιδείας»; Πρόκειται για μια «κωδική» ονομασία που σημαίνει στην πραγματικότητα «αφελληνισμό της παιδείας». Όλα σήμερα εκφράζονται συνθηματικά, κεκαλυμμένα ώστε να υποκρύπτεται η πραγματική σημασία των, και μαζί με αυτή και η παγίδα η οποία κατασκευάζεται προσεκτικά αδιόρατα, εν είδη εργοχείρου, η οποία προορίζεται να παγιδεύσει, να εγκλωβίσει τους λαούς κάτω από ένα ενιαίο πολιτισμικό, οικονομικό, πολιτικό και διοικητικό σύστημα.
Γι’ αυτό όταν οι άνθρωποι διερωτώνται γιατί γίνονται όλα αυτά, ποιος είναι ο σκοπός αυτών των «μέτρων», λαμβάνουν διάφορες απαντήσεις-προσχήματα που σκοπό έχουν να τους παραπλανήσουν, να τους αποπροσανατολίσουν να τους διατηρούν εν υπνώσει μέχρι να τελειώσει το «εργόχειρο», να βρεθούν εγκλωβισμένοι και να ξυπνήσουν ξαφνικά μέσα σε μια εφιαλτική πραγματικότητα, χωρίς να μπορούν να εξηγήσουν πώς και από πού προέκυψε αυτή.
Τότε οι έννοιες θα αποκτήσουν πάλι την πραγματική των σημασία, μα θα είναι αργά. Τότε θα αντιληφθούν οι άνθρωποι ότι είμαστε φτωχοί όχι γιατί είμαστε τεμπέληδες, όπως μας λένε, ούτε γιατί είμαστε φοροφυγάδες, ούτε γιατί δεν μας πλήρωσαν τις αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο οι Γερμανοί, ούτε τέλος γιατί τα λεφτά τα έφαγαν οι κλέφτες πολιτικοί σαν τον Τσοχατζόπουλο. Η φτώχια μας είναι τεχνητή, είναι η πορεία μας μέσα στην «παγίδα», είναι μέρος του μηχανισμού της παγίδας.
Το ίδιο ισχύει για όλα ανεξαιρέτως. Για τον «Καποδίστρια», τον «Καλλικράτη», τις «αποκρατικοποιήσεις», τις «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις», την «θέρμανση του πλανήτη», την προώθηση των μεταλλαγμένων, την κάρτα του πολίτη, τα «αντιρατσιστικά» κινήματα, την λαθρομετανάστευση, την Ευρωζώνη, τις ανεξάρτητες αρχές, τις ΜΚΟ, τα «φορολογικά συστήματα», τα «ενιαία ασφαλιστικά συστήματα υγείας», την απαγόρευση του καπνίσματος, που σκοτώνει πολύ λιγότερους από όσους αυτοκτονούν από την απελπισία· και ότι άλλο ακόμη διαφημίζεται και προωθείται.
Όλα έχουν μια εύπεπτη δικαιολογία-πρόσχημα μα στο βάθος φαίνεται για όσους μπορούν να δουν, ότι πρόκειται για εξαρτήματα της «παγίδας», ότι προχωρούμε βαθύτερα μέσα στην «παγίδα» και είναι ζήτημα χρόνου να ακούσουμε τον πάταγο της πτώσεως του μηχανισμού της.
Εν προκειμένω, τι σημαίνει ο όρος «διεθνοποίηση της παιδείας» για τον οποίο βραβεύθηκε ο κ. Παπανδρέου; Ποιος τον εμπνεύστηκε, τον πρότεινε, τον θεσμοθέτησε, τον έκανε βραβείο και το έδωσε σ’ αυτόν που δεν έχει καμία σχέση με κανενός είδους παιδείας και μόρφωσης; Και γιατί; Σε ποιο σχέδιο, πολιτισμό, ιδεολογία, πολιτική εντάσσεται; Σε τι αποσκοπεί αυτή η βράβευση του… νεκροθάφτη της Ελλάδος;
Σημαίνει μήπως ο όρος «διεθνοποίηση της παιδείας» την κατάργηση του προσδιορισμού «εθνικής» από το όνομα του υπουργείου; Ή την υιοθέτηση εκείνου του αστείου λογότυπου που θυμίζει σήμα νηπιαγωγείου, «τα χελιδόνια», παρά έμβλημα σοβαρού υπουργείου, που θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν για κλάματα, αφού αποκαλύπτει το τραγικό πρόσωπο μιας προδοσίας.
Τίποτα απ’ αυτά. Ο όρος «διεθνοποίηση της παιδείας» σημαίνει την επάνδρωση του υπουργείου με διεθνιστές «αχυράνθρωπους» χωρίς κριτική σκέψη που για να επιβιώσουν παπαγαλίζουν τις απόψεις των ανθελληνικών κύκλων έναντι γενναίας αμοιβής και τεράστιας υποστήριξης.
Σημαίνει την μετατροπή της παιδείας από μια διαδικασία καλλιέργειας, μετάδοσης γνώσεων, δηλαδή βιωμάτων, μετάδοσης αρετών, αξιών, θεωριών, την καλλιέργεια ευαισθησιών, περιεργείας, ήθους, κοινωνικότητος, την άσκηση της κριτικής σκέψεως, την μετάδοση σεβασμών, ιερών και οσίων, σε έναν σωλήνα που ξερνάει ακατάσχετα με την δύναμη πυροσβεστικής αντλίας άσχετες, ασυνάρτητες, άχρηστες πληροφορίες.
Σημαίνει την αντικατάσταση της πνευματικότητος, του ανθρωπίνου παραδείγματος, της ιερής σχέσης δάσκαλου μαθητού από «διαδραστικές» και άλλες ηλεκτρονικές… τρίχες, που όμως εντυπωσιάζουν τους αδαείς.
Σημαίνει την δημιουργία συγχύσεως στον εγκέφαλο των μαθητών ώστε να μην μπορούν να προσανατολιστούν, να βάλουν μια τάξη στην σκέψη των την προσωπικότητά των, την ζωή των.
Σημαίνει την δημιουργία, αντί ελευθέρων δημιουργικών ψυχών, υλιστικών ενσταβλισμένων ζώων. Σημαίνει την αποκαρδίωση και την απογοήτευση των μαθητών για επιδίωξη οιουδήποτε υψηλού και ευγενούς στόχου και τον περιορισμό των σε συλλογή ατελείωτων πτυχίων, πιστοποιητικών, μορίων, που όλα μαζί, μαζί με τον ιδρώτα των τριάντα χρόνων χαμένης ζωής αξίζουν όσο το «αφορολόγητο» ενός πάμφτωχου ανειδικεύτου εργάτη.
Όπως παντού έτσι κι’ εδώ, κοροϊδεύουν, δίνουν χαρτιά χωρίς μορφωτικό αντίκρισμα, όπως δίνουν χαρτονομίσματα χωρίς αξία, δικαιώματα χωρίς πολιτική σημασία, φρούδες ελπίδες, υποσχέσεις, κοκ., απλά για να εκμαυλίσουν. Δίνουν άδεια φανταχτερά κουτιά.
«Διεθνοποίηση της παιδείας» σημαίνει την δημιουργία ενός ιστορικού βούρκου που προκύπτει από το ανακάτεμα ψεμάτων, διαστρεβλώσεων, συκοφαντιών, οπού ρίχνεται ο μαθητής να κολυμπήσει για να χάσει την εθνική του ταυτότητα, την ιστορική του συνείδηση, κάθε πηγή εμπνεύσεως για ελευθερία και αξιοπρέπεια, κάθε πηγή αντλήσεως προτύπων χαρακτήρων και συμπεριφορών. Όλα δε αυτά υπό το πρόσχημα της ειρήνης και συναδελφώσεως των λαών. Να το πρόσχημα, η παγίδα.
Αλλά ποια αξία έχει η ειρήνη χωρίς ελευθερία, αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση. Ποιος δούλος δεν θα αντάλλασσε την «ειρηνική» του δουλεία με ελευθερία και υπόληψη;
Αλλά «διεθνοποίηση της παιδείας» σημαίνει και μοντελάκια σινιέ, αντισυλληπτικά, ναρκωτικά, χαλκάδες στη μύτη και αλλού, κόμμωση άφρο, σκοτεινό όραμα για το μέλλον, ανεργία, απελπισία, απομόνωση, μοναξιά, απονέκρωση της ψυχής, της ζωής. Αυτό βραβεύτηκε. Η συμβολή του κ. Παπανδρέου στην καταστροφή του Ελληνικού πολιτισμού, στην δημιουργία πολιτισμικού αδιεξόδου στην πορεία της Ελληνικής νεολαίας.
Η «διεθνοποίηση της παιδείας» προχωράει σε πλήρη καταστροφή της Ελληνικής γλώσσης προπαρασκευάζοντας το έδαφος για την εισαγωγή του φωνητικού αλφαβήτου. Το βιβλίο γραμματικής της Ε’ Δημοτικού αναφέρει ως φωνήεντα τα α, ε, ι, ο, και… ου, καταργώντας τα η, υ, και ω, στα δε σύμφωνα προσθέτει τα, μπ. γκ, ντ. και καταργεί το ξ, ακολουθώντας την γραμμή Λένιν ο οποίος είπε ότι «όποιος θέλει να καταστρέψει ένα λαό, ας ξεκινήσει από την καταστροφή της γλώσσας του».
Συγχαρητήρια στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στους καθηγητάς του για την πρωτοβουλία των. Τους αξίζει να τιμηθούν κι αυτοί με την σειρά των με το βραβείο για την συμβολή των στην «προώθηση του… ανθελληνισμού».


Διαβάστε επίσης

ΕΛΛΑΣ

1 Ιουλίου 2012

Αγιοι Κοσμάς και Δαμιανός οι Ανάργυροι !

Τα δίδυμα αδέρφια Κοσμάς και Δαμιανός, οι οποίοι έζησαν την εποχή που αυτοκράτορας των Ρωμαίων ήταν ο Καρίνος, ήταν γιατροί στο επάγγελμα και παρείχαν ιάσεις σε όλους όσους είχαν ανάγκη, και για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού ζητούσαν ήταν να πιστεύσουν στον Χριστό.

Κάποιοι όμως καλοθελητές διέβαλαν τους Αγίους στον αυτοκράτορα και του είπαν ότι οι θεραπείες και τα θαύματα που επιτελούσαν τα έκαναν με μαγικές τέχνες. Τότε οι Άγιοι Ανάργυροι επειδή δεν ήθελαν να πάνε άλλους αντί αυτών στον αυτοκράτορα, προσήλθαν μόνοι τους ενώπιον του και ο Καρίνος προσπάθησε να τους μεταπείσει να αρνηθούν τον Χριστό. Εκείνοι όμως όχι μόνο δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αλλά κατάφεραν να μεταπείσουν και να αλλάξουν και τον ίδιο τον αυτοκράτορα, αφού και ο ίδιος δέχτηκε τις θεραπευτικές τους ιάσεις. Συγκεκριμένα, όταν ο Καρίνος ανέκρινε τους Αγίους, μετατοπίστηκε η θέση του προσώπου του και στράφηκε προς την ράχη του. Αμέσως τότε οι Άγιοι την θεράπευσαν με την προσευχή τους στον Χριστό. Εξαιτίας αυτού του θαύματος, πίστευσαν στον Χριστό όσοι βρίσκονταν εκείνη την στιγμή μπροστά σ' αυτό πού συνέβη και ο ίδιος ο Αυτοκράτορας τους έστειλε πίσω στους συγγενείς τους με μεγάλες τιμές.

Αργότερα όμως, μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι Άγιοι φθονήθηκαν από τον ίδιο τον δάσκαλο που τούς είχε μάθει την ιατρική επιστήμη, γιατί είχαν αποκτήσει μεγάλη δόξα και φήμη. Γι' αυτό τον λόγο τους ανέβασε σε κάποιο όρος για να μαζέψουν δήθεν κάποια βότανα και εκεί τους επιτέθηκε με πέτρες και τους θανάτωσε.




Απολυτίκιον
Ηχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως θείοι θεράποντες, και ιατήρες βροτών, ανάργυρον βλύζετε, την θεραπείαν ημίν, Ανάργυροι ένδοξοι, όθεν τους προσιόντας, τή σεπτή υμών σκέπη, ρύσασθε νοσημάτων, και παθών ανιάτων, Κοσμά και Δαμιανέ, Ρώμης βλαστήματα.

Ετερον Απολυτίκιον Ηχος πλ. δ’.
Αγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, επισκέψασθε τας ασθενείας ημών, δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε ημίν.

Κοντάκιον
Ηχος β’.
Οι την χάριν λαβόντες των ιαμάτων, εφαπλούτε την ρώσιν τοις εν ανάγκαις, Ιατροί θαυματουργοί ένδοξοι· αλλά τη ημών επισκέψει, και των πολεμίων τα θράση καταβάλλετε, τον κόσμον ιώμενοι εν τοις θαύμασι.

http://takisgames.blogspot.gr/2011/06/blog-post_30.html