Μια επαγγελματική υποχρέωση με κράτησε μακριά από την πόλη μου για τρείς περίπου μήνες.
Στο διάστημα αυτό αποξενώθηκα από τα καθημερινά και τετριμμένα και έχασα και την παρέα των φίλων μου...
Επέστρεψα πριν από λίγες μέρες και προσπαθώ να ξαναβρώ τον παλιό μου ρυθμό !
-Τι έχει ο γιατρός; ρώτησα τον φιλόλογο της παρέας, όταν πέρασε μπροστά μας ο γιατρός με το γιό του το Χάρη και δε μας μίλησε...απλά σήκωσε το χέρι του σε χαιρετισμό και μας προσπέρασε βιαστικά. Ακολουθώντας με το βλέμμα μου την πορεία του είδα ότι κατεβάζοντας το χέρι του προσποιείται ότι θα δώσει γροθιά στο στομάχι του γιού του, ένα παλληκάρι δεκαπεντάχρονο ίσαμε εκεί πάνω... Το παιδί κατεβάζει αστραπιαία τα χέρια του χιαστί, σηκώνει το δεξί του πόδι και αμέσως μετά φέρνει το δεξί του χέρι διαγώνια στο πρόσωπό του, λειτουργώντας άψογα και ακαριαία ως αμυνόμενος...
-Σ' έπιασα στον ύπνο μπαγάσα ! του λέει ...
-Γιατί μπαμπά; διαμαρτυρήθηκε ο μικρός, αφού ξέρεις ότι, όταν είμαστε μαζί, είμαι στην τσίτα, σε εγρήγορση όπως λές ή σε κατάσταση...
-...γενικής επιστρατεύσεως, συμπλήρωσε ο γιατρός. Αλλά οχι μόνον όταν είμαστε μαζί αγόρι μου, πάντα θέλω να είσαι έτοιμος, προετοιμασμένος, υποψιασμένος, σε κατάσταση επιφυλακής, η όπως αλλοιώς λέγεται, τέλος πάντων ...
Η ζωή είναι πολύ σκληρή αγόρι μου και οι εφησυχασμένοι, οι σίγουροι, ή οι μη προετοιμασμένοι, την πατάνε ...
..και δεν θέλω να πονέσεις, ή αν πρέπει να πονέσεις, τουλάχιστον όσο γίνεται λιγότερο...
- Έχει λίγο καιρό που έχει αλλάξει συμπεριφορά, μου απήντησε ο φιλόλογος...
Κάνει παρέα με το γιό του, πάνε μαζί στο γυμναστήριο, του κάνει συνεχώς "ασκήσεις ετοιμότητος", βιάζεται πολύ να τον ανδροποιήσει και θέλει σώνει και καλά να τον κάνει κι αυτόν πιλότο ελικοπτέρου.
Μου είπε κι αυτόν, γιατί και ο γιατρός πιλοτάρει ελικόπτερα από νεαρός. Είναι γόνος πολύ πλούσιας οικογένειας.
Ο πατέρας του -από τους πιό πλούσιους της περιοχής- είχε και ψεκαστικό ελικόπτερο με το οποίο ο γιατρός, ως φοιτητής, βοηθώντας τον πατέρα του, έκανε ακροβατικά με δαύτο πάνω από τις ελιές που ψέκαζε για το δάκο...
Συνεχίζει να πετά, ακόμη και τώρα, νοικιάζοντας ελικόπτερα και τελευταία παίρνει και το γιό του μαζί για να τον εξοικειώσει με το αντικείμενο.
Ζήτησα από τον φιλόλογο και με τη βοήθειά του εξασφαλίστηκε μια συνάντηση της παρέας των παλιών φίλων και συμμαθητών, δηλαδή εμού, του γιατρού, του φιλολόγου και του εμπόρου επίπλων της όμορφης πόλης που ζούσαμε...σε εστιατόριο της πόλης.
*************************************
-Τά πάντα σχετίζονται μεταξύ τους...το ένα επηρεάζει το άλλο και τίποτα δεν λειτουργεί ανεξάρτητα, είπε με φιλοσοφική διάθεση ο φίλος μας ο γιατρός.
Δηλαδή, συνέχισε, το χειρουργικό τραπέζι και το πιλοτήριο έχουν κοινά στοιχεία...Αν δεν πιλοτάρω με χειρουργική ακρίβεια και αν δεν χειρουργήσω με προσοχή και ευθύνη πιλότου και στις δυό περιπτώσεις καταλαβαίνετε πόσος κίνδυνος ελλοχεύει...
Αν, επίσης, δεν πετάξω ψηλά με το ελικόπτερο για να δώ τους ανθρώπους μικρούς σαν τα μυρμήγκια, όπως τραγουδάει και ο Χατζής, και αν δεν ανέβω ψυχικά- κατά το άνω σχώμεν τας καρδίας- πως θα τους συγχωρήσω;
-Και δε μου λές, του είπε ο έμπορος επίπλων, τι σχέση έχουν οι γυναίκες με τα ελικόπτερα που λές, και θές να ανδροποιήσεις τον Χάρη κάνοντάς τον πιλότο ελικοπτέρου;
- Α! Εδώ χρειαζόμαστε και τη συνδρομή του Γιάννη, είπε ο γιατρός, και τον είδαμε να για πρώτη φορά να χαμογελάει μετά απο πολύ καιρό...
Εσύ, μου είπε, που τα πήγαινες πάντα καλά με τις γυναίκες, ίσως να τις ξέρεις λίγο πιο καλά από εμάς, για αυτό εγώ θα σου λέω ιδιότητες του ελικοπτέρου και εσύ θα μου λές αν υπάρχει αντιστοιχία...
-Τιμή μου, του είπα, αλλά από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια και οι γυναίκες αλλάζουν...
-Οχι, μου είπε κάπως σοβαρά... οι βασικές τους αρχές είναι αιώνια ίδιες...
...και ξεκινάμε, είπε, με το ότι το ελικόπτερο θεωρείται πολύπλοκο πολυμηχάνημα...
-Παραστατικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και η γυναίκα το ίδιο, του είπα, και ανέφερα την απόδοση ανδρός και γυναικός που είδα σε μηχάνημα, όπου το ανδρικό είχε έναν διακόπτη και ένα λαμπάκι μόνον, ενώ το γυναικείο είχε είκοσι τέσσερις διακόπτες και και εβδομήντα οχτώ λαμπάκια...
Φανταστείτε τους είπα και τους πιθανούς συνδιασμούς μεταξύ τους...
-Δεύτερον, συνέχισε ο γιατρός, το ελικόπτερο είναι φύσει ασταθές και χρειάζεται ετοιμότητα και δεξιοτεχνία για να το κρατάς σε ισορροπία...
-Δύο- δύο, του είπα, πάμε παρακάτω...
-Τρίτον, πρέπει να κινείς τα χειριστήρια μαλακά και ευγενικά.
-Το ίδιο ακριβώς, απήντησα, και στις γυναίκες, smoothly και gently!, ενώ οι άλλοι κυττούσανε με προσοχή...
-Τέταρτον, συνέχισε ο γιατρός με την πολύ οργανωνένη -χειρουργικά και εδώ- σκέψη του, υπάρχει πάντα μια μικρή καθυστέρηση μεταξύ της κίνησης των χειριστηρίων και της ανταπόκρισης του ελικοπτέρου...
- Το ίδιο ακριβώς και στις γυναίκες, είπε τώρα ο φιλόλογος, και ειδικά στις ξανθιές, όπου αυτή η καθυστέρηση είναι πολύ μεγαλύτερη, και γελάσαμε ολοι...
- Πέμπτον, αν βρεθεί ένα μικρό εμπόδιο στη προσγείωση ή την απογείωση, ή αν το έδαφος είναι κεκλιμμένο, κινδυνεύεις να τουμπάρεις και εαν μάλιστα προσπαθήσεις να υπερδιορθώσεις, σε έφερε καπάκι...
-Δυναμική ανατροπή... γιατρέ, του είπα, δεν ξέρω πως το λέτε στα ελικόπτερα και με κύτταξε χαμογελώντας και πάλι...
-Επιβιβαζόμενος στο ελικόπτερο πετάς σε πελάγη...ελευθερίας... συνέχισε ο γιατρός
-Και "επιβαίνοντας" ...στη γυναίκα πετάς σε πελάγη ευτυχίας...είπα εγώ και επ' ευκαιρία να κάνουμε και το διαχωρισμό μεταξύ επιβάτου και επιβήτορος...
-Ναί ! φάτε μας τώρα και το ψωμί , είπε χαριτολογώντας ο φιλόλογος, διδάξτε μας και ετυμολογία...
-Καλά ! καλά ! είπα, συνέχισε γιατρέ...
-Να μην σας κουράζω με τις αμέτρητες ιδιότητες του ελικοπτέρου, θα τελειώσω με μία ακόμη , την οποία θεωρώ πολύ σημαντική, είπε:
Όσο αξιόπιστη κι αν είναι η μηχανή του ελικοπτέρου και όσο πεπειραμένος και σωστά καταρτισμένος πιλότος κι αν είσαι, η μηχανή μπορεί να σε "αφήσει" κάποια στιγμή, χωρίς να φταίς και χωρίς να ερωτηθείς, ερήμην σου δηλαδή ...
-Το ίδιο και η γυναίκα, είπα: Όσο πιστή κι αν είναι και όσο καλός παρτενέρ κι αν είσαι, κινδυνεύεις-δυνητικά-να σε "αφήσει" και αυτή κάποια στιγμή χωρίς να φταίς και χωρίς να ερωτηθείς...
-Ερήμην σου και πάλι, συμπλήρωσε ο εμπορος επίπλων...
************************************
Μετά απο μια βδομάδα ο φίλος μας ο γιατρός πετάει και πάλι με συγκυβερνήτη το γιό του σε πελάγη ελευθερίας, πάνω από το μεγάλο δάσος της περιοχής μας. Ο καιρός είναι καταπληκτικός και ο γιατρός από εκεί πάνω... μας συγχωρεί όλους, βλέποντάς μας σα μυρμήγκια του Θεού, όπως έλεγε...όπως λέει και ο Χατζής...
Μόνο που οι σκέψεις του και η μεγαλοψυχία του διεκόπησαν ξαφνικά, όταν ένα τράνταγμα τον έκανε να κυττάξει-αν και ήταν βέβαιος, την ERPM, τη βελόνα που δείχνει τις στροφές της μηχανής...
Τράβηξε αμέσως το κύκλοτρο προς τα πίσω, γιατί του βούτηξε μούρη προς τα κάτω και έριξε μια ματιά στο γιό του που του χαμογέλασε, πιστεύοντας ότι ο πατέρας του τού κάνει μια ακόμη άσκηση ετοιμότητος...
Χίλιες σκέψεις πλημμυρίσανε το μυαλό του γιατρού με απίστευτη ταχύτητα...
...Ο γιός του που δεν έχει καταλάβει τίποτα και κινδυνεύει...
...το Νοσοκομείο που όταν έφερναν σοβαρά τραυματία και έλεγε στους συνεργάτες του, γρήγορα-γρήγορα ετοιμάστε χειρουργείο και ειδοποιείστε αμέσως καρδιολόγο και αναισθισιολόγο, παίζουμε με τα λεπτά...
... o φόβος που είναι σύμμαχος του ανθρώπου αλλά όχι ο πανικός...
...η αυτοπεριστροφή στην οποία πρέπει να μπεί σε τρία με πέντε το αργότερο δευτερόλεπτα...
..και τελευταία η ασφαλής προσγείωση...
Αλλά ο γιός του, πάνω απ' ολα ,το παλληκάρι του...
Η καρδιά του, το γνωρίζει καλά ως γιατρός, κοντεύει τη διπλή "καρδιακή ώση" και το γλυκογόνο του εχει φτάσει στα ύψη...
Πάτησε το δεξί ποδοστήριο, γιατί με το κράτημα της μηχανής δεν έχει αντιρρόπηση και κατέβασε το σύνθετο τέρμα κάτω, κλείνοντας ταυτόχρονα τη μανέτα...
Έτσι το ελικόπτερο θα πετάει για λίγο με μόνη ενέργεια αυτήν που έχει "αποθηκευμένη" στο κυρίως στροφείο και το μόνο του χειριστήριο θα είναι το κύκλοτρο, ίσως και το σύνθετο σε περίπτωση που θα αναπτυχθεί μεγάλη ταχύτητα στο στροφείο, γιατί αυτό γυρνάει τώρα ελεύθερο, απομονωμένο από τη μηχανή και με το δίσκο που δημιουργεί στην περιστροφή του, λειτουργεί ως αλεξίπτωτο...
Αφού "μπήκε" στον απαιτούμενο χρόνο και με τις κατάλληλες κινήσεις στην αυτοπεριστροφή, τη γνωστή διεθνώς ως autorotation, γύρισε και ξανακύτταξε το γιό του, που του χαμογέλασε και πάλι και γέμισε το πιλοτήριο φώς...
Ο γιατρός χάιδεψε με το βλέμμα του το όμορφο νεανικό πρόσωπο του γιού του με τόση τρυφερότητα...που αισθάνθηκε τα μάτια του να υγραίνουν...
-Λέγε συγκυβερνήτα γρήγορα, του είπε, που το προσγειώνουμε;...
-Να ! εκεί στο ξέφωτο, του απήντησε αμέσως ο Χάρης και έδειξε με το νεανικό του χέρι, κάπου ένα χιλιόμετρο μακρυά ένα ξέφωτο ίσαμε τρία αλώνια, που δεν το είχε δεί ο γιατρός...
Λίγο κύκλοτρο δεξιά και με σύμμαχο τον άνεμο, το χωρίς μηχανή ελικόπτερο πήρε κλίση και πορεία προσέγγισης...
Σε λίγα δευτερόλεπτα οι φυλλωσιές από τα ψηλά δέντρα πρίν απο το ξέφωτο χαιδεύουν τα σκί και την κοιλιά του ελικοπτέρου...
Ο γιατρός τράβηξε πίσω το κύκλοτρο και το ελικόπτερο σηκώθηκε σαν να κάνει σούζα στο στροφείο της ουράς...Έκοψε ταχύτητα και κατεβαίνει στο ξέφωτο...
Αν συνεχίσει έτσι θα ακουμπήσει πρώτα η ουρά και θα σπάσει, για αυτό δυο μέτρα περίπου από το έδαφος ή στο ύψος του ανθρώπου, όπως λένε οι εκπαιδευτές, φέρνει το κύκλοτρο μπροστά, ισιώνει το ελικόπτερο και τραβάει το σύνθετο τέρμα επάνω δίνοντας στις λεπίδες του κυρίως στροφείου το μέγιστο δυνατό βήμα για να καθήσει μαλακά...
Έτσι το ελικόπτερο ακούμπησε πάνω στις πράσινες φτέρες και τα σάπια φύλλα, γλύστρισε για λίγα μέτρα και σταμάτησε μπροστά από ένα κομμένο κορμό δέντρου...
-Καλά ! Μπαμπά, είσαι και ο πρώτος ! του είπε ο γιός του, με μια έκφραση εμπιστοσύνης και θαυμασμού στον πατέρα του..Πρώτος ως πατέρας, πρώτος ως γιατρός, πρώτος και ως πιλότος ! ! Αλλά και εγώ ως μαθητής σου, ε; Ηξερα ότι θα μου την κάνεις... και είχα εντοπίσει όλα τα ξέφωτα μέσα στο δάσος !
Ο γιατρός -που νομίζει ότι τα μαλλιά του ασπρίσανε ξαφνικά- βγάζοντας τα ακουστικά του, γύρισε και φίλησε το γιό του...
-Πάμε παλληκάρι μου, του είπε, θέλω να αναπνεύσω λίγο...δάσος, θα τους τηλεφωνήσουμε να 'ρθούν να το πάρουν...θέλω να κάνω λίγο πεζοπορία με το γιό μου...είσαι; !
************************************
Μετά απο δυό μέρες ξανασυναντηθήκαμε βράδυ στο ίδιο εστιατόριο...Θέλαμε όλοι να συγχαρούμε το φίλο μας για την επιτυχή του προσγείωση, για ένα ακόμη δύσκολο χειρουργείο, όπως μας είπε, που τελείωσε επιτυχώς...
-Αλλά, προς Θεού μας είπε, μη μάθει ο Χάρης ότι ήταν αναγκαστική προσγείωση, νομίζει ότι ήταν μια ακόμη άσκηση ετοιμότητος από μένα...
Δυό αναγκαστικές προσγειώσεις μέσα σε τρείς μήνες είναι πολλές και για μένα αλλά κυρίως για το παιδί...
-Καλά, ρε αθεόφοβε, του είπα, σε "άφησε" δυό φορές σε τρείς μήνες και συνεχίζεις να πετάς με δαύτο;
-Οχι, μία με "αφησε" το ελικόπτερο στα 2400 πόδια προχθές, την άλλη ...με άφησε η Τζένη, η γυναίκα μου, στα 16 χρόνια πριν από τρείς μήνες, είπε, και αλλαξε ο τόνος της φωνής του...
Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνό του, σηκώθηκε, άφησε δυό χαρτονομίσματα των 50 ευρώ πάνω στο τραπέζι και τον ακούσαμε να λέει: Έρχομαι αγόρι μου, φέρνω και φαγητό να φάμε, μην κοιμηθείς σε παρακαλώ, σε δέκα λεπτά θα είμαι εκεί, και απομακρυνόμενος ξανασήκωσε το χέρι του σε χαιρετισμό, χωρίς να μας κοιτάξει και χωρίς να πεί κουβέντα...
Ο γιατρός συνεχίζει να πετά με χειρουγρικές κινήσεις, να χειρουργεί με προσοχή και ευθύνη πιλότου, να πονά και να χαίρεται όπως τα ..."μικρά μυρμήγκια" του Θεού και... του Χατζή...
Και έμαθε και το γιό του να λειτουργεί μέσα σε κανόνες ετοιμότητος και ως πιλότος και ως παρτενέρ, για να μπορεί να αντιμετωπίσει ψύχραιμα το ενδεχόμενο....όποια "απ' τις δυό" κι αν τον "αφήσει"...
Ι.Β.Ντινόπουλος
Δικαιώματα κατοχυρωμένα
(Ζητώ την επιείκεια των φίλων μου επαγγελματιών πιλότων ελικοπτέρων)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
