Όταν ο δικηγόρος συνάντησε τον δάσκαλό του (κυριολεκτικά!)

 Όταν ο δικηγόρος συνάντησε τον δάσκαλό του (κυριολεκτικά!)

 Ο δικηγόρος απομακρύνεται απογοητευμένος και σκεπτικός, καθώς ο δάσκαλος του θυμίζει ποιος έχει το πάνω χέρι στην εξυπνάδα...

Λένε πως αν προσπαθήσεις να πιάσεις κορόιδο έναν Κρητικό, μάλλον θα βγεις ζημιωμένος. Αν αυτός ο Κρητικός είναι και ο παλιός σου δάσκαλος... τότε απλά άλλαξε χωριό!

Η ιστορία αυτή βασίζεται σε μια γλυκιά παιδική ανάμνηση της συζύγου μου, όπως της την είχε διηγηθεί ο πατέρας της. Αφού διαμορφώθηκε και εμπλουτίστηκε κατάλληλα, τη μοιραζόμαστε σήμερα μαζί σας...

Σε ένα ορεινό χωριό της Κρήτης, ένας γνωστός και «διαβασμένος» δικηγόρος προσπαθούσε καιρό να ξεφορτωθεί ένα μικρό χωράφι. Το κομμάτι αυτό ήταν όλο πέτρες και ξερόχορτα, κι είχε μόνο ένα καλό: ένα παλιό, βαθύ πηγάδι με γάργαρο νερό.

Όσο κι αν επιστράτευε τη νομική του ευγλωττία, αγοραστής δεν φαινόταν στον ορίζοντα. Για καλή του τύχη όμως, ο γείτονας που είχε το διπλανό, περιποιημένο κτήμα, ήταν ο δάσκαλος του χωριού. Ο δάσκαλος σκέφτηκε ότι το νερό θα του ήταν χρήσιμο, πήγε, βρήκε τον δικηγόρο, τα βρήκαν στην τιμή, έπεσαν οι υπογραφές και το ντιλ έκλεισε.

Πέρασαν μερικές μέρες, αλλά ο δικηγόρος δεν μπορούσε να ησυχάσει. Η πονηριά του δεν τον άφηνε να χαρεί τα λεφτά. «Φτηνά το έδωσα το κτήμα», έλεγε από μέσα του. «Πρέπει να βρω έναν τρόπο να βγάλω κι άλλα!»
Έβαλε λοιπόν το καλό του κοστούμι, πήρε το πιο σοβαρό ύφος του και χτύπησε την πόρτα του δασκάλου.

«Καλημέρα, δάσκαλε!», ξεκινάει όλο αέρα. «Όπως πολύ καλά ξέρεις, σου πούλησα το χωράφι με το πηγάδι. Αν διαβάσεις όμως προσεκτικά το συμβόλαιο, δεν γράφει πουθενά ότι σου πούλησα και το νερό! Ήρθα λοιπόν να εισπράξω τα χρήματα για την κατανάλωση που έχεις κάνει τόσες μέρες...»

Ο δάσκαλος, χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του, τον κοίταξε πάνω από τα γυαλιά του, χαμογέλασε ήρεμα και του απαντά:

«Μα πράγματι, σύντεκνε! Καλά που ήρθες, γιατί κι εγώ θα ερχόμουν να σε βρω για ένα παρόμοιο ζήτημα...»

«Για πες μου, τι συμβαίνει;», ρώτησε ο δικηγόρος, νομίζοντας ότι το θύμα είχε πέσει στη φάκα.

«Να, βλέπεις, εγώ το νερό του πηγαδιού δεν το χρειάζομαι!», είπε ο δάσκαλος με απόλυτη ηρεμία. «Και με δεδομένο ότι το δικό σου νερό βρίσκεται αυτή τη στιγμή μέσα στο δικό μου το πηγάδι, έλεγα να συζητήσουμε το θέμα του ενοικίου που θα πρέπει να μου καταβάλλεις κάθε μήνα για τον χώρο που μου καταλαμβάνεις!»

Ο δικηγόρος έμεινε στήλη άλατος. Οι παράγραφοι, τα άρθρα και οι νομικές ντρίμπλες εξαφανίστηκαν με μιας από το μυαλό του.

«Ε... να με συμπαθάς, δάσκαλε, αλλά ένα αστείο σου έκανα!», τραύλισε μαζεύοντας τα χαρτιά του και ετοιμάστηκε να γίνει καπνός.

Τότε ο δάσκαλος τον έπιασε απαλά από τον ώμο και, με εκείνο το γνώριμο βλέμμα της σχολικής αίθουσας, του έριξε τη χαριστική βολή:

«Στο καλό, δικηγόρε... Και μην ξεχνάς: στα δικά μου τα θρανία κάθισες πριν πας να σπουδάσεις!» 

---

* Η συνοδευτική εικόνα της ανάρτησης είναι μια ψηφιακή δημιουργία που υλοποιήθηκε με τη βοήθεια εργαλείων Τεχνητής Νοημοσύνης

https://www.kiosterakis.gr/plus/diafora/istories/2148-otan-o-dikigoros-synantise-ton-daskalo-tou-kyriolektika

Χειρουργοί από τόν άλλο κόσμο ! MARINA from Andros ...

 Χειρουργοί από τόν άλλο κόσμο ! MARINA from Andros ...

Ή θαυματουργική εικόνα τής Αγίας  Μαρίνας στό νησί τής Άνδρου ! Πώς η Αγία Μαρίνα υπέγραψε στο βιβλίο ιατρών του Αμερικανικού Νοσοκομείου ώς Marina from Andros ( Μαρίνα από την Άνδρο...) !

ΕΝΑ  ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ  ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ !

Πολλές φορές στήν ζωή μας, σάν συνειδητοί Χριστιανοί, επικαλούμεθα τόν Θεό καί τούς Αγίους Του.

Αυτό λοιπόν έκανε καί μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις της πριν  δύο χρόνια, για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευχαιμία. Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάσθηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.

Όλοι θυμόμαστε τότε την αγωνία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου από τη Λεμεσό και τις καθημερινές εκκλήσεις τους στον Χριστό μας για να σώσει το παιδί τους.

Πριν λοιπόν ξεκινήσουν για την εγχείρηση οι γονείς άκουσαν για τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας και πήραν την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσουν στο μοναστήρι τής Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και να ζητήσουν την ευλογία Της.

Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής αρχιμανδρίτης Κυπριανός υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.

Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση.

Λίγη ώρα όμως πριν από το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα, μία γυναίκα...

                                    +++++++++++++++++++++++

Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με τον χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός.

Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μην μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις. Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου. Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του.

Έτσι και έγινε.

Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πώς έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση. Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου.

Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πώς πήγε η εγχείρηση. «Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε: «Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;»

Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δεν γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα. Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.

Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί...

Σκέφθηκαν πως θα έφυγε και πήγαν μετά την προτροπή του χειρούργου στη γραμματεία να ζητήσουν τα στοιχεία της προκειμένου να την ευχαριστήσουν. Πίστευαν πως ίσως κάποια γιατρός από την Ελλάδα, ή την Κύπρο ευαισθητοποιήθηκε και ταξίδευσε στις ΗΠΑ για να συμβάλλει στην λεπτή χειρουργική επέμβαση.

   MARINA  FROM  ANDROS... 

Με έκπληξη διαπίστωσαν πως η άγνωστη γυναίκα ιατρός είχε υπογράψει με το όνομα Μαρίνα από την Άνδρο    ( Marina from Andros).

Δεν πίστευαν αυτό που έβλεπαν. Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας. Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους.

Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός γέροντας και ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής. " Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο "

Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα.

Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας. Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Λεμεσό κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε τον μικρό Ανδρέα.

Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ό Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας.

(Ευχαριστούμε θερμώς την κ. Κυριακοπούλου Σπυριδούλα, συνταξιούχο ιατρό, που είχε την ευγενή καλοσύνη να μας ενημερώσει για το ανωτέρω θαύμα. Θερμές ευχαριστίες στον ηγούμενο της Ιεράς Μονής και στην αδελφότητα για τις διευκρινίσεις και τις απαντήσεις στα ερωτήματα που τους θέσαμε.)

Το τηλέφωνο της Ιεράς Μονής, Αγίας Μαρίνης Άνδρου είναι : 2282024074.

 https://www.kivotoshelp.gr/index.php/erxomaste-menu/3001-xeirourgoi-apo-ton-allo-kosmo-marina-from-andros

Ἡ ματαιοδοξία τῶν καλοκαιρινῶν διακοπῶν

 Ἡ ματαιοδοξία τῶν καλοκαιρινῶν διακοπῶν

Φαραντάκης Πέτρος

Δρ. Φιλοσοφίας

Οἱ καλοκαιρινὲς διακοπὲς μοιάζουν νὰ ἔχουν ὑποκαταστήσει τὴ σιωπηλὴ ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιὰ ὕπαρξη ἀπὸ μιὰ ἐξωτερικὴ ἀνάγκη γιὰ ἀπόδραση. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, ἐξαντλημένος ἀπὸ τὸ ἄγχος τοῦ νὰ εἶναι ἀποδοτικός, στρέφεται στὶς διακοπὲς ὅπως ὁ διψασμένος στὴν ὄαση. Ἀλλὰ συχνὰ δὲν ἀναζητᾷ ξεκούραση. Ἀναζητᾷ νόημα, καὶ τὸ ἀναζητᾷ μὲ τοὺς ὅρους τῆς ἀπόσπασης: ἀλλάζοντας τὸ ὀπτικὸ πεδίο, τὶς παρέες, τὰ τοπία. Δὲν τολμᾷ νὰ σταθεῖ ἀπέναντι στὸ ἐρώτημα ποὺ τὸν ἀκολουθεῖ σιωπηλά: ποιός εἶμαι ὅταν ὅλα παύουν; Ὁ Κίρκεγκορ ἔλεγε ὅτι τὸ ἄγχος εἶναι ἡ ζάλη τῆς ἐλευθερίας. Αὐτὸ τὸ ἄγχος ἐμφανίζεται συχνὰ μέσα στὶς διακοπὲς ̇ ὄχι ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε τί νὰ κάνουμε, ἀλλὰ ἐπειδή, γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ καιρό, δὲν μᾶς ἐπιβάλλεται τί νὰ κάνουμε. Ἐκεῖ, χωρὶς πρόγραμμα, χωρὶς ρόλους, χωρὶς παραγωγικὴ λειτουργία, ἐμφανίζεται ἡ ἐλευθερία ὡς βάρος. Καὶ μαζί της, ἡ ἀμηχανία. Ὁ ἑαυτός μας, στερημένος ἀπὸ τὶς καθημερινές του ἀποδράσεις, ἐμφανίζεται γυμνὸς καὶ σιωπηλός. Δὲν εἶναι ὅλοι ἕτοιμοι νὰ τὸν δοῦν.

Σὲ αὐτὸ τὸ πλαίσιο, οἱ σχέσεις ποὺ μᾶς συνοδεύουν δοκιμάζονται. Ἡ φιλία, ὅταν δὲν στηρίζεται στὴν ἀλήθεια ἀλλὰ στὴν ἀνάγκη ἢ τὴ συνήθεια, δὲν ἀντέχει τὴ διαρκῆ παρουσία τοῦ ἄλλου. Ὁ ἕνας γίνεται βάρος γιὰ τὸν ἄλλον, ὄχι ἐπειδὴ ὑπάρχει κακία, ἀλλὰ γιατί ἡ κοινὴ ζωὴ χωρὶς βαθύτερο θεμέλιο φθείρει. Ὁ Χάϊντεγκερ μιλοῦσε γιὰ τὴν καθημερινότητα ὡς μιὰ πτώση στὸ ἐσύ, στὴν ἑτεροκαθοριζόμενη ὕπαρξη. Στὶς διακοπές, αὐτὴ ἡ πτώση συνεχίζεται, συχνὰ χωρὶς νὰ τὴν ἀντιλαμβανόμαστε. Ἁπλῶς ἀλλάζει τὸ σκηνικό, ὄχι τὸ βάθος. Καὶ πλάι σὲ αὐτό, ἔρχεται ἡ ὑλικὴ ματαιότητα. Ἡ οἰκονομικὴ αἱμορραγία, ἡ ἀνάγκη ἐπίδειξης, ἡ ἀναμονὴ σὲ λιμάνια καὶ ἀεροδρόμια, ἡ τυραννία τοῦ νὰ φαίνεται ὅτι περνᾶμε καλά. Ὁ Καμὺ ἔγραφε πὼς ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος θέλει νὰ ζήσει χωρὶς νὰ αἰσθάνεται τὸν βράχο. Ἀλλὰ ὁ βράχος εἶναι πάντα ἐκεῖ. Ἡ κόπωση, ἡ ἀνία, ἡ δυσκολία νὰ εἴμαστε μόνοι ἢ μαζί. Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι ἀποτυχίες τῶν διακοπῶν. Εἶναι καθρέφτες τῆς ὑπαρξιακῆς μας κατάστασης.

Οἱ διακοπὲς δὲν μᾶς προσφέρουν ἁπλῶς χρόνο ἐλευθερίας. Μᾶς προσφέρουν τὴν εὐκαιρία νὰ δοῦμε τί θὰ κάνουμε μὲ τὴν ἐλευθερία μας καθ’ ἑαυτήν. Ὅταν δὲν ὑπάρχουν ἐξωτερικὲς ἐπιταγές, ἡ ἀλήθεια τοῦ ἑαυτοῦ γίνεται πιὸ καθαρή. Ἂν ἡ σιωπὴ μᾶς βαραίνει, ἂν ἡ παρέα μᾶς ἐξαντλεῖ, ἂν ἡ ἴδια ἡ παρουσία μας φαίνεται ἄβολη, τότε ἴσως αὐτὸ ποὺ πρέπει νὰ ἀλλάξει δὲν εἶναι ὁ προορισμός, ἀλλὰ ἡ σχέση μας μὲ τὴν ὕπαρξή μας. Δὲν ὑπάρχει καμία ἐγγύηση πὼς ἕνα ταξίδι μᾶς σώζει. Ὅπως γράφει ὁ Κίρκεγκορ, ἡ περιπλάνηση στὸ χῶρο δὲν εἶναι ἀπόδραση ἀπὸ τὴν ἀπόγνωση. Ἡ πραγματικὴ κίνηση δὲν εἶναι γεωγραφική, ἀλλὰ ὑπαρξιακή. Καὶ αὐτὴ ξεκινᾷ ὅταν σταματᾶμε νὰ δραπετεύουμε ἀπὸ ὅ,τι ἤδη εἴμαστε. Ὁ μόνος οὐσιαστικὸς προορισμὸς εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὸν ἑαυτὸ̇̇ν ̇ ὄχι ὡς καταφύγιο αὐτάρκειας, ἀλλὰ ὡς ἀφετηρία γιὰ μιὰ αὐθεντικότερη συνύπαρξη μὲ τοὺς ἄλλους καὶ τὸν χρόνο. Καὶ ἂν κάτι μπορεῖ νὰ μᾶς δώσει ἡ σιωπὴ ἑνὸς καλοκαιρινοῦ ἀπογεύματος, εἶναι τὸ ἐρώτημα ποὺ στὰ ἀλήθεια ἔχει σημασία: Ζῶ αὐτὸ ποὺ ἔχει νόημα γιὰ μένα, ἢ αὐτὸ ποὺ μοῦ μάθανε νὰ ἀναζητῶ;

 https://agiazoni.gr/i-mataiodoxia-ton-kalokairinon-diakopon/

Σημείωση δική μου:

Καλό μήνα σε όλους και καλές διακοπές ! 

 

Ο Εγκληματολόγος και ο Γάμος ...(Για πολύ ψαγμένους) !

 Ο Εγκληματολόγος και ο Γάμος (Ι)

by KT

Αυτή τη φορά δεν θα αναλύσω κάποια ενδιαφέρουσα αναλογία. Θα προτείνω, αντίστροφα, να αναλογιστούμε πάνω σε μια ενδιαφέρουσα ανάλυση. Την περί γάμου ανάλυση που πρόσφερε κάποτε ένας Έλληνας Καθηγητής της Εγκληματολογίας σε φοιτητές του…Ο Εγκληματολόγος έδωσε πριν από σχεδόν μισό αιώνα, διάλεξη σε αξιωματικούς της Χωροφυλακής με θέμα τον «γάμον»…Τότε, βλέπετε, οι Καθηγητές -ως σοφοί και επαΐοντες- μιλούσαν στους φοιτητές τους και για πράγματα εκτός του αμέσου αντικειμένου διδασκαλίας τους, πράγματα που αφορούσαν τον «ηθικό και ενάρετο βίο». Επίσης οι φοιτητές αγαπούσαν και σέβονταν τους Καθηγητές τους –όχι όπως σήμερα, που η νεολέρα δεν υπολογίζει τίποτε…Κάποιοι εκ των σπουδαστών, λοιπόν, κράτησαν το δακτυλογραφημένο κείμενο που τους μοιράστηκε σ’ εκείνη τη διάλεξη, για να ανατρέχουν που και που στη φωτεινή σκέψη του δασκάλου τους. Ένα αντίγραφο έπεσε στα χέρια μου. Το προσφέρω σε Συνιστολόγους και αναγνώστες, εγγάμους και αγάμους: ο Καθηγητής όλο και κάτι έχει να πει, τόσο σε αυτούς που την κάνανε όσο και σε αυτούς που δεν την κάνανε την «κουτουράδα»…

Ο Εγκληματολόγος χώριζε σε δύο τμήματα τη διάλεξή του: 

Α. Λόγοι συνηγορούντες υπέρ τελέσεως γάμου και 

Β. Λόγοι βάλλοντες κατά της τελέσεως γάμου. 

Καθαρά και αναλυτικά πράγματα δηλαδή, σταράτη διδασκαλία και όχι φιοριτούρες και περικοκλάδες… Θα χρειαστώ δύο αναρτήσεις για να μπορέσω να καταγράψω τους λόγους των δύο κατηγοριών. 

Ξεκινώ από την κατηγορία Α, και μεταβαίνω σταδιακά στη: 

Β.  (την οποία, μάλιστα, νομίζω ότι είχε επεξεργαστεί καλύτερα ο Καθηγητής…)

Α.Λόγοι συνηγορούντες υπέρ τελέσεως γάμου

Α1. Η ικανοποίησις της εμφύτου ψυχοβιολογικής τάσεως προς συντροφιάν, προς το ζην κατά ζεύγη, μετ’άλλου, προς το ζην εν κοινώ και ουχί εν μονώσει. Ουαί τω ενί! Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον (Γένεσις Β΄, Ι8)

Α2. Η ικανοποίησις της εμφύτου τάσεως προς απόκτησιν πατρικής ή μητρικής ιδιότητος. Είναι ισχυροτέρα εις την γυναίκα η τάσις προς κτήσιν της μητρικής ιδιότητος.

Α3. Η ευχερεστέρα ικανοποίησις του γενετησίου ενστίκτου εις το πλαίσιον του γάμου.

Α4 Η ενίσχυσις της οικονομίας του ενός αν ο έτερος κομίζει αξιόλογον ή λίαν αξιόλογον εισόδημα («Το χρήμα κυβερνά τον κόσμον»). Εξ ετέρου, «Μόνον το χρήμα δεν κάνει τον άνθρωπον ευτυχή, καθησυχάζει όμως αυτόν»).

Α5.Η μείωσις των φροντίδων του ανδρός δι’εστίασιν, καθαρισμόν και τακτοποίησιν οικίας, θέρμανσιν, πλύσιν ρούχων, κ.λπ. –η ύπαρξις συμπαραστάσεως εις περίπτωσιν νοσήσεως ελαφράς ή βαρείας, χρονίας ή παροδικής, εάν αύτη παρέχεται επαρκώς.

Α6. Ο έγγαμος δεν θα αποθάνη με το παράπονον, ότι δεν εγνώρισε και την περιλάλητον εκείνην πτυχήν της ζωής, που λέγεται γάμος και οικογένεια.

Α7. Ο συνάπτων γάμον θα απαλλαγή από τα σχόλια (εις τας μικράς ιδίως πόλεις) της κοινωνίας ως προς τα αίτια της αποφυγής του γάμου (ανίκανος, τριτόφυλος, ψυχικώς πάσχων, δειλός, ανέραστος, πάσχων σωματικώς, αινιγματώδης κ.λπ.)

Α8. Ο συνάπτων γάμον δοκιμάζει την χαράν αποκτήσεως τέκνου, της περιθάλψεως αυτού, των αθώων και χαριτωμένων αντιδράσεών του κατά τα πρώτα 14 έτη περίπου. Κατόπιν αρχίζει ενδεχομένως η τραγωδία εκ της απειθείας, εκ των πολλών αξιώσεων των τέκνων, εξ ενδεχομένων νόσων, ατυχημάτων, εκ διαφθοράς, εξ αποτυχίας εις τον γάμον, εις το επάγγελμα κ.λπ.

Α9. Εις την έγγαμον συμβίωσιν ο σύζυγος επιτυγχάνει εκτόνωσιν ή εκφόρτισιν της τεταραγμένης ψυχικότητός του εκ του επαγγέλματος ή άλλου αιτίου δια της ανακοινώσεως των ενοχλητικών συναισθημάτων και σκέψεων προς την συμβίαν, εφ’όσον παρέχεται υπ’ αυτής ψυχική συμπαράστασις, ενίσχυσις ή παρηγορία.

Α10. Εις ην περίπτωσιν, ο γάμος δεν διαλύση τον προ του γάμου αναπτυχθέντα έρωτα, ούτος αποτελεί ένα είδος ψυχικού θώρακος κατά πάσης εκ των παιδιών, εκ του επαγγέλματος και της κοινωνίας εν γένει προερχομένης στενοχώριας.

Α11. Οι συνηγορούντες υπέρ του γάμου λόγοι είναι περισσότεροι και ισχυρότεροι τόσον δια τους χειρώνακτας, όσον και δια τους κατοικούντας εις μικράς πόλεις και χωρία. Είναι ολιγώτεροι δια τους ασκούντας διανοητικόν λειτούργημα και τους έχοντας ωρισμένον ψυχολογικόν τύπον.

Α12. Κατά την γεροντικήν ηλικίαν υφίσταται ελπίς συμπαραστάσεως και φροντίδος προς πραγμάτωσιν ευγηρίας.

Α13. Η διαιώνισις του οικογενειακού ονόματος, η ελπίς μερίμνης και βοηθείας εκ μέρους των παιδιών κατά την προγεροντικήν ή γεροντικήν ηλικίαν και εν γένει κατά την ζωήν.

 

Ο Εγκληματολόγος και ο Γάμος (ΙΙ)

Β.Λόγοι βάλλοντες κατά της τελέσεως γάμου 

by KT

 Β1. Δεν υπάρχει ευτυχής γάμος αλλά ολιγώτερον ή περισσότερον επώδυνος. Οι πλείστοι των γάμων υποκρίνονται ευτυχίαν προς προβολήν ή προάσπισιν του ατομικού και οικογενειακού των εγώ και εν γένει προς επίδειξιν. Αι διαφωνίαι εις άλλα ζεύγη είναι συχναί και μη σημαντικαί, εις άλλα συχναί και σημαντικαί, εις άλλα αραιαί και σημαντικαί κ.λπ. Το θέμα ποικίλλει κατά περίπτωσιν.

Β2. Είναι λίαν βαρύ, βαρύτατον το τίμημα, που καταβάλλει καθ’ εκάστην ο σύζυγος εις χρήμα, εκνευρισμούς, καταθλίψεις, άγχος, απώλειαν ελευθερίας, ψυχικής υγείας, μείωσιν δυνάμεως και αντοχής, εις βάρος των δυνάμεων, που απαιτούνται δι’επιτυχή ενάσκησιν του επαγγέλματος, δια πραγμάτωσιν ατομικών ονείρων κ.λπ.

Β3. Αν ο γάμος οφείλεται εις έντονον ή μετρίας εντάσεως ερωτικόν συναίσθημα, τούτο θα διαλυθή κατά κανόνα μετά τον γάμον (εντός μηνών, έτους ή ετών τινών) από τας συγκρούσεις, διαφωνίας και δυσαρεσκείας, που θα επέρχωνται μοιραίως σχεδόν καθ’ εκάστην, συνεπεία αλλεπαλλήλων και ατερμόνων προβλημάτων, συζητήσεων, διαφωνιών και συγκρούσεων, προερχομένων εκ της συζύγου, εκ των οικονομικών, εκ των κοινωνικών σχέσεων, εκ των τέκνων, εκ του επαγγέλματος, εκ των πενθερικών, εκ των συγγενών κ.λπ.

Β4. Αν ο γάμος δεν οφείλεται εις το ερωτικόν συναίσθημα αλλά μάλλον εις υπολογισμόν τινα (αφορώντα προίκα, κοινωνικήν άνοδον ή ηθικήν πίεσιν κ.λπ.) είναι αδύνατος η αναπήδησις του ερωτικού συναισθήματος μετά τον γάμον. Θα παρεμποδίσουν την ανάπτυξιν τούτου τα ως άνω προβλήματα, και αι εκ τούτων διαφωνίαι και συγκρούσεις και δυσαρέσκειαι.

Β5. Εις ελαχίστας περιπτώσεις διαρκεί ο έρως επί μακρά έτη ή μέχρι θανάτου. Εις τας περιπτώσεις αυτάς άλλοτε αμφισβητείται η πληρότης, η φυσιολογικότης του εν λόγω έρωτος, άλλοτε ο έρως είναι μονόπλευρος, άλλοτε υφίσταται ερωτική αποβλάκωσις του ενός ή αναγκαστική νεύρωσις, άλλοτε υφίσταται φαινομενικότης και άλλοτε υφίσταται αγάπη από συνήθειαν (κατά το τραγούδι «μπορεί να μη σ’αγαπώ μα σ’ έχω τόσο συνηθίσει –τί κι αν δεν είμαστ’ ερασταί, δεν θα χωρίσωμεν ποτέ».)

Β6. Ο αληθής χαρακτήρ της γυναικός και του ανδρός αποκαλύπτεται μετά τον γάμον. Προ αυτού κρύπτεται ο αληθής χαρακτήρ δια τον φόβον απωλείας του συμπαθουμένου ή αγαπωμένου προσώπου και δια την εκ φύσεως μείζονα υποκριτικήν ικανότητα της γυναικός.

 Β7. Εις πάσας σχεδόν τας γυναίκας, υφίσταται μία έμφυτος οξυθυμία προκαλούσα οξυφώνους και επικριτικάς εκφράσεις και διαταράσσουσα την γαλήνην της οικογενείας και βλάπτουσα την αγωγήν των τέκνων και συντρίβουσα την ψυχικήν διάθεσιν του ανδρός. Η οξυθυμία της γυναικός προκαλείται πολλάκις από το παραμικρόν.

Β8. Καλόν είναι να γνωρίζη ο σύζυγος ποίαι ψυχικαί ιδιότητες είναι εις την γυναίκα εμφύτως υπερβολικαί π.χ. η γυναίκα κατά κανόνα είναι περισσότερον (του ανδρός) οξύθυμος, εύθικτος, φιλάρεσκος, ραδιούργος, φλύαρος, επιδεικτική, μεμψίμοιρος, φιλοκατήγορος (δηλ. έχει ροπήν προς επίκρισιν, γκρίνια, μουρμούρα), φιλόνικος, μνησίκακος, υποκρίτρια, πείσμων, σχολιάστρια (κουτσομπόλα) κ.λπ. Ο άνδρας έχει άλλας ψυχολογικάς ιδιορρυθμίας και μειονεξίας.

Β9. Η γυναίκα θέλει να οδηγείται συχνά εις κέντρα ψυχαγωγίας, εις επισκέψεις. Θέλει να διαχειρίζεται, να ελέγχη το εισόδημα του ανδρός. Θέλει να ελέγχη τον έξω της οικίας βίον του ανδρός, θέλει αξιόλογον παραθερισμόν, αριθμόν τουαλεττών (ζηλεύουσα τας άλλας), πολυτελή οικίαν κειμένην ει δυνατόν εις το κέντρον της πόλεως, θέλει συνεχώς αρκετά χρήματα για χαρτζηλίκι, προς ποικίλην εμφάνισιν, προς αποταμίευσιν κ.λπ.

Β10. Αν ο άνδρας συγκατοική με πεθερικά, τούτο αποτελεί μεγάλην πηγήν δυσαρεσκειών. Η πηγή αυτή υφίσταται και όταν δεν συγκατοικεί με πεθερικά αλλά η γυναίκα επηρεάζεται από αυτά.

Β11. Ενίοτε προκύπτει κάποια ψυχική ανωμαλία στο παιδί εκ κληρονομικότητος ή εκ νόσου κατά την νηπιακήν ή παιδικήν ηλικίαν. Τούτο είναι μεγάλη πηγή πικρίας. Όσω περισσότερες υγειονομικές γνώσεις έχει η μητέρα, τόσο ακίνδυνα, αδάπανα και χωρίς άγχος και στενοχώρια και χωρίς πρόσκαιρα ή μόνιμα σωματικά ή ψυχικά ελαττώματα μεγαλώνει το παιδί. Ελάχιστες μητέρες έχουν αυτές τις γνώσεις (…)

Β12. Γυναίκαι που δεν εργάζονται εξωοικιακώς είναι ενοχλητικώτεραι στον άνδρα από τας εργαζομένας. Η εργαζομένη, κουραζομένη από την εργασίαν αυτήν δεν έχει πολύ δύναμη ούτε πολύ χρόνο για γκρίνια και μουρμούρα. Έπειτα ξέρει πώς βγαίνει το χρήμα, και τέλος, έχει κάποιο εισόδημα και ζητάει συνήθως από τον άνδρα λιγώτερα και, τέλος, δεν έχει την ψυχολογίαν της φυλακισμένης που έχει η μη εργαζομένη. Η κλειστή ζωή κάνει την τελευταία φοβερά φλύαρη, ευαίσθητη, γκρινιάρα και ιδιότροπη εις βάρος του ανδρός. Έτσι ούτος γυρίζει από την εργασίαν για να βρη το λιμάνι της γαλήνης και βρίσκει ένας πέλαγος της θαλασσοταραχής.

Β13. Προτιμωτέρα είναι η σύζυγος μικροτέρας μορφώσεως. Η πνευματική υπεροχή του ανδρός προκαλεί σεβασμόν και υπακοήν. Ο άνδρας σήμερον τουλάχιστον πρέπει να διοική. Η γυναίκα πρέπει να υποδιοική. Όχι να διοική ούτε να συνδιοική. Δεν έχει κατά κανόνα την κοινωνικήν πείραν, ευρύτητα, σταθερότητα και στιβαρότητα του ανδρός.

Β14. Προτιμώτερος είναι ο δια συνοικεσίου, χωρίς προηγούμενον έρωτα γάμος. Ο έρως εμποδίζει την διάγνωσιν του χαρακτήρος και την στάθμισιν των υπέρ και κατά ως προς την συγκεκριμένην υποψηφίαν. Ο μη ερωτευμένος βλέπει καλύτερα και σταθμίζει καλύτερα τα πράγματα, όπως και ο εν νηφαλιότητι (ο ουχί εν αλκοολική μέθη τελών).

Β15. Ιδανικώτερος είναι σήμερον δια τον άνδρα ο φλεγματικός χαρακτήρ γυναικός, ο ψυχικώς ομαλός, ήρεμος και ανεκτικός. Είναι όμως κάπως δυσεύρητος. Ρωτήσατε τον πλείονα γνωρίζοντα διά τους χαρακτήρας των ανθρώπων και ποίοι χαρακτήρες εναρμονίζονται μεταξύ των. Φρικτώτερος είναι ο χαρακτήρ της ψυχικώς ανωμάλου γυναικός ή ανδρός. Ψυχικώς ανώμαλος ή ψυχοπαθητικός είναι ο υπερβολικά, ο υπέρμετρα, ασυνήθως νευρικός, ευαίσθητος, φιλόνικος, αδιάλλακτος, φλύαρος, εκδικητικός, ζηλότυπος, γκρινιάρης, ανάλγητος, ιδιότροπος, παράξενος κ.λπ.

Β16. Η δυσαρμονία γενετησίου ζωτικότητος μοιραίως ανοίγει την θύραν προς μοιχείαν. Επίσης και η έλλειψις έρωτος, αμοιβαίου και αληθούς. Η ψυχολογία του έρωτος αναλύει το περιεχόμενον του αληθούς έρωτος και διαχωρίζει τούτον εις πλείονα είδη. Ούτω υπάρχει π.χ. ο αληθής, ο ψευδής έρως, ο πλατωνικός, ο μονομερής, ο διμερής κ.λπ.

Β17. Ο γάμος ενοχλεί περισσότερον τους διανοουμένους και ολιγώτερον τους χειρώνακτας. Οι διανοούμενοι έχουν περισσότερη ευαισθησία και λιγώτερη ψυχονευρική αντοχή στους καυγάδες, στις γκρίνιες, στα οικογενειακά και συζυγικά προβλήματα. Φθείρονται ψυχονευρικώς και σωματικώς ευκολώτερον και αποθνήσκουν προώρως, διότι έχουν κουρασμένον εγκέφαλον. Το γήρας του εγκεφάλου (εκ διανοητικών και καταθλιπτικών υπερκοπώσεων) προκαλεί εν αμέσω συνεχεία και το γήρας του λοιπού σώματος, λέγει η φυσιοπαθολογία και ψυχολογία του γήρατος.

Β18. Υπάρχουν δύο κατηγορίαι συζύγων: Οι φιλόσπιτοι και οι φυγόσπιτοι. Οι φυγόσπιτοι είναι πολύ περισσότεροι εις τας μεγάλας ιδίως πόλεις. Φεύγοντες ενδεχομένως από τα πολυβολικά πυρά της γκρίνιας και τας ατέρμονας αξιώσεις της συζύγου των φροντίζουν να απουσιάζουν όσον το δυνατόν περισσότερον χρόνον από το σπίτι, τρεπόμενοι προς το ποτόν, το χαρτοπαίγνιον, τας εκδρομάς, τον εξώγαμον έρωτα, και εν γένει προς την κατά το δυνατόν συχνοτέραν εξωοικιακήν ψυχαγωγίαν και διαβίωσιν. Δια τον έγγαμον φυγόσπιτον ο εξώγαμος έρως είναι ο γλυκύτερος, διότι είναι περιοδικός και όχι συνεχής, δεν έχει την αναγκαστικήν και παρατεταμένην συμβίωσιν που έχει ο νόμιμος γάμος και δεν έχει τα συνήθη προβλήματα και τας έριδας αυτού.

Β19. Το νευροψυχικόν βάρος εκ της οικογενείας εις τας μεγάλας ιδίως πόλεις αυξάνει και από τον στενόν χώρον της κατοικίας και από την δύσκολον κίνησιν πολλών σχετικώς μελών εντός ενός ασφυκτικού κλωβού, που λέγεται διαμέρισμα.

Β20. Εις τας μεγάλας ιδίως πόλεις ο γάμος διανύει μία κρίσιμον, μία μεταβατικήν φάσιν, λόγω των πολλών συγκρούσεων και δυσαρεσκειών που προκαλούνται καθ’ εκάστην εκ ποικίλων θεμάτων και προβλημάτων, όπως πολύ καλύτερον των αγάμων γνωρίζουν οι έγγαμοι. Κατά τινα αντίληψιν ο σημερινός γάμος θα αντικατασταθή μίαν ημέραν από την απλήν συμβίωσιν, που θα έχει διάρκειαν εξαρτωμένη από την ελευθέραν βούλησιν του ενός.

Β21. Οι διανοούμενοι πρέπει να λαμβάνουν σύζυγον εκ μικράς πόλεως έχουσαν απολυτήριον γυμνασίου ή το πολύ πτυχίον ανωτέρας σχολής και ουχί ανωτάτης. Η ισοδύναμος μόρφωσις μειώνει μέσα εις τον ψυχισμόν της γυναίκας την υπεροχήν του ανδρός, το προς αυτόν δέος, την εκτίμησιν, τον θαυμασμόν.

Β22. Η αύξησις ηλικίας επιφέρει ανάλογον μείωσιν ψυχοσωματικών δυνάμεων. Όσον δηλ. αργότερα κανείς πανδρεύεται, τόσο βαθύτερα και δυσάρεστα αισθάνεται τα βάρη, τας μικράς ή μεγάλας τρικυμίας εκ του γάμου.

Β23. Λίαν πληκτική, μονότονος και μαρασμώδης καθίσταται η έγγαμη ζωή εις περίπτωσιν ατεκνίας. Προ του γάμου χρειάζεται έρευνα της γενεάς του και της συζύγου, τόσον δια την στειρότητα, όσον και δια ψυχικάς ανωμαλίας και νόσους.

Β24. Τινες προτιμούν σύζυγον εξ επαρχίας, διότι αύτη έχει νευρικόν και μυικόν κύτταρον ζωτικότερον και δυναμικότερον, λόγω ζωής που διεξάγεται κατά φύσιν και μακράν καυσαερίων και κρότων, θορύβων, κονιορτού, παθογόνων μικροβίων, πυκνοκατοικήσεως και νοθευμένων τροφών. Εις τας μεγάλας πόλεις επικρατεί ο μικράς αντοχής και ζωτικότητος νευροψυχικός και σωματικός οργανισμός.

Β25.Αν ο άνδρας τρέφει υψηλόν όνειρον ανόδου εν τη επιστήμη και κοινωνία πρέπει να νυμφευθή μετά την πραγμάτωσιν αυτού. Ο γάμος κατά κανόνα παρεμποδίζει και ματαιώνει την πραγματοποίησιν των σκοπών των ανδρών, που τρέφουν υψηλά όνειρα και ιδανικά.

Β26. Η ψυχολογία και η ψυχιατρική είναι υπέρ του γάμου αλλά και υπέρ του διαζυγίου.

Β27. Κατά τινα αντίληψιν, τα δάκρυα της επιζώσης δια την πρόσφατον απώλειαν του μακαρίτου δεν είναι δάκρυα ειλικρινούς λύπης αλλά δάκρυα μετανοίας, λόγω τύψεων συνειδήσεως δια τους κατ’ αυτού ψυχικούς βασανισμούς ασκηθέντας υπό μορφήν γκρίνιας, μουρμούρας και ερίδων κατά τον γάμον. Σπανίως η γυναίκα παριστά τον σύζυγόν της μετά τον θάνατόν του ως κακόν.

_________

Αυτά εδίδαξε, λοιπόν, ο Εγκληματολόγος…

Και θυμάμαι ακόμη τον γηρασμένο αξιωματικό που μου παρέδωσε το δικό του αντίγραφο από τη διάλεξη βγάζοντάς το προσεκτικά από το σκονισμένο βιβλίο, να λέει συγκινημένος για τον Καθηγητή του: «Θεός σχωρέσ’ την ψυχούλα του»!

 https://synistologio.wordpress.com/ Του  Αθανασίου Αναγνωστοπούλου

 Πηγη 1

Πηγή 2

Στην όμορφη βουνοπλαγιά...

 1. Στην όμορφη βουνοπλαγιά κοντά στην κρύα βρύση
που το κοπάδι του ο βοσκός φέρνει για να ποτίσει
απλώνει ο γερο-πλάτανος θεόρατα κλαδιά.

2. Εκεί ο διαβάτης σταματά τη δίψα του να σβήσει
κι αφού θα πιει κρύο νερό και στη δροσιά καθίσει
αρχίζει να του τραγουδά γλυκά κι από καρδιά.

Σόλο:
Γεια σου χαρά σου πλάτανε να ζήσεις χίλια χρόνια,
μη σε λυγίζουν οι καιροί, βοριάδες, πάγοι, χιόνια.
Πόσες γενιές στον ίσκιο σου να δροσιστούν καθήσαν
κι αχνάρια από το διάβα τους στη ρίζα σου αφήσαν.

Στην όμορφη βουνοπλαγιά.......θεόρατα κλαδιά.

"Σχολική λύρα" Σ. Καψάσκη
Στίχοι-Μουσική: Χ. Σακελλαρίου, Κ. Λάβδα

Αλαφροΐσκιωτοι...

Αλαφροΐσκιωτοι...

Αλαφροΐσκιωτος, μια λέξη με υπέροχη ακουστική αλλά και με τρομακτικό νόημα. Αλαφροΐσκιωτοι είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται τον αόρατο κόσμο. Που μπορούν και βλέπουν τα πνεύματα των νεκρών, τους σκιερούς, αλλά και τα υπόλοιπα αλλόκοτα μικρά πλάσματα που ζουν παράλληλα ανάμεσά μας.

Οι αλαφροΐσκιωτοι δεν είναι μύθος, ούτε το φαινόμενο είναι τόσο σπάνιο. Προσωπικά έχω γνωρίσει τρεις, όμως υπάρχουν πολύ περισσότεροι. Συχνά ταυτίζονται με τα μέντιουμ, στην πραγματικότητα όμως είναι κάτι ξεχωριστό. Ποιοι λοιπόν είναι αλαφροΐσκιωτοι και τι είναι αυτό που τους επιτρέπει να βλέπουν τους πεθαμένους; Όπως ίσως γνωρίζετε από τις γιαγιάδες σας, η λέξη αλαφροΐσκιωτος είναι αρκετά παλιά και για να την εξηγήσουμε πρέπει να ανατρέξουμε στις Παραδόσεις (1904) του λαογράφου μας Νικόλαου Γ. Πολίτη.

Αυτοί με τον Ελαφρύ Ίσκιο

Από το δεύτερο τόμο του μνημειώδους βιβλίου του, διαβάζω τα εξής: «Η λέξη στοιχειό είναι πανελλήνια, με τοπικές βέβαια παραλλαγές… Η λέξη, εκτός από τις κύριες σημασίες της, δηλώνει και την ψυχή, που τις τρεις πρώτες νύχτες μετά την έξοδό της από το σώμα περιπλανάται στη γη σαν συννεφάκι με χρώμα λευκό, αν υπήρξε ενάρετη, και μαύρο, αν ήταν αμαρτωλή. Συνηθέστερη είναι επίσης η χρήση του συνωνύμου ίσκιος, που έχει επίσης ευρύτερη έννοια και μεταπλάστηκε από την αρχαία σκιά. Το παραγόμενο ρήμα ισκιώνομαι, συνώνυμο του λαβαίνω ή λαβώνομαι, δηλώνει πάθος από δαιμονική επήρεια και κυρίως αρρώστια που παθαίνει κανείς αν κοιμηθεί κάτω από στέγη ή δέντρο με βαρύ ίσκιο. Κι ακόμη ίσκιος ενός ανθρώπου ήταν το ήθος του, που καθρεπτιζόταν στο πρόσωπό του!

Το ρήμα σκιάζω τώρα, εκτός από την αρχαία του σημασία, σημαίνει και φοβίζω… Άλλωστε, η σκιά του ανθρώπου είναι ον υπερφυσικό, αυτοτελές. Και κάπως έτσι, οι λέξεις στοιχειό και σκιά έγιναν συνώνυμα. Στη νεοελληνική οι δυο αυτές λέξεις ταυτίστηκαν εκ νέου, όπως δηλώνει το σύνθετο αλαφροΐσκιωτος, και σε παλαιότερη εκδοχή ελαφρόστοιχος – δηλαδή αυτός που μπορεί να βλέπει στοιχειά και ξωτικά».

Η Κοινωνιολογική Θέση

Η ίδια μας η παράδοση, λοιπόν, ονοματίζει ως αλαφροΐσκιωτους αυτούς που έχουν την ικανότητα να βλέπουν τα αόρατα. Γιατί όμως τα άτομα αυτά να περιγράφονται με ελαφριά σκιά; Στην πραγματικότητα ο χαρακτηρισμός αυτός δεν είναι κυριολεκτικός. Απλά θεωρείται πως αυτός που έχει αδύναμη σκιά μπορεί να ζει ανάμεσα στον ορατό και τον άβατο κόσμο όπου δεν πέφτει καθόλου σκιά.

Οι αλαφροΐσκιωτοι, όμως, εκτός από την παραφυσική τους ιδιότητα, κατέχουν και μια κοινωνική θέση. Η καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, κ. Άννα Λυδάκη, στο εξαιρετικό της σύγγραμμα «Ισκιοι και Αλαφροΐσκιωτοι» (2003) γράφει τα εξής:

«Οι αλαφροΐσκιωτοι έχουν κερδίσει το δικαίωμα να φέρονται διαφορετικά από τους υπολοίπους, να μην ακολουθούν την καθιερωμένη συμπεριφορά, και η ανοχή δεν δείχνει πάντα σεβασμό… σε κάποιον που ζει ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο, αλλά και σε κάποιον που οδηγείται από τον ίσκιο του, δηλαδή από την ψυχή του, σύμφωνα με τη σημασία που είχε η λέξη στην αρχαία Ελλάδα και στη Ρώμη.

Ο αλαφροΐσκιωτος είναι εκείνος που όχι μόνο συνομιλεί με στοιχειά, αλλά παράλληλα σκύβει στον πυρήνα της ύπαρξής του και ακούει μύχιες, σιωπηλές φωνές, που στην αντίθετη περίπτωση, αν δεν λάβουν δηλαδή απάντηση, αν αγνοηθούν, μπορεί να γίνουν άγριες κραυγές με απρόβλεπτες συνέπειες. Είναι εκείνος που βγαίνει έξω από την κοινωνική τάξη και ακολουθεί το δρόμο που του υποδεικνύει ο δικός του ίσκιος, ο οποίος έτσι ηρεμεί, δεν δυσφορεί και δεν τον καταπιέζει…

Συχνά επίσης γίνεται ο αποδιοπομπαίος τράγος της κοινότητας που επιμένει στην ομοιομορφία. Ομως δεν είναι λίγες οι φορές που οι άνθρωποι τον σέβονται και πιστεύουν ότι ξέρει κάτι περισσότερο από τους υπολοίπους, ακούει τις σιωπές και βλέπει το αόρατο».

Η Ψυχοπαθολογία των Αλαφροΐσκιωτων

Ωραία λοιπόν, αλαφροΐσκιωτοι υπάρχουν. Τι είναι όμως αυτό που τους επιτρέπει να βλέπουν τους πεθαμένους; Καταρχήν οφείλω να ξεκαθαρίσω πως αυτά που αντικρίζουν οι αλαφροΐσκιωτοι δεν είναι μόνο πνεύματα νεκρών, αλλά και υπάρξεις που παραπέμπουν στην κλασική μυθολογία!

Μήπως αυτό σημαίνει τότε πως οι οπτασίες αυτές είναι απλώς φαντάσματα του νου; Ή για να το ορίσω πιο ορθά, παραληρηματικές ψευδαισθήσεις; Γεγονός είναι πως η ψυχολογία των αλαφροΐσκιωτων είναι πολύ συχνά τραυματισμένη: πρόκειται συνήθως για άτομα συναισθηματικά ευαίσθητα, εσωστρεφή, που βρίσκουν καταφύγιο στην τέχνη και τη φαντασία. Έχω επίσης παρατηρήσει πως δραματοποιούν εύκολα τις καταστάσεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, προσκολλώνται έντονα σε ανθρώπους και παρουσιάζουν στοιχεία ηθικού μαζοχισμού, δηλαδή τάση για αυτοκαταστροφή και μελαγχολία. Ασφαλώς, τα περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά μπορούν να δικαιολογηθούν ως παράγωγα της ικανότητάς τους και όχι το ανάποδο.

Αλλά και πάλι, μήπως οι αλαφροΐσκιωτοι είναι σχιζοφρενείς; Η απάντηση είναι αρνητική, διότι εκτός του ότι τα παραφυσικά βιώματα μπορούν να αποδειχθούν αν τα εξετάσουμε προσεκτικά, η ευρύτερη ψυχολογία τους δεν είναι αποδιοργανωμένη όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις ψύχωσης!

Αλλά ακόμη και όταν τα ψυχολογικά τεστ δίνουν τη διάγνωση της σχιζότυπης διαταραχής της προσωπικότητας –όπως συνέβη στην περίπτωση μιας φίλης αλαφροΐσκιωτης που εξέτασα προσωπικά– το συμπέρασμα είναι λανθασμένο, καθώς με τον όρο αυτό η κλασική ψυχιατρική καπελώνει παρά επεξηγεί τις εμπειρίες αυτών των ανθρώπων. Σε τι διαφέρουν συνεπώς από εμάς τους υπόλοιπους;

Αναζητώντας το Γονίδιο Ψ

Πιστεύω ακράδαντα πως η διαφορά μπορεί να εντοπιστεί σε γονιδιακό επίπεδο. Όταν το 2004 ο Dr Dean Hamer είχε χαρακτηρίσει το γονίδιο VMAT2 ως το γονίδιο που ευθύνεται για τα μυστικιστικά βιώματα στην ανθρώπινη ψυχολογία, η θεωρία του προκάλεσε επανάσταση. Αντίστοιχα πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει κάποιο γονίδιο το οποίο, όταν ενεργοποιείται, επιτρέπει σε ορισμένους ανθρώπους να δέχονται διαφορετικά ερεθίσματα από το περιβάλλον.

Είμαι σίγουρος πως αρκετοί μένουν καχύποπτοι μπροστά σ’ αυτή την ανεπιβεβαίωτη υπόθεση. Κι όμως, επιστήμονες όπως ο Dr Bruce Lipton ισχυρίζονται πως είναι δυνατόν η ανθρώπινη συνείδηση –με το πέρασμα αρκετών γενεών– να τροποποιήσει τον γενετικό μας κώδικα. Πρόκειται για τη διαδικασία Regenetic, την οποία έχει αναπτύξει διεξοδικά ο Sol Luckman στο βιβλίο του «Conscious Healing» (2005). Σύμφωνα με την εν λόγω θεωρία, είναι δυνατόν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό να αλλοιώσει τη δομή του DNA και από υποκειμενικό στοιχείο να γίνει κληρονομικό χαρακτηριστικό.

Εφόσον λοιπόν αλαφροΐσκιωτοι υπάρχουν από την αρχαιότητα, είναι λογικό κάποια στιγμή να έχει διαμορφωθεί ένας γενετικός προγραμματισμός που να μας επιτρέπει να αντικρίζουμε τους πεθαμένους. Αυτό που κάποτε ήταν γενετική παρέκκλιση μπορεί αύριο να αποτελεί τον κανόνα! Εξάλλου, το ότι δεν έχουμε εντοπίσει ακόμη το γονίδιο αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει…

Ορισμένες Απίστευτες Εμπειρίες

Όπως θα παρατηρήσατε, στην αρχή του άρθρου τόνισα πως οι αλαφροΐσκιωτοι διαφέρουν από τα μέντιουμ. Ένας αλαφροΐσκιωτος μπορεί να βλέπει τους πεθαμένους, αυτό όμως δεν σημαίνει πως εκείνοι μπορούν να μιλήσουν μέσα από το σώμα του. Η λεπτομέρεια είναι μικρή αλλά σημαντική.

Οι αλαφροΐσκιωτοι είναι ψυχικά ευαίσθητα άτομα τα οποία αντιλαμβάνονται αυτό που οι υπόλοιποι αδυνατούν να αντιληφθούν. Συνήθως δεν μπορούν να δουν συγκεκριμένες φιγούρες παρά μια αιθερική έγχρωμη «ομίχλη» που δυναμικά σχηματίζει μια μορφή. Αλλοτε πάλι έχουν μια γενικότερη αίσθηση πως κάτι βρίσκεται κοντά τους. Κατά κανόνα, όμως, βλέπουν –κυριολεκτικά– αλλοδιαστατικά πλάσματα να βαδίζουν ανάμεσά μας.

Οι περιγραφές που έχω συγκεντρώσει από αλαφροΐσκιωτους είναι πραγματικά εντυπωσιακές: μικρά πράσινα πλασματάκια να περιφέρονται στους θάμνους στην παραλία της Θεσσαλονίκης, πανέμορφες νύμφες να ξαπλώνουν στους βράχους κάτω από τον καταρράκτη στην Εδεσσα, βασανισμένες ψυχές να πέφτουν ξανά και ξανά από την άκρη του London Bridge στο Λονδίνο, πνεύματα που κραυγάζουν να βγαίνουν από τους καθρέφτες, ανήσυχα φαντάσματα να περιπλανώνται μέσα στα λεωφορεία και σκιές σαν υγρό μελάνι να ξεχύνονται από τους τοίχους αιωρούμενες πάνω από τα κρεβάτια μας.

Τα περιστατικά είναι δεκάδες και θυμίζουν έντονα κινηματογραφικές σκηνές από την «Εκτη Αίσθηση» ή το ιαπωνικό «Ju-On». Δεν σας κρύβω πως παραμένω σκεπτικιστής στις περισσότερες από αυτές τις ιστορίες. Παρ’ όλα αυτά, μπορώ να επιβεβαιώσω πως τουλάχιστον σε δυο περιπτώσεις οι περιγραφές είναι αληθινές! Στην πρώτη, εγώ και μια αλαφροΐσκιωτη φίλη μου είδαμε το φάντασμα μιας κοπέλας να στέκεται στην άκρη του κρεβατιού. Στη δεύτερη, μια αλαφροΐσκιωτη αντίκρισε το ίδιο πνεύμα που διαισθάνθηκε το μέντιουμ Gordon Smith στην τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα, το 2007.

Οι εμπειρίες αυτές –καθώς και άλλες σοβαρές ενδείξεις– με πείθουν πως το φαινόμενο είναι αληθινό. Μέχρι στιγμής ασφαλώς δεν έχουν προκύψει αδιάψευστα επιστημονικά στοιχεία. Οι ιστορίες όμως είναι τόσο πολλές που θα λύγιζαν και τον πιο σκληροπυρηνικό σκεπτικιστή.

  Πηγή

Ένα έγκλημα τιμής στην Αρχαία Αθήνα...

 Ένα έγκλημα τιμής στην Αρχαία Αθήνα. 

Ένα έγκλημα τιμής στην Αρχαία Αθήνα. Η αληθινή ιστορία της συζύγου που ξελογιάστηκε από έναν εραστή και η εκτέλεση του “από τους νόμους της Πόλης"

Μία συνηθισμένη μέρα στην Αθήνα του 5ου αιώνα, ο Ευφίλητος και η γυναίκα του, ακολουθούσαν θλιμμένοι μαζί με συγγενείς και φίλους την εκφορά της σορού της μητέρας του προς το νεκροταφείο. Ο Ευφίλητος, ένας Αθηναίος γεωργός, είχε παντρευτεί περίπου πριν από ένα χρόνο. Η γυναίκα μετακόμισε στο σπίτι του. Την αγαπούσε και προσπαθούσε να μην την επιβαρύνει με πολλές σκοτούρες.

Όταν απέκτησε και παιδί, τότε εμπιστεύτηκε τα πάντα στη γυναίκα του.

Πράγματι, η γυναίκα του ήταν μια καλή νοικοκυρά, τέλεια σε όλα της.

Ο θάνατος της μητέρας του έγινε η αφορμή για το κακό που έμελλε να τον βρει.

Κατά την κηδεία της, έτυχε να δει την πενθοφορούσα νύφη ένας άλλος Αθηναίος, ο Ερατοσθένης και την έβαλε στο μάτι.

Δεν είναι γνωστά πολλά άλλα στοιχεία του, εκτός ότι καταγόταν από την Οίη και ότι είχε πολλές ερωτικές κατακτήσεις.

Και πρέπει να υποθέσουμε ότι ήταν νέος, με εντυπωσιακό παρουσιαστικό και οπωσδήποτε τολμηρός, ώστε να επιδιώξει και να προκαλέσει το ενδιαφέρον της νέας γυναίκας και σε λίγο καιρό να την καταφέρει να ενδώσει.

Από την άλλη μεριά και η γυναίκα ήταν νέα και πρέπει φυσικά να διέθετε ελκυστικό παρουσιαστικό που εντυπωσίασε τον νέο άντρα.

Είναι πιθανό, ότι στη διάρκεια της πένθιμης διαδικασίας τα δύο πρόσωπα αντάλλαξαν κάποια τυχαία βλέμματα που έκαναν τον Ερατοσθένη να κυριευθεί από την ερωτική επιθυμία και να προσπαθήσει να προσεγγίσει τη γυναίκα.

Για να επιτύχει τον σκοπό του, παρακολούθησε την υπηρέτρια που πήγαινε στην αγορά και, παραμυθιάζοντάς τη, την πήρε με το μέρος του.

Έτσι, κατάφερε να έρθει σε επαφή με τη νέα γυναίκα και να την επισκέπτεται στο σπίτι της.

Η κατοικία του ζευγαριού ήταν ένα μικρό δίπατο οίκημα.

Η γυναίκα κατέβαινε στο κάτω πάτωμα για να κοιμηθεί κοντά στο παιδί και να το θηλάζει, οπότε είχε κάθε άνεση για να συναντά τον εραστή της χωρίς να βάζει σε υποψίες τον σύζυγό της, που κοιμόταν αμέριμνος στο πάνω πάτωμα.

Ένα απόγευμα, ο σύζυγος γύρισε από το χωράφι του νωρίτερα από τη συνηθισμένη ώρα και μετά το δείπνο άκουσε το παιδί που άρχισε να κλαίει και να χτυπιέται.

Η έκτακτη συμπεριφορά του παιδιού οφειλόταν στις ενέργειες της θεραπαινίδας που επίτηδες το ενοχλούσε, επειδή ο εραστής ήταν ήδη μέσα στο σπίτι και έπρεπε να μην γίνει αντιληπτός από τον σύζυγο.

Ο σύζυγος προέτρεψε την γυναίκα να κατέβει και να θηλάσει το παιδί για να σταματήσει το κλάμα.

Ωστόσο εκείνη ξέροντας ότι ο εραστής της βρισκόταν κάτω, δεν ήθελε να κατέβει επειδή τάχα χαιρόταν που ο άντρας της είχε έρθει νωρίτερα στο σπίτι.

Και όταν εκείνος, ακούγοντας συνέχεια το κλάμα και τα τσιριχτά του παιδιού, εκνευρισμένος της είπε να κατέβει, η γυναίκα του το γύρισε στο πονηρό, λέγοντας του ότι ήθελε να τη στείλει κάτω, επειδή εκείνος ήθελε να μείνει μόνος με την υπηρέτρια.

Ο καημένος ο σύζυγος, χωρίς να πονηρευτεί, άρχισε να γελάει, ενώ η γυναίκα του σηκώθηκε και έφυγε κλειδώνοντας την πόρτα, τάχα για να εμποδίσει την συνεύρεση του άντρα της με την υπηρέτρια.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο σύζυγος άκουσε κάποιο θόρυβο από τις πόρτες του σπιτιού που ανοιγόκλειναν.

Την άλλη μέρα η γυναίκα ανέβηκε και του ξεκλείδωσε την πόρτα. Εκείνος, θυμήθηκε τον νυχτερινό θόρυβο και τα τριξίματα και τη ρώτησε τι είχε συμβεί.

Η γυναίκα είχε έτοιμη την απάντηση που, όσο κι αν φαίνεται περίεργη, ήταν αληθοφανής.

Είχε σβηστεί το λυχνάρι που βρισκόταν κοντά στο μέρος όπου κοιμόταν το παιδί και χρειάστηκε να πάει σε γείτονες για να το ανάψει.

Το μόνο που του φάνηκε περίεργο ήταν ότι η γυναίκα του είχε περιποιηθεί και βάψει το πρόσωπό της αλλά δεν είπε τίποτα.

Πέρασε κάποιος καιρός, όταν πλησίασε τον σύζυγο μια ηλικιωμένη γυναίκα, σταλμένη από μια άλλη ερωμένη του εραστή της γυναίκας του.

Η ηλικιωμένη γυναίκα του είπε για την απιστία της γυναίκας του και ότι εάν έπιανε τη δούλη τους, που τους υπηρετούσε θα τα μάθαινε όλα.

Ο αγαθός γεωργός γύρισε στο σπίτι του και αφού ανάγκασε τη δούλη να του πει όλη την αλήθεια, της ζήτησε να μη πει σε κανένα τίποτα.

Ένα βράδυ, ενώ ο Ευφίλητος κοιμόταν, η υπηρέτρια τον ξύπνησε ενημερώνοντας τον, ότι ο Ερατοσθένης βρισκόταν στο δωμάτιο της ερωμένης του.

Ο Ευφίλητος βγήκε αθόρυβα από το σπίτι και πήγε σε σπίτια φίλων για να πιάσει τους μοιχούς επ’ αυτοφόρω παρουσία μαρτύρων.

Οι πρώτοι που όρμησαν στο δωμάτιο είδαν τον Ερατοσθένη ξαπλωμένο πλάι στην ερωμένη του.

Ο ατιμασμένος σύζυγος όρμησε πάνω του, τον χτύπησε βίαια και του έδεσε τα χέρια.

Αδιαφορώντας για τα παρακάλια του εραστή, διατύπωσε την ετυμηγορία του: “Δεν θα σε σκοτώσω εγώ, αλλά ο νόμος της πόλης που, εσύ, παραβιάζοντας τον, υπολογίζεις λιγότερο από τις ηδονές σου και προτίμησες να προβείς σε αυτό το αμάρτημα προς τη γυναίκα και τα παιδιά μου, από το να υπακούς στους νόμους και να είσαι κόσμιος”.

Με αυτά τα λόγια ο Ευφίλητος εκτέλεσε μπροστά στους μάρτυρες την ποινή του, σκοτώνοντας τον Ερατοσθένη.

Πηγή : www.mixanitouxronou  Tο κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο -Στην επικαιρότητα του παρελθόντος, του Νίκου Γ. Μοσχονά, Εκδόσεις Αρχείο

Φωτ: ΑΡΧΕΙΟ ΑΡΧΑΙΟΓΝΩΜΩΝ  τεχνητής νοημοσύνης (ΑΙ)

 

 https://ellinondiktyo.blogspot.com/2025/06/blog-post_22.html

Η κρίσιμη μάζα-πολύ ενδιαφέρον

 

                     Η κρίσιμη μάζα

                                               Θεραπευτικά Μονοπάτια

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια αλλαγή στον τρόπο σκέψης και δράσης πολλών ανθρώπων. Αυτή η «Αλλαγή» (The shift) είναι ο προάγγελος ενός νέου και παγκόσμιου προτύπου στα επίπεδα συνειδητότητας. Αν και οι δυνάμεις κατευνασμού δουλεύουν μανιωδώς εδώ και δεκαετίες, αν όχι παραπάνω, η «Αλλαγή» γίνεται παρόλα αυτά, παρ’ όλες τις αντιξοότητες και τις αντιδράσεις που αντιμετωπίζει. Και αυτό γιατί η αναγκαία «Κρίσιμη Μάζα» για την αλλαγή έχει καθιερωθεί..

Σύμφωνα με την εξήγηση που δίνεται στην ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια, η «κρίσιμη μάζα είναι το μικρότερο ποσό του διασπασμένου υλικού που απαιτείται, για να δημιουργηθεί μια αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση». Αυτό εννοεί κάτι αντίστοιχο σε ενεργειακό επίπεδο, εννοώντας σε επίπεδο συνειδητότητας, την δυνατότητα σφαιρικής αντίληψης ενός νου σε εγρήγορση. Δηλαδή ένα ξαφνικό αυθόρμητο και μυστηριώδες άλμα συνειδητότητας του συλλογικού ασυνείδητου, που επιτυγχάνεται, όταν επιτευχθεί η ύπαρξη της μικρότερης πιθανής μικρής ομάδας συνειδητών συνδημιουργών, που μπορούν να φέρουν αυτήν την αλυσιδωτή αντίδραση. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά. Όλα άρχισαν με ένα πείραμα.

                                     Το Πείραμα: O 100ος πίθηκος

 

Ο ιαπωνικός μακάκας, Macaca fuscata, γνωστός και ως πίθηκος χιονιού, είναι ένα χερσαίο είδος μαϊμού του Παλαιού Κόσμου που κατάγεται από την Ιαπωνία

Η ιδέα του «Φαινομένου του Εκατοστού Πιθήκου» πηγάζει από την έρευνα του Δρ. Λάιλ Γουότσον (Dr. Lyall Watson, 1938-2008) στο βιβλίο του «Παλίρροια Ζωής», (Life Tide,1979). Ο Ιαπωνικός πίθηκος Φούσκατα Μακάκα (Fuscata Macacca), ήταν μέρος ενός πειράματος μέσα στην άγρια φύση, για μια περίοδο τουλάχιστον 30 ετών. Το πείραμα έγινε το 1952 στο νησί Κοσίμα (Koshima), όπου οι επιστήμονες παρείχαν στους πιθήκους γλυκοπατάτες ως τροφή τις οποίες πέταγαν στο χώμα.

Στους πιθήκους άρεσαν οι ωμές γλυκοπατάτες αλλά δεν τους άρεσε η γεύση του χώματος στη φλούδα τους. Ένα θηλυκό 18 μηνών με το όνομα Ίμο, βρήκε ότι θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της δυσάρεστης γεύσης, σε ένα κοντινό ρέμα. Στην ουσία απλά βούτηξε την γλυκοπατάτα στο νερό και την ξέπλυνε. Η γλυκοπατάτα έγινε αμέσως πιο νόστιμη. Φυσικά, δίδαξε αυτή την τεχνική στην μητέρα της. Η σύντροφοι της μητέρας έμαθαν με την σειρά τους επίσης αυτόν τον νέο τρόπο και τον δίδαξαν στις μητέρες τους και ούτε καθ’ εξής. Αυτή η κοινωνική καινοτομία υιοθετήθηκε βαθμιαία από διάφορους πιθήκους μπροστά στα μάτια των επιστημόνων.

Από το 1952 και μέχρι το 1958, όλοι οι νέοι πίθηκοι έμαθαν να πλένουν τις λασπωμένες γλυκοπατάτες για να τις κάνουν πιο εύγευστες βλέποντας τους άλλους πίθηκους δίπλα τους να κάνουν το ίδιο. Μόνο οι ενήλικες που μιμήθηκαν τα παιδιά τους έμαθαν αυτή την κοινωνική εξέλιξη. Οι άλλοι ενήλικες συνέχισαν να τρώνε τις βρώμικες γλυκοπατάτες τους όπως πριν. Μετά έγινε κάτι εντυπωσιακό. Το φθινόπωρο του 1958, ένας άγνωστος αριθμός πιθήκων Κοσίμα, έπλενε τις γλυκοπατάτες του στο ρέμα. Ας υποθέσουμε, ότι βγήκε ο ήλιος ένα πρωί, και υπήρχαν 99 πίθηκοι στο νησί Κοσίμα που είχαν μάθει να πλένουν τις γλυκοπατάτες τους. Ας υποθέσουμε επίσης ότι αργότερα το ίδιο πρωί, ο εκατοστός πίθηκος έμαθε και αυτός να πλένει τις γλυκοπατάτες του. Και αυτό, έφερε την αλλαγή!

Από εκείνο το βράδυ, σχεδόν όλοι οι πίθηκοι στην φυλή έπλεναν τις γλυκοπατάτες τους πριν τις φάνε. Η προστιθέμενη ενέργεια αυτού του 100ου πιθήκου δημιούργησε αυτήν την σημαντική ιδεολογική καινοτομία! Δηλαδή, από την στιγμή που ο εκατοστός πίθηκος άρχισε να εφαρμόζει την γνώση του πλυσίματος της γλυκοπατάτας, η γνώση αυτή καθιερώθηκε από σχεδόν όλη την φυλή ως ένας αυτόματος τρόπος λειτουργίας. Δηλαδή η πράξη αυτή, εδραίωσε έναν νέο τρόπο σκέψης στο συλλογικό ασυνείδητο της κοινωνίας των πιθήκων στο νησί.

Προσέξτε όμως. Μια εκπληκτική παρατήρηση σημειώθηκε από τους επιστήμονες όταν είδαν ότι η συνήθεια του πλυσίματος της γλυκοπατάτας, ξεπέρασε την θάλασσα που περιτριγύριζε το νησί και απλώθηκε ως δια μαγείας σε άλλα, διπλανά νησιά και παραπέρα. Οι αποικίες των πιθήκων σε άλλα νησιά αλλά και όλοι οι πίθηκοι στην ηπειρωτική χώρα Τακασακιγιάμα (Takasakiyama) άρχισαν να πλένουν τις γλυκοπατάτες τους χωρίς να τους το έχει διδάξει κάποιος ή να το δουν να γίνεται από άλλους πιθήκους!

Κατά συνέπεια λοιπόν συμπέραναν οι επιστήμονες, ότι όταν επιτυγχάνεται ένας ορισμένος κρίσιμος αριθμός ατόμων, δημιουργείται η «κρίσιμη μάζα» που έχει μια συνειδητοποίηση και αυτή η νέα συνειδητοποίηση μπορεί να επικοινωνήσει από νου σε νου, χωρίς την «απαραίτητη» εκπαίδευση δια ζώσης. Αν και ο ακριβής αριθμός για την δημιουργία της κρίσιμης μάζας μπορεί να διαφέρει από «πείραμα σε πείραμα», το φαινόμενο του Εκατοστού Πιθήκου δηλώνει ότι, όταν ένας συγκεκριμένος αριθμός ατόμων γνωρίζουν ένα νέο τρόπο σκέψης ή δράσης, αυτή η γνώση, παραμένει στην ιδιοκτησία της συνειδητότητας αυτών των ανθρώπων. Αλλά, υπάρχει ένα σημείο στο οποίο, εάν ένα μόνο επιπλέον άτομο συγχρονιστεί σε αυτήν την νέα γνώση, αυτός ο νέος τρόπος σκέψης ενισχύεται έτσι ώστε, αυτή η συνειδητοποίηση να υιοθετείται σχεδόν από όλους, αυτόματα!

Τα μυστικά της θεωρίας της κριτικής μάζας

Το μυστικό βρίσκεται στην «κρίσιμη μάζα», δηλαδή στον κρίσιμο αριθμό των πρωτοπόρων ενός νέου τρόπου σκέψης, είτε αυτοί είναι άνθρωποι ή ζώα. Όταν αυτός ο αριθμός συμπληρωθεί, τότε λες κι ανοίγει ο δρόμος για όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους ή ζώα και η νέα συνήθεια γενικεύεται αυτόματα ως νέος τρόπος σκέψης ή πράξης.

Οι επιστήμονες που παρακολουθούσαν τους πίθηκους, κατέληξαν ότι το ελάχιστο όριο το οποίο απαιτείται από κάθε πείραμα, για να διαμορφωθεί το μορφογεννητικό ή ενεργειακό-δονητικό πεδίο σε μια σκεπτομορφή είναι ένα σταθερό νούμερο. Οι σκεπτομορφές είναι ενεργειακά πακέτα που δημιουργήθηκαν και κατευθύνονται συνειδητά ή ασυνείδητα για την πραγματοποίηση κάποιου σκοπού που δημιουργείται κάθε στιγμή και με κάθε σκέψη από όλους, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι. Αυτή οποία μπορεί να αλλάξει τα πεπρωμένα μιας περιοχής, ή ενός λαού, ή και του κόσμου ολόκληρου. Η κρίσιμη μάζα λοιπόν είναι η τετραγωνική ρίζα του ενός εκατοστού ενός πληθυσμού.

Τα στοιχεία της κρίσιμης μάζας για την Ελλάδα που έχει πληθυσμό 10 εκατομμυρίων περίπου, είναι 316 άτομα και για ολόκληρο τον πλανήτη, με πληθυσμό περίπου 5 δισεκατομμυρίων, είναι μόνο 7.100 άτομα, πάνω κάτω. Είναι σαφές ότι απαιτείται μόνο ένας μικρός αριθμός και ότι αυτοί οι λίγοι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν το πνευματικό κλίμα μιας τεράστιας περιοχής ή ακόμα και ολόκληρου του πλανήτη.

                            Πως μεταβιβάζεται η πληροφορία;

Ο Ρούπερτ Σέλντρεϊκ κατά την διάρκεια ενός συνεδρίου στο Τούσον της Arizona το 2008

Mε ποιο τρόπο όμως, μεταβιβάζεται η όποια πληροφορία και στην συνέχεια η όποια συνήθεια από τους κατοίκους άλλων περιοχών, όπως συνέβη με τους πιθήκους; Σ’ αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει μια γοητευτική θεωρία που υποστηρίζει πως όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μέσα σε ένα αόρατο ενεργειακό πεδίο, όπου καταγράφονται τα πάντα, όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. Πρόκειται για ένα συμπαντικό αρχείο ή ένα θησαυροφυλάκιο μνήμης που μέσα του περιέχονται όλες οι πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο σύμπαν και ονομάζεται «Ακασικά Αρχεία». Ενδιαφέρον έτσι; Kι όμως, αυτή ακριβώς είναι η θεωρία του διάσημου βιολόγου του Κέιμπριτζ, Ρούπερτ Σέλντρεϊκ, που αναστάτωσε την επιστημονική κοινότητα με το βιβλίου του «A New Science of Life: The Hypothesis of Morphic Resonance», 1981 (Μια νέα Επιστήμη της Ζωής: Η Υπόθεση του Αιτιολογικού Σχηματισμού).

Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, όλες οι πληροφορίες, είτε αυτές αφορούν γεγονότα και ιδέες είτε συνήθειες, συναισθήματα, μορφές ή γαλαξίες και τη δομή του DNA- είναι αποθηκευμένες σε ένα πεδίο που, όπως το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, βρίσκεται παντού. Έτσι, τίποτα δεν χάνεται στο σύμπαν, ούτε ακόμα κι αν «πεθάνει» με τον τρόπο που εμείς αντιλαμβανόμαστε τον θάνατο. Μπορεί να μετατραπεί από ύλη σε ενέργεια, αλλά δεν θα χαθεί.

Tο ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις μας. Μπορεί να αντιλαμβανόμαστε τις σκέψεις μας σαν κάτι φευγαλέο και εφήμερο, όμως η αλήθεια είναι ότι οι σκέψεις μας δεν είναι άυλες όπως θα νομίζαμε, αλλά πολύ υλικές αν και δεν έχουν την υλική υπόσταση που εμείς αντιλαμβανόμαστε.

Πού πάει λοιπόν η κάθε σκέψη που κάνουμε όταν παύουμε να την σκεφτόμαστε; Δεν χάνεται και ούτε καταστρέφεται, αλλά καταγράφεται ως κώδικας στο DNA μας, και περιέχουν όλες τις πράξεις, τα συναισθήματα, στο παρελθόν και μέλλον μας. Δεν κατοικεί μόνο στη μνήμη μας αλλά είναι επίσης καταγεγραμμένη κάπου στο σύμπαν.

                                     Τα Ακασικά αρχεία

 

Ο Ίργουιν Λάζλο στη Σύνοδο Κορυφής Γυναικών, 5-8 Μαρτίου 2021

Η θεωρία των «Ακασικών Αρχείων» του Ρούπερτ Σέλντρεϊκ, δίνει σαφέστατες απαντήσεις σε μεταφυσικά ερωτήματα για τα πάντα όσα συνέβησαν, ειπώθηκαν, σχηματίστηκαν ως σκέψεις ή επιθυμίες στο νου των ανθρώπων όλων των εποχών, τα οποία καταγράφηκαν και καταγράφονται συνεχώς σε αυτό το συμπαντικό και αιθέριο αρχείο που οι επιστήμονες αποκαλούν «Σημείο Μηδέν» (Ground Zero). Αυτό εξηγεί και το φαινόμενο των ταυτόχρονων τρόπων σκέψης ή εφευρετικότητας από διαφορετικούς ανθρώπους σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη.

Στο βιβλίο του «Η νέα επιστήμη και το Ακασικό πεδίο, μια ολιστική θεωρία για τα πάντα», (The Akashic Experience: Science and the Cosmic Memory Field– 2009), ένα διεθνές best-seller, ο κορυφαίος επιστήμονας και στοχαστής της εποχής μας ο Ίργουιν Λάζλο (Erwin Laszlo), καθηγητής στα πανεπιστήμια της Σορβόννης, Γέηλ, Πρίνστον και μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών, Φιλοσοφίας κ.α., αποκαλύπτει με τρόπο απλό και κατανοητό, τα ουσιαστικά στοιχεία αυτού του Συμπαντικού Πληροφοριακού Αρχείου και επιβεβαιώνει ότι, όλα συνδέονται και οδηγούν σε μία «Μοναδικότητα» ή την ιδέα μιας «Δημιουργικής Δύναμης» ενώ ταυτόχρονα συνθέτει μια «Ολοκληρωμένη Θεωρία των Πάντων» – το μεγάλο όνειρο και διακαή πόθο όλων των μεγάλων σοφών, από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν μέχρι τον Στίβεν Χόκινγκ.

Και τώρα τι;

Επομένως, αφού εδραιώσαμε την ύπαρξη αυτών των αρχείων και την ιδέα μιας κρίσιμης μάζας για την εκδήλωση αυτής της ιδέας αλλαγής στο συλλογικό μας ασυνείδητο, έχουμε στα χέρια μας το κλειδί της αλλαγής. Το μόνο που μένει να κάνουμε είναι να αποφασίσουμε:

• Τι θέλουμε να κάνουμε με αυτή την γνώση;
• Ποιες είναι οι αλλαγές που θέλουμε να δούμε;
• Πώς μπορούμε να ξεκλειδώσουμε αυτές τις αλλαγές;

Θέλουμε να πάρουμε θέση στο πλευρό των «λύσεων» και να δημιουργήσουμε ένα νέο παράδειγμα σκέψης και δράσης που βασίζεται στην θετική σκέψη, την ενίσχυση κάθε ανθρώπου, ζώου ή της φύσης και την θεραπεία όλων των αρνητικών καταστάσεων σε όλα τα επίπεδα ή θέλουμε να παραμείνουμε μέρος του «προβλήματος» και να επιμένουμε στη δυστυχία μας μέσα από ατελείωτες δικαιολογίες; Δεν είναι τόσο δύσκολο να αποφασίσουμε. Άρα, το μόνο που μας μένει να δούμε, είναι τι πρέπει να γίνει μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος, χωρίς να υπολογίζεται τον χρόνο και την προσπάθεια που χρειάζεται. Έλα, η ιδέα μιας κρίσιμης μάζας μας καλεί.

Ξένια Ιωαννίδου
Δασκάλα & Σύμβουλος Εναλλακτικών Θεραπειών
Ιδρυτής της GrecoDow® Educational Systems

Ακασικά αρχεία, Το βιβλίο της ζωής, Καθαρισμός αρνητικής ενέργειας, Συνειδητότητα, Εκκρεμοσκοπία, Θεραπεία, Ανώτερος Εαυτός, Υψηλότερη συνειδητότητα, Εκκρεμές

 https://ekremes.com/el/critical_mass/articles/healing/

 

Κρασί, γυναίκα και χαρτί...

 Κρασί, γυναίκα και χαρτί

Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Εκτέλεση 1: Λίτσα Χάρμα
Εκτέλεση 2: Μάρκος Βαμβακάρης, Φράγκος

Κρασί, γυναίκα και χαρτί, τρία κακά μεγάλα,
με φέραν στ’ αδιέξοδο, με στέλνουν στην κρεμάλα.
Κρασί, γυναίκα και χαρτί, τρία κακά μεγάλα.

Με το κρασί ζαλίζομαι, με το χαρτί τα χάνω,
με τη γυναίκα χτίκιασα και πέφτω να πεθάνω.
Με το κρασί ζαλίζομαι, με το χαρτί τα χάνω.

Κρασί, γυναίκα και χαρτί με κάνανε μαντάρα,
γιατί χωρίς αυτά η ζωή δεν κάνει μια πεντάρα.
Κρασί, γυναίκα και χαρτί με κάνανε μαντάρα.

Κρασί, γυναίκα και χαρτί στα χέρια σου μην πιάνεις,
γιατί, αργά ή γρήγορα, στην ψάθα θα πεθάνεις.
Κρασί, γυναίκα και χαρτί στα χέρια σου μην πιάνεις.

Καλλιτέχνης: Kevin Clark

https://thewomanisart.blogspot.com/2013/09/blog-post_6443.html 

 

 Ακούστε το τραγούδι εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=u1kKdf0fWm4

 

THE WOMAN IS ART - Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΤΕΧΝΗ