Ισκαριώτης... Ι.Πολέμης

 

Κρίμα στερνό εσυντρόφεψε τα κρίματά σου τ' άλλα

την ώρα που εσπαρτάριζες επάνω στην κρεμάλα,

βιάστηκ' ο ηλιος να κρυφθή στη φλογερή του δύση

τη μαυρισμένη όψι σου μην τύχη κι' αντικρύση.

 

Κι' όταν η νύχτα εχύθηκε κι ανέβηκε η σελήνη

πίσω απο μαύρο σύννεφο εκρίφθηκε κ' εκείνη.

Κι όταν επρόβαλε η αυγή με μάτια νυσταγμένα

χάρηκε που δεν εύρηκε ούτε σκοινί ούτε εσένα...

 

Κανείς δεν ξέρει τι έγινες. Μα ένας διαβάτης ξένος,

που διάβηκε από 'κεί δειλός και νυχτοπλανεμένος,

έλεγε... και διηγώντας το τρέμαν τα μέλη του όλα,

 

πως κάποιος μαυροφτέρουγος με μάτια φλογοβόλα

..που γελαστός παράστεκε στη φοβερή θανή σου,

πήρε μαζί του φεύγοντας και σε και το σκοινί σου..

 

Ι.Πολέμης