ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

29 Μαΐου 2010

Ο μαγνήτης της ευτυχίας, ή όταν η "φύση συνομωτεί".....





Μπορούμε να καθορίσουμε οι ίδιοι το ριζικό μας;
Σύμφωνα με τον «Νόμο της Έλξης», ναι.
Αρκεί να εξοικειωθούμε με την ιδιότητα του ηλεκτρομαγνητικού όντος, ικανού να «συλλέγει» από το περιβάλλον θετικές δονήσεις.
«Όμοιος ομοίω αεί πελάζει...». Σε αυτό το γνωστό αρχαίο ρητό βασίζεται η σύγχρονη θεωρία του «Νόμου της Έλξης». Πρόκειται για την εφαρμογή στην καθημερινή ζωή του βασικού νόμου της φυσικής, σύμφωνα με τον οποίο το όμοιο έλκει το όμοιο.
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης (www.nomoselxis.gr), καθένας από εμάς εκπέμπει μαγνητικά φορτισμένα κύματα, τα οποία μας καθιστούν στην κυριολεξία κινούμενους μαγνήτες.
«Με αυτόν τον τρόπο διαρκώς «τραβάμε» προς το μέρος μας ο,τιδήποτε συμβαίνει να έχει την ίδια με εμάς δόνηση. Δηλαδή αν εκπέμπουμε θετικά κύματα, θα λάβουμε θετική... αντίδραση», εξηγεί στο «Έθνος της Κυριακής» η κ. Δήμητρα Μπούρα, συντονίστρια της Ομάδας της Ανθρωπότητας Ελλάδας και υπεύθυνη για τον Τομέα Εκπαίδευσης για την Ομάδα της Ανθρωπότητας Παγκοσμίως (Humanity’s Team World Wide Education & Inner Work Coordinator).

«Το Μυστικό»


«Ό,τι κι αν θέλει κανείς -ένα αυτοκίνητο, μία καλή δουλειά κλπ.-, μπορεί να το αποκτήσει, αρκεί να ξέρει πώς να το φέρει κοντά του, μέσω του συναισθήματος».
Ο Νόμος της Έλξης άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός τα τελευταία δύο χρόνια μέσα από την ταινία και το βιβλίο «Το Μυστικό» (The Secret).
Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1930 ακόμη, η επιστήμη της Φυσικής έχει αποδείξει επιστημονικά πως οι σκέψεις μας και τα συναισθήματα που τις συνοδεύουν είναι μία μορφή ενέργειας.
Επειδή η ενέργεια είναι δόνηση, όταν σκεφτόμαστε και έχουμε ένα συναίσθημα για κάτι, είναι σαν να εκπέμπουμε δονήσεις.
«Οι σκέψεις και τα συναισθήματα είναι δονήσεις, ηλεκτρομαγνητικά κύματα, και οι διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα είναι διαφορετικές δονήσεις, που διαφέρουν μεταξύ τους ακριβώς όπως οι νότες που βγαίνουν από ένα μουσικό όργανο», λέει η κ. Δήμητρα Μπούρα.
«Όσο πιο έντονα επιθυμούμε κάτι τόσο πιο έντονα το σκεφτόμαστε και φυσικά τόσο πιο έντονο είναι το συναίσθημα που συνοδεύει τις σκέψεις μας.
Μέχρι σήμερα, πιστεύαμε ότι η ζωή μας καθορίζεται από την τύχη, από εξωτερικούς παράγοντες και όχι από εμάς τους ίδιους. Έχουμε μάθει να είμαστε επιφυλακτικοί, καχύποπτοι και προσεκτικοί με το καθετί.
Νομίζουμε ότι πρέπει να ανησυχούμε για τα πάντα. Όλα αυτά είναι συμπεριφορές που πηγάζουν από τον φόβο και συνοδεύονται πάντοτε από αρνητικά συναισθήματα, δηλαδή χαμηλές δονήσεις, έλξη αρνητικών πραγμάτων.
Δημιουργούμε με το συναίσθημα και όχι με τη σκέψη», τονίζει η κ. Δήμητρα Μπούρα.


Τα τέσσερα βήματα της «έλξης» .


Για να βοηθηθούν όσοι θελήσουν να αρχίσουν να σκέφτονται... θετικά, τα μέλη της «Ομάδας της Ανθρωπότητας» διοργανώνουν σεμινάρια, με σκοπό να διδάξουν στον καθένα πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί τη δυνατότητα αυτή προς όφελός του. Στο Σεμινάριο διδάσκεται ο τρόπος «έλξης» μιας οποιασδήποτε επιθυμίας σε κάθε τομέα της ζωής μας, μέσα από τέσσερα απλά βήματα, με παραδείγματα και βιωματικές ασκήσεις. Τα τέσσερα βήματα είναι τα εξής:
1. ορίζουμε αυτό που δεν θέλουμε
2. ορίζουμε αυτό που τελικά θέλουμε
3. βρίσκουμε το συναίσθημα αυτού που θέλουμε
4. συνδεόμαστε με αυτό.
«Το τέταρτο βήμα αφορά τα χρονικά περιθώρια που πρέπει να αφήνουμε για να συμβεί αυτό που θέλουμε. Μπορεί να ακούγονται απλοϊκά τα βήματα, αλλά δεν είναι, απαιτούν περαιτέρω επεξήγηση και αυτό κάνουμε στο σεμινάριο», εξηγεί η κ. Δήμητρα Μπούρα.
«Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι κατ’ αρχάς να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς είμαστε η πηγή και η αιτία κάθε πράγματος που υπάρχει στη ζωή μας. Και μετά, να αρχίσουμε να λειτουργούμε συνειδητά με βάση αυτά που γνωρίζουμε. Να πάψουμε απλώς να αντιδρούμε μηχανικά στα πράγματα, ζώντας τη ζωή μας στον αυτόματο πιλότο.
Αντί γι’ αυτό να ελέγχουμε συνειδητά τις σκέψεις και το συναίσθημά μας. Να έχουμε επίγνωση των δονήσεων που εκπέμπουμε κάθε φορά και να μπορούμε να παρέμβουμε και να αλλάξουμε τη δόνησή μας, άρα και τον τρόπο με τον οποίο έλκουμε».

Ο Νόμος


«Το όμοιο έλκει το όμοιο»
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης «το όμοιο έλκει το όμοιο». Ίδια δόνηση έλκει ίδια δόνηση. «Τα θετικά συναισθήματα εκπέμπουν υψηλές δονήσεις και τα αρνητικά χαμηλές δονήσεις, κάτι που σοφά εκφράζεται και γλωσσικά με τις φράσεις "είμαι ανεβασμένος" ή αγγλιστί "είμαι high" ή αντίθετα "είμαι πεσμένος, είμαι down"», τονίζει η συντονίστρια.
Σύμφωνα με τον Νόμο της Έλξης, όταν κανείς νιώθει ανεβασμένος, γεμάτος χαρά και ευγνωμοσύνη, τα συναισθήματά του στέλνουν δονήσεις υψηλής συχνότητας που θα μαγνητίσουν και θα του φέρουν πίσω μόνο «καλά πράγματα», δηλαδή οτιδήποτε είναι στην ίδια υψηλή συχνότητα δόνησης που ταιριάζει με αυτήν που εκπέμπει.

Δονήσεις


Εάν από την άλλη νιώθουμε φόβο, αγωνία, ενοχή ή ακόμα ελαφριά ανησυχία, αυτά τα συναισθήματα εκπέμπουν δονήσεις χαμηλής συχνότητας και θα έλξουν μόνο «κακά πράγματα», δηλαδή οτιδήποτε έχει την ίδια χαμηλή συχνότητα και θα επιτείνει την κακή διάθεση, να «εισπράξουμε» δηλαδή την ίδια δόνηση με αυτή που εκπέμψαμε.
«Είναι ώρα να αντιληφθούμε ότι είμαστε ηλεκτρο-μαγνητικά όντα, που τριγυρνάμε στον πλανήτη με μία ασύλληπτη δυνατότητα να μαγνητίζουμε στη ζωή μας οτιδήποτε επιθυμούμε. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό για τον εαυτό μας, αλλά και συλλογικά για μεγαλύτερες ομάδες και για το σύνολο της ανθρωπότητας», συμπληρώνει η συντονίστρια του σεμιναρίου.


Σημείωση δική μου: Αξίζει να αναφερθεί εδώ , πόση δύναμη "εκλύεται " απο την προσευχή και πόση θετική ενέργεια απο το πανέμορφο συναίσθημα που δημιουργείται απο την ελεημοσύνη ! 

Ι.Β.Ν.

Μαρία Ψαρά

25 Μαΐου 2010

ΤΑ ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΚΑΙ ΤΟ .....ΜΑΘΗΜΑ !



Μια νεαρή κυρία περίμενε την πτήση της στην αίθουσα αναμονής ενός μεγάλου αερολιμένα.
Επειδή έπρεπε να περιμένει πολλές ώρες, αποφάσισε να αγοράσει ένα βιβλίο για να περάσει η ώρα. Αγόρασε επίσης κι ένα πακέτο μπισκότα.
Κάθισε σε μια πολυθρόνα, στην αίθουσα VIP του αερολιμένα, για να διαβάσει με ησυχία.
Ένας άνδρας που κάθισε στο διπλανό κάθισμα, άνοιξε το περιοδικό του και άρχισε να διαβάζει.
Όταν πήρε το πρώτο μπισκότο, ο άνδρας πήρε κι αυτός άλλο ένα.
Αισθάνθηκε ενοχλημένη αλλά δεν είπε τίποτα. Σκέφτηκε:
"Τι νεύρα έχω! Εάν ήμουν σε κατάλληλη διάθεση θα τον χτυπούσα που τόλμησε!"
Για κάθε μπισκότο που έπαιρνε, ο άνδρας έπαιρνε κι αυτός άλλο ένα.
Αυτό την εξαγρίωνε αλλά δεν θέλησε να κάνει σκηνή.
Όταν έμεινε μόνο ένα μπισκότο, σκέφτηκε:
«Ααα...
Τι θα κάνει αυτός ο καταχραστής τώρα;"
Τότε, ο άνδρας, παίρνει το τελευταίο μπισκότο, το κόβει στη μέση, δίνοντας της το ένα μισό.
Ααα! Αυτό ήταν πάρα πολύ
Ήταν πολύ πάρα πολύ θυμωμένη τώρα!
Σε μια στιγμή, πήρε το βιβλίο της, τα πράγματά της και όρμησε στην αίθουσα επιβίβασης.
Όταν κάθισε στο κάθισμά της, μέσα στο αεροπλάνο, έψαξε την τσάντα της για να πάρει τα γυαλιά της, και, προς μεγάλη της έκπληξη, το πακέτο με τα μπισκότα της ήταν εκεί, άθικτο, κλειστό!
Αισθάνθηκε τόσο ντροπιασμένη!! Συνειδητοποίησε ότι έκανε λάθος...
Είχε ξεχάσει ότι τα μπισκότα της δεν τα είχε βγάλει από την τσάντα της.
Ο άνδρας είχε μοιραστεί τα μπισκότα του μ' αυτήν, χωρίς κανένα συναίσθημα θυμού ή πίκρας.
... ενώ αυτή ήταν πολύ θυμωμένη, σκεπτόμενη ότι μοιραζόταν τα μπισκότα της μ' αυτόν.
Και τώρα δεν υπήρχε καμία πιθανότητα να εξηγήσει... ούτε να ζητήσει συγγνώμη."

Υπάρχουν 4 πράγματα που δεν μπορείτε να ανακτήσετε.


Η πέτρα... αφού ριχθεί!


Η λέξη.... αφού ειπωθεί!


Η ευκαιρία... αφού χαθεί!


Ο χρόνος...αφού περάσει!

http://1myblog.pblogs.gr/2010/05/627881.html

15 Μαΐου 2010

Η "ιεροτελεστία" του καφέ τη δεκαετία του ΄60....

 Γράφει ο Ιωάννης Ντινόπουλος
...Ελάτε να  φτιάξουμε έναν καφέ της παλιάς εποχής, όπως τον φτιάχνανε τότε ... και που αποτελεί για μένα μια από τις παιδικές μου παραστάσεις  !
 
1/ Ο καφές αγοραζόταν από το παντοπωλείο του χωριού μας σε κόκκους πράσινους..
 

2/ Για να "αβγατίσει" ή για να γίνει πιο γευστικός, προσθέτανε και λίγα ρεβύθια ή λίγα σπυριά στάρι ή κριθάρι...
 

3/ Παίρνανε το καφουρτιστήρι  σε σχήμα κυλίνδρου, όπως το βλέπετε στη φωτογραφία, όπου από τον αξονά του περνούσε μια σούβλα. Υπήρχε μια μικρή συρταρωτή "πορτούλα" που ανοίγοντάς την βάζανε μέσα τον καφέ μαζί με το συμπληρωματικό υλικό, και κλείνοντάς την.....
 

4/...ακουμπούσανε την άκρη της "σούβλας" στην πυροστιά που την τοποθετούσαν στο πίσω μέρος του τζακιού, με αναμμένη τη φωτιά, ώστε να κάνει αρκετά κάρβουνα, και αρχίζανε να γυρίζουν τη "σούβλα"....έτσι...
 
5/...Ετσι ώστε ο  κύλινδρος με το περιεχόμενο να βρίσκεται ακριβώς πάνω από τη φωτιά..
Σταματούσανε  κάπου -κάπου για να ελέγξουν-ανοίγοντας την πορτούλα με τη μασιά- αν πήρε χρώμα ο καφές....
6/ Αφου καφουρδιζόταν ο καφές και μοσχοβολούσε το σπίτι ολόκληρο από το αρωμά του, τον αδειάζανε πάνω σε μια πετσέτα (αυτές τίς μπλέ ή κόκκινες καρώ...) για να κρυώσει λίγο...
μετά παίρνανε το μύλο του καφέ, βγάζανε το χερούλι και το καπάκι, τον ρυθμίζανε να κόβει ψιλά η πιό χοντρά, ανοίγοντάς τον στη μέση και στρίβοντας μια βίδα που ηταν στο κάτω μέρος του πάνω κομματιού του μύλου. Το κάτω μέρος ηταν ο αποθηκευτικός χώρος του μύλου για τον κομμένο πλέον καφέ που επιτυγχανόταν με την περιστροφή του χερουλιού...
 
7/ Βάζανε από  το φρεσκοκομμένο καφέ στο μπρίκι, με ανάλογο νερό και  ζάχαρη  και "ψηνόταν" στη θράκα.  Σερβιριζόταν σε χοντρό φλυτζάνι η σε κείνα τα φλυτζάνια που εφεραν πολύ ομορφες  εγχρωμες παραστάσεις...
 
Απ' ό,τι θυμάμαι απο τα παιδικά μου χρόνια ...

Υγ. Πάρτε κάνα καφουρτιστήρι στο σπίτι, αχρείαστο να είναι....αλλά ας υπάρχει καλού- κακού, μιάς και οι αγελάδες παραγίνανε ισχνές " ρε παιδί μου...", που λέει και ο φίλος ο Θοδωράκης...

Ι.Β.Ντινόπουλος

13 Μαΐου 2010

...Που το πάτε ρε "λεβέντες" ;

Την αποδόμηση τής Ελληνικής Εθνικής συνείδησης στους μικρούς μαθητές τού Δημοτικού Σχολείου επιχειρούν ιστορικοί παραχαράκτες!

* Είναι απαίτηση τής “Αυτοκρατορίας” τής Νέας Τάξης, να “στρογγυλέψουμε” εμείς οι Έλληνες την Ιστορία μας

* Και να “μην προκαλούμε τους γείτονες” με αναφορές σε κορυφαία γεγονότα τής Ιστορίας μας

* Καραϊσκάκης, Κολοκοτρώνης, Ανδρούτσος, Διάκος, Παπαφλέσσας, και όλοι οι άλλοι Αγωνιστές και Ήρωες “προκαλούν αλλεργία” στους γείτονες, και πρέπει να τους “κοντύνουμε” στα μάτια τών παιδιών μας

* Τα παιδιά μας δεν πρέπει να γαλουχούνται με ό, τι παραπέμπει στο Έθνος και στον Πατριωτισμό

* Το “επιβάλλουν” οι κανόνες τής ελεύθερης ( ασύδοτης δηλαδή) δράσης τού Κεφαλαίου, η οποία δεν θέλει ομοιογενείς πληθυσμούς, αλλά πληθυσμιακά “αμαλγάματα”

* Γι’ αυτό και μάς επέβαλαν 1,5 εκατομμύριο μετανάστες, την στιγμή που έχουμε 1,5 εκατομμύριο Έλληνες άνεργους

* Γιατί, το Κεφάλαιο δεν μπορεί να εμποδίζεται από σύνορα και εθνικές ιδιαιτερότητες

* Έτσι λένε οι εκπρόσωποι τής κεφαλαιοκρατικής και Ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας

* Λένε κι άλλα άθλια και αστήρικτα οι νεοταξίτες “προοδευτικοί” και “εκσυγχρονιστές”

* “Το Ελληνικό Έθνος είναι μύθος” και εγκεφαλικό κατασκεύασμα τών τελευταίων 170 ετών

* Και η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που είχε υποδουλωμένη την χώρα μας, “ήταν καλή” και δεν καταπίεζε τους Έλληνες

* Ούτε σε σφαγές και σε Γενοκτονία τών Ελλήνων τής Μικράς Ασίας επεδόθησαν οι τούρκοι φασίστες-εθνικιστές τού Μουσταφά Κεμάλ, το 1922 ( Μικρασιατική καταστροφή)

* Απλώς, οι Έλληνες “συνωστίζονταν στην παραλία τής Σμύρνης, για να φύγουν για την Ελλάδα”! Λές και πήγαιναν για καλοκαιρινές διακοπές!
Αιδώς!

* Αυτά, λέει, συμφωνήθηκαν από το 1999

* Τότε, με τα κατσικοειδή ζεϊμπέκικα τού “Γιώργου” και τα “Bravo Giorgos” τού Τζέμ

* Όλα αυτά, και άλλα άθλια, νεοταξίτικα και ανθελληνικά, τα “πέρασαν” στο Βιβλίο Ιστορίας τής Στ΄ Δημοτικού, που διδάσκονται τα Ελληνόπουλα εφέτος. Για “ να μήν στενοχωρήσουμε τους γείτονες”!
Όνειδος!

* Συγγραφείς; Μία κυρία, Αν. Καθηγήτρια σε σχολή Δασκάλων στην Θεσσαλονίκη και κάποιοι βοηθοί της.
Έλληνες αυτοί ! Και δήθεν “προοδευτικοί”! Δηλαδή, “προοδευτικοί” τού γλυκού νερού και τών “ανανεωτικών” σαλονιών! “Προοδευτικοί” καλφάδες τής Αυτοκρατορίας τής νέας Τάξης και τής Ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας!

* Δηλαδή, ρετάλια τού “εκσυγχρονισμού”, που δίνουν “γήν και ύδωρ” στην νέα Τάξη, για μία θεσούλα!

* Ο Ελληνικός λαός, όμως, είναι παρών. Και αρνείται να αποδεχθή την εθνική του αποδόμηση, που επιχειρούν οι νεοοθωμανοί επιδοτούμενοι από νεοταξικά κέντρα, “νεωτεριστές ιστορικοί”, με τα νεοταξίτικα ιδεοληπτικά τους απόνερα!


* Φίλε αναγνώστη, να ξέρεις, ότι ο εχθρός δεν χτυπάει πάντα στα πόδια! Πρώτα στό μυαλό σημαδεύει. Στην συνείδηση!
 
* Τον νού σου, έ! -


Άγγ. Λιβαθινός
Καθηγ. Μαθηματικών-Λυκειάρχης 



Απο το φιλικό ιστολόγιο
http://kardamas.blogspot.com/
 
https://users.sch.gr/alivathinos/istoria_st.htm

Σημείωση δική μου:
Σεβαστέ μου κύριε καθηγητά, επειδή σας θεωρώ φυσικό μου σύμμαχο, όπως και σύμμαχο κάθε γονέα που σας εμπιστεύεται τα παιδιά του να τα μορφώσετε και να τα κάνετε χρηστούς πολίτες, θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ για τη σωστή στάση που κρατάτε μπροστά σ΄αυτούς που προσπαθούν να αποδομήσουν την Εθνική μας συνείδηση και να σας βγάλουν από την ιερή σας αποστολή !
 Εγώ, αλλά και χιλιάδες ακόμη-πιστεύω- γονείς, στεκόμαστε δίπλα σας.

Με εκτίμηση και σεβασμό 
Ντινόπουλος Ιωάννης

12 Μαΐου 2010

Των οικιών ημών εμπιπραμένων..ημείς αδωμεν...Για να μην μας πάρει η ζωή απο κάτω ! !

Η κρίση σκοτώνει

Δευτ. 10 Μαι 2010

Σύμφωνα με δηλώσεις της υπουργού Υγείας Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου έχουν αυξηθεί οι εισαγωγές στα νοσοκομεία κατά 30% λόγω της οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με πηγές της ΕΛΑΣ δεκάδες είναι σε όλη τη Χώρα οι αυτοκτονίες διʼ απαγχονισμού λόγω χρεών.
 Τι σήμερα, τι αυριο, τι χθές....Κώστας Χατζής !




Σημείωση δική μου:
Δεν τραγουδάμε απο αναισθησία, έχουμε επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω μας, αλλά απο αμυνα !
Για  να μην μας πάρει η ζωή από κάτω....Μή, προς Θεού ! !
Αμυνόμαστε τραγουδώντας, μένουμε Ελλάδα και την κρατάμε σφιχτά στην καρδιά μας...
και....
....Μπόρα ειναι και θα περάσει....
Ι.Β.Ν.


11 Μαΐου 2010

Το πάρτυ τελείωσε ! Τα κεφάλια μέσα !.......

Τη δεκαετία του `70 τη θυμάμαι σαν χθες. Κυκλοφορούσαν παντού τα Fiat 127, τα Zastava, και οι μηχανές Floretta. Οι σπορτίφ τύποι είχαν Autobianchi Abarth (με 53 άλογα παρακαλώ), και οι σώφρονες… Austin Morris Allegro! Το σάντουιτς με γύρο κόστιζε 3 δραχμές, με σουτζουκάκι 2, και το λεωφορείο μία δραχμή (με πάσο 50 λεπτά). Αν έδινες εικοσάρικο, ο εισπράκτορας ή ο σουβλατζής σε μάλωνε, διότι δεν είχε… να στο χαλάσει. Τόσο καλά.
Και μετά ήρθε η δεκαετία του 80. Και το ΠΑΣΟΚ. Και γέλασε το χείλι του κάθε πικραμένου. Το δημόσιο άνοιξε τις πόρτες του στον κάθε αναξιοπαθούντα που δήλωνε σοσιαλιστής, η Ελλάδα απέκτησε «ανεξάρτητη» διεθνή φωνή, μια νέα τάξη αναδύθηκε απ` το πουθενά, και οι ρεμούλες έγιναν κανόνας. Η χαρά του αφισοκολλητή. Το βασίλειο της συνδικαλιστικής αυθαιρεσίας. Όπως και της φτηνής ρητορικής. «Έξω οι βάσεις του θανάτου», «Ζήτω η Λιβύη», μελετήστε το «πράσινο βιβλίο» του Καντάφι, και άλλα πολλά παρόμοια. Ώσπου ήρθε το τέλος. Τα αναπόφευκτα σκάνδαλα οδήγησαν σε ειδικά δικαστήρια, ψευδεπίγραφους κήνσορες, και στο «Τσοβόλα δώστα όλα», και από κει πάνε κι`άλλοι. Και σκάει μύτη ο Μητσοτάκης με τον Μαυρίκη και τον Σωκρατάκια που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κίτσος και μπρρρ……
Τη δεκαετία του `90 που ακολούθησε, τα κεφάλια μπήκαν κάπως μέσα, αλλά τότε ήταν που ανδρώθηκαν τα πραγματικά λαμόγια. Τα σκυλάδικα γνώρισαν πιένες. Η Λιάνη ήταν απλά η κορυφή του παγόβουνου. Πίσω της υπήρχε μια ολόκληρη συνομοταξία πεινασμένων και συνάμα αγριεμένων ασύδοτων. Με το χαμόγελο της Κολυνός. «Σοσιαλιστικά» βαμπίρ. Μαζεύοντας όμως γύρω τους και τη πλέμπα. Και έτσι είδαμε το μοναδικό φαινόμενο, η κάθε γειτονιά να έχει και από μια ΕΛΔΕ, όπως κάποτε είχε από μια ντισκοτέκ. Χαμός στο ίσιωμα. Κόσμος και κοσμάκης καταχρεώθηκε για να μπορεί να γίνει «παίκτης». Χα και πάλι χα. Κάποιοι όμως ανησυχούσαν από τότε. Είχαν υπόψη τους τη λευκή βίβλο της ΕΟΚ, που ελάχιστη της δόθηκε δημοσιότητα…
Και μετά ήρθε το ευρώ. Στην αρχή χαρήκαμε, καθότι αισθανθήκαμε Ευρωπαίοι. Το χρόνιο όνειρο της ψωροκώσταινας. Μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως το ευρώ, που είχε κλειδώσει στις 340 δραχμές, ισοδυναμούσε με το παλιό κατοστάρικο. Κάποτε αγοράζαμε το φραπέ 140 δραχμές και σκοτωνόμασταν με τον σερβιτόρο για τα ρέστα από τις 150. Τώρα έφτασε το φραπέ στα 5 ευρώ και αισθανόμαστε γύφτοι αν δεν αφήσουμε 1 Ε πουρμπουάρ (340 δραχμές παρακαλώ).
Παρόλα αυτά, λίγο τα ευρωπαϊκά πακέτα, λίγο η Ολυμπιάδα, λίγο η τραπεζική απελευθέρωση της δανειοδότησης, λίγο η στρεβλή ανάπτυξη, λίγο η καρακατσουλίστικη τιβί μας, και γίναμε όλοι μπρούκληδες. Πήξαμε να βλέπουμε BMW και Μερτσέντες αγορασμένες με 136 άτοκες(!) δόσεις. Γεμίσαμε από χάϊδες τυπάδες και αισθησιακές μοντέλες (όλες ξανθιές) γκλαμουράτες. Εκεί που κάποτε βλέπαμε μόνο μουσάτους αγωνιστές, και αξύριστες κνίτισες, γεμίσαμε από τεκνά και σεξοβόμβες. 50 τηλεοπτικά κανάλια η Νέα Υόρκη; 150 εμείς. Home Cinemas, Pentium, Playstation, lap tops, flat screen 42 inch HD TV’s, και πάει λέγοντας. Όχι παίζουμε. Και νάσου Ολυμπιάδα σούπερ φαντεζί, και νάσου ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, και πίσω και σας φάγαμε κουφάλες λιγούρηδες Ευρωπαίοι. Ελλάδα ρε….
Ναι, αλλά ήρθε πλέον και η ώρα του λογαριασμού. Με π….ς αυγά δεν βάφονται. Η αιώνια σοφία του απλού λαού επαληθεύτηκε για μια ακόμη φορά. Όλα ήταν σικέ. Τεράστιο το έλλειμμα, τεράστιο το δημόσιο χρέος, και πάπαλα οι ντεμέκ σωτήρες πολιτικοί μας. Ανθρωπάκια και αυτοί, που ψάχνουν να κάνουν τη καλή τους με καμιά γρηγοράδα. Και μετά μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Πάντα φταίνε οι προηγούμενοι. Και νάμαστε ξανά μανά, εσείς και εγώ, οι μέσοι Έλληνες δηλαδή, ενώπιοι ενωπίω του ΔΝΤ και του κάθε Τρισέ. Της σκληρής πραγματικότητας. Και ξαφνικά έντρομοι συνειδητοποιούμε, πως τελικά οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν μας πολυσυμπαθούν. Ήταν όλα μια αυταπάτη. Τους αρέσουν τα τζατζίκια και οι παραλίες μας, αλλά πέραν τούτων …. τίποτα. Μας απεχθάνονται και μας θεωρούν τσαμπατζήδες και απατεώνες. Και ο κύκλος κλείνει.
Μας βλέπω ξανά με λαχανί Zastava και πειραγμένα Lada (με 6 προβολείς ομίχλης) να κάνουμε κόντρες στις παραλιακές. Αν φυσικά υπάρχουν χρήματα για βενζίνη. Αλλιώς υπάρχουν και τα παπάκια (με φωσφοριζέ ζάντες) για τα τρελά γούστα.
Το ride είναι over, που λένε και οι Αμερικάνοι σύμμαχοί μας. Το Ελληνικό λούνα παρκ τελείωσε. Εκτροχιάστηκε, όπως στις ταινίες με το δαιμονισμένο τρενάκι του τρόμου. Ήταν όμως εντυπωσιακό όσο κράτησε. Και όσοι το πρόλαβαν το απόλαυσαν. Οι υπόλοιποι ας πρόσεχαν. Γεννήθηκαν αργά.

ΠΗΓΗ: antinews

http://news.fox.gr

6 Μαΐου 2010

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΥΜΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΥΜΕΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ ΣΤΗΝ ΗΛΕΙΑ

 

Ο ενιαίος ορεινός Δήμος της ΗΛΕΙΑΣ κατά 85% είναι πλέον πραγματικότητα. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του σχεδίου  "Καλλικράτης"….. στο ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ
      
       Αλλη μια πρωτοβουλία των Συλλόγων μας για την δημιουργία ΕΝΙΑΙΟΥ ΟΡΕΙΝΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΗΛΕΙΑΣ για τα χωριά του οροπεδίου Φολόης και της ευρύτερης    περιοχής του Ερυμάνθου , πήρε σάρκα και οστά κατα 85%. 

        Οι τρείς ορεινοί ΔΗΜΟΙ ( Λασιώνας, Λαμπείας και Φολόης ) και τα ορεινά χωριά του ΔΗΜΟΥ Ολυμπίας συνενώθηκαν σε ενα Δήμο.
Το αιτημα  κατά 85% πραγματοποιηθηκε .
        Εμειναν απ΄εξω τα ορεινά χωριά των ΔΗΜΩΝ ΩΛΕΝΗΣ , εντάχθηκαν στο Δημο ΠΥΡΓΟΥ και τα χωριά της ΠΗΝΕΙΑΣ  που εντάχθηκαν στο Δημο ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ, γιατί σύμφωνα με το νόμο δεν γινόταν διάσπαση στους υπάρχοντες Δήμους, στο μέλλον θα δουν το λάθος τους και θα επανορθώσουν ..  
      Το οροπέδιο Φολόης και η ευρύτερη ορεινή περιοχή του Ευρυμάνθου της Ηλειακής Ολυμπιακής Γής είναι ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, ( περιοχή natura 2000 ) έχει το μεγαλύτερο δρυοδάσος της ΝΔ Ευρώπης, έχει ένα από τα ωραιότερα και αιωνόβια ελατοδάση της Ελλάδας* , διασχίζεται από έξι ποτάμια ( Πηνειός, Ερύμανθος, Ηλειακός Λάδωνας (παραπόταμος του Πηνειου ), Αλύσιος, Ενηπέας και Κλαδέος ).
Υπάρχει δίκτυο πράσινων μονοπατιών πάνω από 300 χιλιόμετρα είναι σπαρμένο με δεκάδες μνημεία προϊστορικά, αρχαία, βυζαντινά, και διατηρεί τοπικές πολιτισμικές , θρησκευτικές εκδηλώσεις και έθιμα.
     Επίσης η ευρύτερη ορεινή περιοχή συνδέεται  με τους Ολυμπιακούς Αγώνες ( ορεινή ιερά οδός Ηλιδας – Ολυμπίας  ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ) και τους άθλους του Ηρακλή  .
     Τα στοιχεία αυτά, αν αναδειχθούν, δύνανται να προσελκύσουν επισκέπτες, και ν’ αναβαθμίσουν την περιοχή παρέχοντας υποστήριξη στους κατοίκους και στις ασχολίες τους ( γεωργία και κτηνοτροφία ), δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας ( από 4.000-6.000 νέες θέσεις εργασίας μπορούν να δημιουργηθούν στην περιοχή με μια ήπια αειφόρο ανάπτυξη ) ώστε να έχει κίνητρο η νέα γενιά να παραμείνει στη γη της και να ευημερήσει. 

     Ώστε να μην είναι πια τα χωριά μας χωριά γερόντων. 

     Για να επιτευχθούν όλ’ αυτά χρειάζεται ένα ενοποιημένο σχέδιο αειφόρου ανάπτυξης και εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου ( που διαθέτει η περιοχή μας ) το οποίο είναι εφικτό μόνο εάν γίνει διαχείριση της όλης περιοχής σα μια ενιαία γεωγραφική και διοικητική μονάδα, όπως στην πραγματικότητα είναι.
     Εξ’ άλλου είναι σαφές ότι μεγαλύτερης εμβέλειας έργα είναι δυνατόν να υλοποιηθούν όταν υπάρξει συγκεντρωμένη προσοχή και δύναμη σ’ έναν τόπο. 

       Γιατί να στερηθεί η ορεινή Ηλεία τη δυνατότητα υλοποίησης έργων που είναι απαραίτητα και τα δικαιούται για την ανάπτυξή της;
Ευχαριστούμε τα Μ.Μ.Ε ΝΟΜΟΥ ΗΛΕΙΑΣ και υπόλοιπης Ελλάδας για την αμέριστη συμπαράστασή τους στις πρωτοβουλίες μας.


Με τιμή  για το Δ.Σ     
Ο πρόεδρος
Παν.Αχιλλεόπουλος
Η γεν. γραμματέας
Εφη Σκουφά                                                                                
                                                                                                    

Απο το φιλικό ιστολόγιο


29 Απριλίου 2010

Το πρόγραμμα "Καλλικράτης" στην Ηλεία !

Δήλωση του Δημάρχου Λασιώνος Ηλείας για το "πρόγραμμα Καλλικράτης".

Κώστας Παπαντωνόπουλος   
Τετάρτη, 28 Απρίλιος 2010


Ο νέος αυτοδιοικητικός χάρτης της Ηλείας
 
Θα συνεχίσουμε την προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ισχυρού ορεινού δήμου, ο οποίος θα περιλαμβάνει τους δήμους και τους οικισμούς που βρίσκονται στο οροπέδιο Φολόης και στις παρυφές του όρους Ερύμανθος με την οποία αποτελούμε ενιαία ενότητα από άποψη γεωγραφικών, αναπτυξιακών, οικονομικών, πολιτιστικών και ιστορικών χαρακτηριστικών.

Βασίλης Παπαντώνης 
Δήμαρχος Λασιώνος Ηλείας
  Η πρόταση για το νέο δήμο που αφορά την Ορεινή Ηλεία περιλαμβάνει τους δήμους:  Αρχαίας Ολυμπίας, Φολόης, Λαμπείας και Λασιώνος.
Στο Ν. Ηλείας από 22 δήμοι παραμένουν 7: 

1.Δήμος Ζαχάρως με έδρα τη Ζαχάρω αποτελούμενος από τους δήμους α. Ζαχάρως και β. Φιγαλείας, οι οποίοι καταργούνται.


2.Δήμος Ανδρίτσαινας με έδρα τα Κρέστενα αποτελούμενος από τους δήμους α. Σκιλούντος β. Ανδριτσαίνης και γ. Αλιφείρας, οι οποίοι καταργούνται.


3.Δήμος Πύργου με έδρα τον Πύργο αποτελούμενος από τους δήμους α. Πύργου β. Ωλένης γ. Ιαρδάνου και γ. Βώλακος, οι οποίοι καταργούνται.


4.Δήμος Αμαλιάδος με έδρα την Αμαλιάδα αποτελούμενος από τους δήμους α. Αμαλιάδας και β. Πηνείας, οι οποίοι καταργούνται.


5.Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας με έδρα την Αρχαία Ολυμπία αποτελούμενος από τους δήμους α. Αρχαίας Ολυμπίας β. Λασιώνος  γ. Φολόης και δ. Λάμπείας, οι οποίοι καταργούνται.


6.Δήμος Κυλλήνης με έδρα τα Λεχαινά αποτελούμενος από τους δήμους α. Λεχαινών β. Ανδραβίδας γ. Κάστρου Κυλλήνης και δ. Βουπρασίας, οι οποίοι καταργούνται.


7.Δήμος Πηνειού με έδρα τη Γαστούνη αποτελούμενος από τους δήμους α. Γαστούνης  β. Βαρθολομιού και γ. Τραγανού, οι οποίοι καταργούνται.. 


Απο το Antroni.gr

25 Απριλίου 2010

Ανοιχτή επιστολή 166 δασκάλων και νηπιαγωγών προς τον Πρόεδρο της ΔΟΕ κ. Μπράτη.



   
Σας παραθέτω ανοικτή επιστολή 166 Εκπαιδευτικών μας, την οποία μου απέστειλε για ενημέρωση ο καλός φίλος Εκπαιδευτικός Λάζαρος Α. τον οποίο ευχαριστώ πολύ.
κ. Μπράτη,
Στις 5-11-2009, δηλώσατε στην Εφημερίδα « τα Νέα» αλλά και σε τηλεοπτικά μέσα:
«Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν πρέπει να υπάρχουν στα σχολεία σύμβολα όπως οι σταυροί ή οι θρησκευτικές εικόνες που διαχωρίζουν τους μαθητές. Το σχολείο θα πρέπει να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής ,της φυλής ή του θρησκεύματός του».
Από την δήλωσή σας αυτή, προκύπτουν βασανιστικά ερωτήματα, τα οποία και σας απευθύνουμε:
1. Κατά την άποψή σας, θα πρέπει να κυματίζει η Ελληνική σημαία στην αυλή κάθε Ελληνικού σχολείου, αφού σ' αυτήν εμπεριέχεται ο σταυρός και κάποιοι μαθητές θα «αισθάνονται μειονεκτικά» κατά τη δήλωσή σας;
2. Από πότε η εικόνα του Χριστού είναι διχαστική. Από πότε το σύμβολο του Σταυρού, σύμβολο θυσιαστικής αγάπης και προσφοράς προς τον άνθρωπο είναι διχαστικό;
3. Υπάρχει, στ' αλήθεια, ωραιότερο παιδευτικό πρότυπο από το πρόσωπο του Χριστού;
4. Γιατί να κλείνουμε τα σχολεία στις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, αφού κάποιοι μαθητές δεν γιορτάζουν τη Γέννηση και την Ανάσταση του Χριστού; Ας τα κλείνουμε σε κάποιες άχρωμες, άοσμες και ανοημάτιστες γιορτές του σπανακιού, της πατάτας, των κατοικίδιων ζώων, των άγριων ζώων..
5. Γιατί να γιορτάζουμε τις Εθνικές επετείους και να καταθέτουμε στεφάνι στη μνήμη των νεκρών προγόνων μας, αφού αυτοί δεν είναι πρόγονοι κάποιων αλλοεθνών μαθητών;
6. Θα πρέπει μέσα στις σχολικές αίθουσες να αναφέρουμε τις λέξεις Ελλάδα, πατρίδα, Χριστός, Παναγία, Άγιος Γεώργιος;....
7. Με τι πάμε να εμπνεύσουμε τα παιδιά μας; Άδεια θέλετε να τα ξεπροβοδίσουμε στον αγώνα της ζωής;
8. Τι είδους σχολείο, τελικά, θέλετε;
Πριν δύο χρόνια περίπου, υπήρξατε, με δηλώσεις σας, αυτόκλητος και φανατικός υποστηρικτής του βιβλίου Ιστορίας της κας Ρεπούση. Σήμερα, είστε και πάλι από τους πρώτους υπερασπιστές της απόφασης ενός τμήματος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, όμως, παύει να είναι σύμπτωση.
Διατυπώνετε τις απόψεις σας με την πεποίθηση ότι είναι προοδευτικές και επαναστατικές ενώ είναι άκρως αντιδραστικές και διχαστικές. Θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι σήμερα προοδευτικό είναι ό,τι αντιστέκεται στις δυνάμεις που απεργάζονται την ισοπέδωση των λαών και την αφομοίωσή τους στην χοάνη ενός σύγχρονου συγκρητισμού, ενός κακώς νοούμενου διεθνισμού και την μετατροπή των ανθρώπων σε άβουλα καταναλωτικά όντα, με μοναδικό ιδανικό την οικονομική τους ανέλιξη, που δυστυχώς ούτε αυτή μπορούν να πετύχουν.
Διατρανώνουμε την έντονη αντίθεσή μας και διαφωνία μας με τις απόψεις που διατυπώσατε. Δεν μας εκφράζουν ούτε στο ελάχιστο. Θα πρέπει όμως να εκφράσουμε και την βεβαιότητά μας ότι δεν εκφράζουν και τη συντριπτική πλειοψηφία των δασκάλων και νηπιαγωγών όλης της χώρας αλλά και τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της χώρας μας.
Οπότε καλό είναι όταν αναφέρεστε σε ζητήματα που δεν εκφράζουν τη βάση των δασκάλων, να διευκρινίζετε ότι αυτά που λέτε είναι προσωπική σας άποψή και όχι να επιχειρείτε να ενισχύσετε τη προσωπική σας γνώμη χρησιμοποιώντας το συνδικαλιστικό σας αξίωμα. Μια τέτοια στάση φαλκιδεύει και υπονομεύει το συνδικαλιστικό κίνημα και το μετατρέπει σε προπαγανδιστικό μηχανισμό.
Και μη βιαστείτε να μας χαρακτηρίσετε ως ρατσιστές, συντηρητικούς, εθνικιστές και ό,τι άλλο τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται για να σπιλώσει και να αφανίσει, όποια φωνή δε συμφωνεί με αυτό που πλασάρεται ως δήθεν προοδευτικό και μοντέρνο.
Όλοι μας, δουλεύουμε σε σχολεία στα οποία φοιτούν αλλοδαποί μαθητές, τους οποίους αγαπούμε και προσπαθούμε για την πρόοδό τους, σεβόμενοι την ιδιαιτερότητά τους και τα βασανάκια τους, χωρίς όμως και να αγνοούμε και σε ποιον τόπο ζούμε.
Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι η Ελλάδα, η παράδοσή της (που δεν πρέπει να τη φαντάζεται κανείς σαν το ξόδι ενός ένδοξου φέρετρου - αλλά σαν μια οντότητα παρούσα και συγκαιρινή.)1 και γενικά ο κοσμοπολίτικος χαρακτήρας του πολιτισμού της, μπορεί να βοηθήσει και να εμπνεύσει και τα παιδιά αυτά, χωρίς καθόλου να βιάσει τα όποια άλλα πιστεύω τους.
Όλα τα υπόλοιπα είναι και λέγονται εκ του πονηρού και εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς και στόχους.
Στις 16 Απριλίου του 1964, σε ομιλία του στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης ο Σεφέρης τόνιζε μεταξύ άλλων:

1. «..είμαστε ένας λαός με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;.»2.

Ο υπομνηματικός αυτός λόγος του νομπελίστα ποιητή μας, θεωρούμε πως εξακολουθεί να είναι απολύτως επίκαιρος.
1. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, ΔΟΚΙΜΕΣ, ΤΡΙΤΟΣ ΤΟΜΟΣ, ΕΠΙΜΕΤΡΟ, σελ. 332
2. ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, ΔΟΚΙΜΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ, σελ. 178

Ακολουθούν οι υπογραφές των 166 εκπαιδευτικών. (οι οποίες είναι στην διαθεση του ιστολογίου μας αλλά για λόγους χώρου δεν αναρτώνται)

Απο το φιλικό ιστολόγιο:
http://koukfamily.blogspot.com/2010/04/166.html

24 Απριλίου 2010

Η λογική του κολιμπρί ! Πιέρ Ραμπί !

 Η φωτογραφία ειναι απο το Photo-net

....Στη διάρκεια μιας πυρκαγιάς στο δάσος, λέει ενα παραμύθι, όλα τα ζώα τρέχουν να ξεφύγουν από τη φωτιά εκτός από ένα κολιμπρί, το οποίο παίρνει μια σταγόνα νερό στο ράμφος του και τη ρίχνει στη φωτιά.
-Είσαι τρελός, δεν θα σταματήσεις την πυρκαγιά, του λέει ένα ζώο. 
-Το ξέρω, απαντά το κολιμπρί, «όμως κάνω αυτό που μου αναλογεί».

του Γιώργου Αγγελόπουλου

Σημείωση δική μου:
Το πουλί κολιμπρί ειναι απο τα μικρότερα πουλιά στον πλανήτη ! Το μέγεθός του ομως δεν το εμπόδισε, με βάση τα λεγόμενα του συμβολικού παραμυθιού του Ραμπί, να καταθέσει...την αναλογούσα του "υποχρέωση"!
Κανείς, λοιπόν, και  απο εμάς δεν ειναι ασήμαντος και αδύναμος , οσο μικρός κι αν ειναι οικονομικά και κοινωνικά...
..Και οταν κινδυνεύει ο Εθνικός και Πολιτισμικός μας "βιότοπος", ας συμβάλλουμε ολοι , με τη συλλογική μας δύναμη , στην σωτηρία του !
Σε ολους μας αναλογεί μια υποχρέωση ! Μην το ξεχνάμε ! 

..Τουλάχιστον δεν θα παραδοθούμε αμαχητί !
Ι.Β.Ν.

22 Απριλίου 2010

Ο Ελληνισμός χρειάζεται επειγόντως μια νέα ηρωική Έξοδο ! Του Σάββα Ιακωβίδη

Ο Ελληνισμός χρειάζεται επειγόντως μια νέα ηρωική Έξοδο!

Ο μέγας Ναπολέων είπε, κάποτε, πως σε έναν λαό, που έχει ητ τηθεί, χρειάζεται μια επανάσταση. Δηλαδή μια εξανάσταση ψυχών, μυαλών, βούλησης και θέλησης, αποφασιστικότητας και αγώνα για να ξαναστηθεί στα πόδια του. Να αποκαθάρει τα λάθη και να επουλώσει τις πληγές του, να ανακτήσει την αξιοπρέπειά του και να εκτιναχθεί προς τα εμπρός. Ο Ελληνισμός κατέπεσε στα γόνατα. Σέρνεται. Γελοιοποιείται και αυτορεζιλεύεται. Ευθύνεται τα μέγιστα για το κατάντημά του. Και τώρα εκλιπαρεί τη στήριξη των εταίρων του, για να μην ακουστεί ξανά η απαίσια κραυγή, «δυστυχώς, επτωχεύσαμεν». Πριν πτωχεύσει οικονομικά ο Ελληνισμός πτώχευσε ηθικά, αξιακά, εθνικά, πατριωτικά.
Πού είναι η περιώνυμη Ελληνική περηφάνια; Πού είναι το ανεπανάληπτο Ελληνικό φιλότιμο; Πού είναι η Ελληνική λεβεντιά με την ανίκητη θωριά στις κρίσιμες ώρες;
Πού είναι η Ελληνική αρχοντιά, αυτή που μας ανέδειξε και μας καθιέρωσε ως ηγήτορες του πολιτισμού; Πού είναι, προπάντων, η Ελληνική αξιοπρέπεια, που πυρπολούσε τις καρδιές και πύργωνε τη θέληση να αγωνιστούμε γι’ αυτήν την έρμη πατρίδα;
Όλα σχεδόν κατερειπωμένα, διαλυμένα, σκεπασμένα από παχύ στρώμα σκόνης και λήθης, θυσία στον ατομοκεντρισμό, στην εγωπάθεια, στην ασύλληπτη αρπαχτή, στην προχειρότητα, στην ανευθυνότητα. Τώρα, σπεύσαμε στην Ευρώπη και παρακαλέσαμε να μας σώσουν. Να σωθεί η Ελλάδα για να σωθεί η ευρωζώνη, για να σωθεί και η αξιοπρέπεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτής της πανίσχυρης οικονομικά Ένωσης, που συμπεριφέρεται ως υπανάπτυκτη χώρα!
Πώς κατάντησε έτσι η Ελλάδα μας; Πώς οι Έλληνες κατάντησαν έτσι την Ελλάδα; Δυστυχώς, στα ίδια βήματα ακολουθεί, σε μικρότερο βαθμό, και η τουρκοκατεχόμενη Κύπρος. Και δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πού μας οδηγούν οι γενναίες προσφορές του Δ. Χριστόφια στους Τούρκους κατακτητές.
Πριν από καιρό, προσκλήθηκα από τον Όμιλο Πνευματικής Ανανεώσεως και είχα την τιμή να μιλήσω στα μέλη του, την περ. Τρίτη, με θέμα: «Η επιβίωση του Ελληνισμού στην εποχή της παγκοσμιοποίησης». Μεταξύ άλλων, είπα και τα εξής, με αφορμή και την επέλαση του αδίστακτου τουρκισμού:
«Ο Ελληνισμός δεν υπήρξε ποτέ πολυάριθμος. Ήταν και είναι ευάριθμος μπροστά στην υπεροψία των αριθμών, στην αλαζονεία των πυροβόλων και στην ακαμψία των συμφερόντων. Διαθέτει, όμως, υπερόπλα που, δυστυχώς, τα υποτιμά και τα αχρηστεύει με την αδιαφορία ή την ανυπαρξία εκείνης της περηφάνιας, που αναδύει η αμάχητη Ελληνική αρχοντιά και λεβεντιά, και η αξεπέραστη τελετουργία των τεχνητών του μαρμάρου, των πελεκητών του λόγου και των λαξευτών της λέξης. Αυτά τα υπερόπλα, με τα οποία μπορούμε να πολεμήσουμε πρώτα τη δική μας μιζέρια και αναίρεση, είναι κατ’ αρχήν ο Ελληνικός πολιτισμός μας, που φώτισε και καταύγασε την ανθρωπότητα.
Συνταιριασμένος με την Ορθοδοξία και τη Χριστιανική θρησκεία μας, είναι το αήτ τητο  πυρηνικό μας κεφάλαιο ενάντια σε αμφισβητήσεις, ψεύδη και παραποιήσεις.»
Οι άλλοι ισχυροί πυλώνες της επιβίωσης του Ελληνισμού είναι η Ελληνοχριστιανική μας παράδοση και, προπάντων, η Ελληνική παιδεία μας. Ελληνική παιδεία σημαίνει Ελλάδα και ελληνικότητα των Ελλήνων της Κύπρου. Η Κύπρος δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς την Ελλάδα. Κι αν χαθεί η Κύπρος, η Ελλάδα θα ακρωτηριασθεί και θα συρρικνωθεί. Κι όμως: Από τη σημερινή κυβέρνηση και τον υπουργό Παιδείας προωθείται απογαλακτισμός της Κύπρου από την Ελλάδα, επειδή η παιδεία μας είναι πάρα πολύ Ελληνοκεντρική και Εθνοκεντρική, άρα δεν ταιριάζει, λένε, με την κωμική και γελοία πολιτική της λεγόμενης δικοινοτικής επαναπροσέγγισης και της πονηρής πολυπολιτισμικότητας. 

Όπως ο πολύ αγαπητός μου Ανδρέας Παστελλάς, φιλόλογος-ποιητής, σημειώνει, «ο Ελληνικός πνευματικός πολιτισμός και η Ιστορία της Κύπρου θεμελιώθηκαν πάνω σε πανάρχαια και στέρεα δομικά υλικά», δηλ. η Ελληνική γλώσσα, τα δημιουργήματα στους τομείς των Γραμμάτων και των Τεχνών, και αυτά ακριβώς αποτελούν την κιβωτό της συλλογικής μας μνήμης, επειδή ανά τους αιώνες διαμόρφωσαν την ιδιαίτερη Ελληνική φυσιογνωμία μας.» Θα συμφωνήσω και θα προσυπογράψω ασμένως όσα ο Κώστας Ε. Χατζηστεφάνου, τ. Αναπληρωτής καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υφυπουργός Παιδείας υπογραμμίζει: ‘’Για να επιβιώσει ο Ελληνισμός, πρέπει να εξουδετερωθούν όσοι απεργάζονται τον εθνικό αποχρωματισμό και τον θρησκευτικό αποπροσανατολισμό του, με την αποσύνδεσή μας από τις φυλετικές και γλωσσικές ρίζες μας, το ιστορικό παρελθόν μας, από τον πνευματικό και πολιτιστικό πλούτο και τη θρησκευτική μας παράδοση’’.

Για να εξουδετερωθούν, όμως, οι υπονομευτές και οι τυμβωρύχοι της Ελληνικής γλώσσας, οι διαστρεβλωτές και οι δολιοφθορείς της Ιστορίας, οι αμφισβητίες του Ελληνικού πολιτισμού μας και να χαθούν, ως τήκεται κηρός, οι υβριστές και οι λασπολόγοι κατά της Ορθοδοξίας, κανείς από εμάς δεν δικαιούται πια να σιωπά, και ουδείς νομιμοποιείται να ανέχεται όσα τεκταίνονται. Σιωπή σημαίνει ανοχή και συνενοχή, δηλαδή συμβολή στην κατερείπωση του Ελληνοχριστιανικού πνευματικού, πολιτιστικού, ιστορικού και εθνικού οικοδομήματος, που σκέπει και θωρακίζει τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.» Θα κλείσω με τα λόγια του Νικηφόρου Βρεττάκου: ‘’Αυτό που είπε ο Μεσολογγίτης Χαρίλαος Τρικούπης: ‘Η Ελλάς προώρισται να ζήσει και θα ζήσει’, έχουμε ρίζες και μπορεί να βγει αληθινό. Αρκεί, όπως εκείνοι δεν φοβόντουσαν το θάνατο, να μη φοβόμαστε κι εμείς την αλήθεια. Και να παραδεχθούμε: Έχουμε κι εμείς σήμερα ανάγκη από μια Έξοδο. Μια έξοδο από τον ασφυκτικό κλοιό της ίδιας της ολιγωρίας μας, του ίδιου του ψεύδους μας, του ίδιου του εαυτού μας.
Οφείλουμε να αντιτάξουμε άμυνα στην εθνική μας φθορά. Έχουμε ανάγκη, ως Έθνος από ένα άλλο τείχος, μιαν άλλη τάφρο. Οι ψυχές των παιδιών μας, μέσα στη γενική κρίση που τα περιβάλλει, έχουν μείνει ανοχύρωτες’’».
Χρειαζόμαστε επειγόντως, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, μια νέα ηρωική Έξοδο από τη μιζέρια, την παραίτηση, τον ωχαδερφισμό, την ιδιοτέλεια και το ζεμανφουτισμό. Για να σωθούμε, να σώσουμε τον τόπο και να θωρακίσουμε τα παιδιά μας.

http://kostasxan.blogspot.com/2010/03/blog-post_31.html

TΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ από την ΣΗΜΕΡΙΝΗ

3 Απριλίου 2010

Χριστός Ανέστη ! Η Ημέρα της Λαμπρής ! !



 Η ημέρα της Λαμπρής !
Καθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής τό δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά δέν απερνούσε
τ' ουρανού σέ κανένα από τά μέρη.

Καί από 'κεί κινημένο αργοφυσούσε
τόσο γλυκό στό προσωπο τ' αγέρι,
πού λες καί λέει μές στης καρδιάς τά φύλλα:
Γλυκειά η ζωή καί ο θάνατος μαυρίλα.

Χριστός Ανέστη ! Νέοι, γέροι, και κόρες,
ολοι, μικροί μεγάλοι, ετοιμαστείτε.
Μέσα στές εκκλησιές τές δαφνοφόρες
μέ τό φώς της χαράς συμμαζωχτείτε.

Ανοίξετε αγκαλιές ειρηνοφόρες
ομπροστά στούς Αγίους, καί φιληθείτε.
Φιληθείτε γλυκά χείλη μέ χείλη,
πέστε Χριστός Ανέστη, εχθροί και φίλοι.

Δάφνες εις κάθε πλάκα εχουν οι τάφοι,
καί βρέφη ωραία στήν αγκαλιά οι μαννάδες.
Γλυκόφωνα, κοιτώντας τές ζωγραφι-
σμένες εικόνες, ψάλλουνε οι ψαλτάδες.

Λάμπει τό ασήμι, λάμπει τό χρυσάφι,
από τό φώς πού χύνουνε οι λαμπάδες.
Κάθε προσωπο λάμπει απ' τό αγιοκέρι,
οπού κρατούνε οι Χριστιανοί στό χέρι.

Διονύσιος Σολωμός

Χριστός Ανέση !
Χρόνια Πολλά σε Ολους σας !
Ι.Β.Ν.