ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

23 Νοεμβρίου 2015

Η νύχτα στην οποία βρισκόμαστε, είναι πιο σκοτεινή απ’ ό,τι μπορούμε να φανταστούμε

Η νύχτα στην οποία βρισκόμαστε, είναι πιο σκοτεινή απ’ ό,τι μπορούμε να φανταστούμε


♦ του Κώστα Μ. Σταματόπουλου
Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη, αλλ’ αξίζει θαρρώ να την επαναλάβομε: Ο Γυμνασιάρχης της Χίου, ο θρυλικός Λησμονάκης, κατά τον πάνδημο εορτασμό το 1912 επί τη απελευθερώσει της νήσου, αφού εξέφρασε εκ μέρους όλων ειλικρινή χαρά για την μεγάλη και από γενιές περιπόθητη ημέρα της ένωσης με την Ελλάδα, στρεφόμενος προς τους μαθητές, είπε το αμίμητο: «Και τώρα ό,τι μάθατε, μάθατε, διότι από τώρα υπαγόμεθα στο ελληνικό υπουργείο Παιδείας!»

Το επίπεδο της παιδείας στον αλύτρωτο Ελληνισμό ήταν βέβαια ιδιαίτερα υψηλό, αποτελώντας, μαζί με τα επιτεύγματα στον χώρο της οικονομίας, το κύριο καύχημα των ελληνικών κοινοτήτων απ’ άκρου εις άκρον της επικράτειας του σουλτάνου και όχι μόνον. 
Πλην όμως, θα πρέπει για λόγους δικαιοσύνης να αναγνωρίσομε ότι και το παρ’ ημίν, στην ελεύθερη δηλαδή Ελλάδα, επίπεδο παιδείας, τόσο προ του 1912-22 (η Αθήνα εστήριζε άλλωστε τα μέγιστα την ελληνική εκπαιδευτική προσπάθεια στην Ανατολή), όσο και μετά, υπήρξε αξιόλογο και από πλευράς στελεχώσεως, εμψύχου δηλαδή υλικού όλων των βαθμίδων, και από πλευράς περιεχομένου της διδακτέας ύλης. Το ίδιο μπορούμε να πούμε για τα άτομα που χρημάτισαν υπουργοί και ανώτατοι αξιωματούχοι στο υπουργείο Παιδείας. Αδυναμίες και ανεπάρκειες υπήρχαν πολλές, πλην το γενικό επίπεδο ήταν ικανοποιητικό και ορισμένες ανώτατες ελληνικές σχολές αμιλλώντο επιτυχώς με τις ύπατες του Δυτικού Κόσμου. 

Όπως σε πολλά, έτσι και στην παιδεία, η τομή επήλθε στην Μεταπολίτευση, κατά την οποία μέσα σε ελάχιστα χρόνια τα πάντα σ’ αυτήν κατακρημνίσθηκαν: οι νεώτερες γενιές απεκόπησαν από την δυνατότητα πρόσβασης στο μέγιστο μέρος της ελληνικής γραμματείας με την απαγόρευση της καθαρεύουσας * και τον περιορισμό της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, ενώ καταργείτο η ιστορική ορθογραφία, κατελύετο στην κατώτερη και μέση εκπαίδευση κάθε ελεγκτική αρχή, και παρεδίδοντο τα Πανεπιστήμια βορά στην κομματοκρατία, ήτοι στην αναξιοκρατία, στην αρχή της ήσσονος προσπαθείας, στην αναρρίχηση εντός και εκτός Πανεπιστημίου των ημετέρων των κομματικών μηχανισμών και των συνδικαλιστικών παρεπομένων τους. 
«Κάτω η εντατικοποίηση των σπουδών», κραύγαζε ενθουσιασμένος ο Έλληνας σπουδαστής, προτού θρονιαστεί στην πρώτη καφετέρια. Και η ελληνική πολιτεία έσπευδε να τον ικανοποιήσει, ιδρύοντας «πανεπιστήμια» σε κάθε πόλη και χωρίο, με κριτήρια ψηφοθηρικά, αδιάντροπα πολέμια της Παιδείας, κατεβάζοντας την βάση στην βαθμολογία των εισαγωγικών έως και στα 5 στα 20 (ώστε να νοικιάζονται δωμάτια και να ανθούν οι καφετέριες στις πόλεις της επαρχίας που φιλοξενούσαν «ανώτερες» ή «ανώτατες» «σχολές»**), προσλαμβάνοντας στρατιές αχρήστων στο Δημόσιο και μετατρέποντας την θέση του υπουργού Παιδείας σε θέση δυσμένειας ή ικανοποίησης των πιο ανίκανων, μολαταύτα υπουργοποιήσιμων, κομματικών στελεχών. Αυτά δε την ώρα που ο κόσμος μίκραινε, η παγκοσμιοποίηση προχωρούσε και ο διεθνής ανταγωνισμός γινόταν αμείλικτος. Η κατάρρευση του συστήματος Παιδείας ήταν απολύτως σύγχρονη με την αποξήλωση και την εξάρθρωση της οικονομίας. Έτσι η καταστροφή για το Έθνος υπήρξε καθολική.

Ίσως, όμως, να μην είχε καταστεί ανεπανόρθωτη, αν παράλληλα δεν συντελείτο και τρίτη αποδόμηση, πιο βαθιά και πιο ριζική, ήτοι σχεδόν μη αναστρέψιμη. Αυτή του ήθους και του τρόπου του Έλληνα, από το υποτίθεται επιφανειακό επίπεδο της κοινωνικής συμπεριφοράς – μεταβλήθηκε λχ. επί το μάγκικο έως και η εκφορά του ελληνικού λόγου (θυμούμαι πάνω σ’ αυτό σε συζήτηση συγκεκριμένα σχόλια του Μάνου Χατζιδάκη και του Δημήτρη Χορν) – έως εκείνο της νοοτροπίας. Μεταβολή που έδωσε την χαριστική βολή στην πάντοτε εύθραυστη αστική μας τάξη και διέστρεψε σε βάθος το ήθος της αγροτιάς. Λόγω ιδιαίτερα σκληρών συγκυριών, αμόρφωτος ήταν συχνά ο Έλληνας, ανάγωγος όμως σπανίως υπήρξε. 

Στο πρωτοφανές αυτό ξεχείλωμα, μείζον διαφθορείο αποδείχθηκε το ΠΑΣΟΚ (και ο μέγας ιεροφάντης του Ανδρέας), επιδεξίως εκμεταλλευόμενο πάγιες ροπές του ελληνικού ψυχισμού, καθώς και τους ευρωπαϊκούς πακτωλούς, ώστε να οικοδομήσει την ολοκληρωτική κυριαρχία του, μετατρέποντας τους Έλληνες σε χυδαία και θρασύτατη μάζα άξεστων τομαριστών. Άθλιος υπήρξε, τα ίδια εκείνα χρόνια, ο ρόλος της τηλεοράσεως και τεράστιου μέρους του τύπου. Έτσι, το περιούσιο και ανάδελφον έθνος, με την παιδεία του στα τάρταρα και την εγχώρια οικονομία του σε συστηματική κατεδάφιση, ζώντας ανερυθρίαστα και ανέμελα όλο και πιο πολύ με τις επιδοτήσεις και τα δανεικά των κουτόφραγκων, διδάχθηκε, πατώντας στον πατροπαράδοτο φθόνο της υπεροχής (ακούσαμε τελευταία και τις περί αριστείας υπουργικές απόψεις!), να επαίρεται για τα ελαττώματά του και σαν κακομαθημένο ανεύθυνο παιδί να απαιτεί τα πάντα και να μην προσφέρει τίποτε. Την ηθική εξαχρείωση καλλιέργησε για λόγους ιδιοτελείς η κομματαρχία, μαζί με όλα όσα είπαμε, αλλά και με το προσωπικό παράδειγμα πλείστων εκπροσώπων της, πλην εξαιρέσεων. Το αποκορύφωμα της ξεδιαντροπιάς ήταν και παραμένει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών – κι είναι αυτή ακριβώς η απερίγραπτη κατάντια που έφερε από αντίδραση το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και εξέθρεψε την Χρυσή Αυγή. 

Και κάτι επί πλέον ουσιαστικό. Το ότι, δηλαδή, όλα τα παραπάνω συντελέσθηκαν και εξακολουθούν να συντελούνται με φόντο την πλήρη αντιστροφή-διαστροφή της αισθητικής, σε έναν λαό πατροπαράδοτα δημιουργό ομορφιάς (το φιλοκαλούμεν μετ’ ευτελείας του Περικλέους υπήρξε διαχρονικά ο χρυσούς κανόνας της ελληνικής αισθητικής έως τα χθες), φαινόμενο που παρατηρείται χονδρικά μετά το 1950 και γενικεύεται μία δεκαετία αργότερα (κάτι που είναι ολοφάνερο στις ελληνικές ταινίες της εποχής). Τούτο δε παρά την έξοχη καλλιτεχνική δημιουργία της εποχής, προϊόν μιας δράκας φωτισμένων ανθρώπων, την ώρα που η λοιπή κοινωνία – πιθανώς μετά την χαριστική βολή του Εμφυλίου – έμπαινε σε φάση ασυγκράτητης παρακμής, της οποίας τα συμπτώματα σταδιακά ενισχύονταν. Το φαινόμενο είναι φυσικά παγκόσμιο. Η έλλειψη, όμως, παρ’ ημίν παιδείας και αγωγής, η έλλειψη ιθύνουσας τάξεως και πάσης μορφής αξίων ταγών, το κάμουν στον τόπο μας ακόμη πιο εκκωφαντικό, διότι χωρίς αντίλογο και αντίβαρο. Αν αληθεύει ότι η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο, κατά την ρήση του μεγάλου Ντοστογιέφσκυ, τότε η παντελής έλλειψή της, στις πόλεις, στα χωριά και στα σπίτια των Ελλήνων, μόνον απαισιόδοξους μας καθιστά. Κι η απότομη άνοδος του βιοτικού επιπέδου τις δεκαετίες πριν από την «κρίση», έδωσε στην ασχήμια μία θρασύτητα και μία έπαρση που δεν είχε πιο πριν, όπου ακόμη μας έσωζε, από την ανάποδη πια, η μέχρι τότε λόγω φτώχειας αχώριστή μας ευτέλεια.

Με λίγα λόγια: η νύχτα στην οποία βρισκόμαστε είναι πιο σκοτεινή απ’ ό,τι μπορούμε να φανταστούμε. Εύκολη η διάγνωση, η κριτική και η γκρίνια. Δύσκολη αν όχι αδύνατη η θεραπεία, ελλείψει ανθρώπων επαρκών να αναλάβουν καθολικά κι από την ρίζα την ανόρθωση. Κι η κρίση, στο μεταξύ, να λειτουργεί ως πρόσχημα και ως άλλοθι για να καλύψει παλιές αλλά και τωρινές –πάντα τις ίδιες– ανομίες.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
* Ουδέποτε θα υποστήριζα την μονοκρατορία της καθαρεύουσας, πλην οφείλω να πω πως η δια νόμου κατάργησή της υπήρξε όχι μόνον απαράδεκτη, αλλά και μοιραία. Όχι μόνον διότι απέκοψε τον μέσο Έλληνα από μεγάλο μέρος της γραμματείας του και επομένως από πολλές από τις ρίζες του, αλλά και διότι η καθαρεύουσα ως γλώσσα εγκεφαλική, με τις σφικτές, ακονισμένες και στιλπνές της φράσεις να αναπτύσσονται σχεδόν ως μαθηματικές εξισώσεις, συνέβαλε στην συγκέντρωση, στο συμμάζεμα του νου και στην εκλογίκευση, διαδικασίες με τις οποίες ο Νεοέλληνας έχει σχέση μάλλον χαλαρή και απόμακρη. Εξυπηρετούσε, δηλαδή, η καθαρεύουσα την Παιδεία τόσο στο επίπεδο της μόρφωσης, όσο και στο βαθύτερο που αποκαλέσαμε «τρόπο» και «αγωγή». 
** Άκουσα με τα αυτιά μου υποψήφιο δήμαρχο, σε προεκλογική του συγκέντρωση, σε πόλη που φιλοξενεί Τ.Ε.Ι., να απαριθμεί μεταξύ των απαιτήσεων του δήμου του (του οποίου ήταν ακόμη δήμαρχος) προς την κυβέρνηση την περαιτέρω μείωση των βάσεων στα 2 ½ στα 20! Και το πλήθος μπροστά του να επικροτεί, να χειροκροτεί και να αλαλάζει.

15 Νοεμβρίου 2015

Ο Μουρλοπαναγιώτης...

Γράφει ο Ιωάννης Ντινόπουλος

Ήτανε ένας "μουρλός" που τον ελέγανε Παναγιώτη..
ή μάλλον ήτανε ένας Παναγιώτης που λέγανε πως ήτανε "μουρλός"..

Τον "Μουρλοπαναγιώτη" τονε θυμάμαι τότε, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ΄70, στα πρώτα γυμνασιακά μου χρόνια. Γύρναγε με ένα τράστο στον ώμο, (υφαντό σακίδιο) γεμάτο με τα υπάρχοντά του και με ό,τι άλλο σήκωνε το μυαλό του και χώραγε η ψυχή του. Λένε πως καταγότανε από ΄να χωριό όξω από την Πάτρα και πως ήτανε συσπουδαστής της αείμνηστης δασκάλας μου. Λένε ακόμα ότι είχε την ατυχία να "ευτυχήσει πλανηθείς" ως ερωτευμένος και ότι όταν εκείνη- μια συσπουδάστρια της παρέας τους- τον άφησε, δεν άντεξε την προδοσία και την απόρριψη, άφησε και αυτός τον "κοινωνικό" κόσμο, πήρε τα βουνά...μουρλάθηκε και κοιμότανε σε αχεριάδες (αχυρώνες)

Θυμάμαι που τα παιδιά τού πετάγανε χαλίκια και κάποιοι μεγάλοι τονε βρέχανε με το λάστιχο το καλοκαίρι και έτσι μικροί και μεγάλοι γελάγανε με τα αλλόκοτα χοροπηδητά του, στην προσπάθειά του να αποφύγει το νερό, να μη γίνει λούτσα όπως έλεγε, και με τις κινήσεις των χεριών του που τα ΄φερνε στο πρόσωπο για να αποφύγει τα χαλίκια και τις πέτρες...

-Μη ρέ,.. σταματείστε ρέ... τι σας έκαμα ρέ; παλιανθρώποι....έλεγε !

Τώρα, ρητορικό βέβαια το ερώτημα, ποιός θεωρείται μουρλός; αυτός που φοβάται την κακία των μικροβασανιστών του ή οι μικροβασανιστές που απολαμβάνουνε τις αντιδράσεις κάποιου ταλαίπωρου από τη βία που ασκούν πάνω του και από το φόβο που του προκαλούνε ; ! !
Αυτή τη συμπεριφορά οι σύγχρονοι ειδικοί την είπανε μπούλινγκ...ενώ οι συντοπίτες μου τη λέγανε παλιανθρωπιά...

Οι Ντιναίοι τον "εμαζεύανε" και τον εφιλεύανε ...
Θυμάμαι μια φορά που ήρθε στο σπίτι μας στα Ντινέϊκα και του βάλανε οι δικοί μου να φάει σε πιάτο...και που εξέφρασε την απορία που θα έτρωγε κι αυτός μια φορά...σαν άνθρωπος...
Του είπανε μάλιστα να ξαπλώσει για μεσημέρι εκεί στον καναπέ της μικρής σάλας και του βάλανε και μαξηλάρι, το οποίο δε χρησιμοποίησε γιατί είχε συνηθίσει για μαξηλάρι τις παλάμες του ενωμένες...
Όταν ρωτήθηκε από τον πατέρα μου γιατί δεν κοιμάται, του απήντησε ότι δεν τον αφήνει ο "παλιόκοσμος"...

Οι "παλιανθρώποι" κι ο "παλιόκοσμος" όμως, φαίνεται πως δεν τελειώνουνε ποτέ...

Σήμερα, μάλιστα, το μπούλινγκ από τους παλιανθρώπους έχει περάσει... σε άλλα επίπεδα και ασκείται εις βάρος όλων σχεδόν των Ελλήνων...
Και οι "παλιανθρώποι" δεν είναι αγράμματοι που χαριεντίζονται και μικρά παιδιά. Είναι εγγράμματοι Έλληνες και ξένοι που...φοράνε επώνυμα ρούχα και ακριβά αρώματα..
...Και δεν είναι μικροβασανιστές αλλά "βασανιστές και δήμιοι" ...και γελάνε με τις αντιδράσεις όλων εμάς που χοροπηδάμε σαν τον Μουρλοπαναγιώτη για να αποφύγουμε τα ποτάμια των προβλημάτων που ρίξανε στα πόδια μας, και γελάνε μ΄ αυτούς που τους παρασέρνουνε τα ρεύματα και χάνονται και πάνε...και γελάνε που για αρκετό κόσμο τα υπάρχοντά τους -σε λίγο- θα χωράνε σε ένα τράστο σαν εκείνο του Μουρλοπαναγιώτη και γελάνε που κάποιοι Έλληνες δεν έχουνε ούτε αχεριάδες να τρουπώσουνε (απαγκιάσουνε από το κρύο ) και γελάνε που δεν μας αφήνουνε να ησυχάσουμε και να κοιμηθούμε, όπως εκείνον τότε στη μικρή τη σάλα στα Ντινέϊκα ...

γιατί... μας τρουπήσανε το μυαλό και την ψυχή με το τσαγκαρόσουγλο...
...και όλα αυτά για το καλό μας ...
...και για τη Δημοκρατία μας...
...και για την Ευρώπη μας...
...και για τις τράπεζες μας...
...και για το ευρώ μας...
...και για την ευημερία των συστημάτων μας...

...και όχι των ανθρώπων...

Μου ΄ρχονται συνεχώς, λοιπόν, στο μυαλό οι κουβέντες του Μουρλοπαναγιώτη...

"Μη ρέ..σταματείστε ρέ..,τι σας κάμαμε ρέ...παλιανθρώποι.." δε θα ζήστε χίλια χρόνια ρέ...παλιανθρώποι...
Αποδομήσατε (για να μην πω τίποτα άλλο με την ίδια κατάληξη) την ελληνική κοινωνία, παλιανθρώποι, φτάνει πιά...
 
Ι.Β.Ντινόπουλος

8 Νοεμβρίου 2015

Πως μεταβληθήκαμε από Έλληνες σε νεοέλληνες

Πως μεταβληθήκαμε από Έλληνες σε νεοέλληνες
*Ένα από τα καλύτερα και περιεκτικότερα κείμενα που έχουμε διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Διαβάστε το και θα καταλάβετε το γιατί!
«Αν ένας λαός βυθιστεί σε μεγάλη πνευματική σύγχυση αποδέχεται πιο εύκολα την ιδεολογία αντικατάστασης, σε αντίθεση με άλλον λαό, στον οποίον η έντονη πίστη και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αποτελούν έναν απόρθητο προμαχώνα» (J.P. Μorin Commandant SECTARUS, κεφ. 9: Η Ψυχοπολεμολογία και κεφ. 10: Η χειραγώγηση των λαϊκών μαζών, σ.σ. 201-218) 
«Ο άνθρωπος είναι ψυχο-διασπάσιμος και ο τεχνικός της αποσταθεροποίησης θα του προσφέρει τα υλικά της ζύμωσης που θα επισπεύσει την σήψη των ιδεολογικών του πεποιθήσεων» -Commandant J.P. Μorin
Της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, από το εξαιρετικό βιβλίο «“ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ”- Εξέλιξη ή Χειραγώγηση;» (αποσπάσματα σελ. 85-100)* 
Θα σας θυμίσω ότι, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, εμείς οι Έλληνες, που προασπισθήκαμε τα σύνορά μας από την επίθεση των δυνάμεων του Άξονα, έστω και αν στο τέλος καμφθήκαμε, ήμασταν οι ήρωες της υφηλίου. Τότε, οι πάντες υποκλίνονταν στις δικές μας αξίες, στα δικά μας ιδανικά, στις δικές μας αρετές. Τότε, ο Ουίνστων Τσώρτσιλ είχε πει: «Τώρα δεν θα λέμε πια ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες». Και ενώ, ως πολίτες, ήμασταν απίστευτα φτωχοί και η χώρα μας ήταν ρημαγμένη, είχαμε ως πρότυπα τον Ήρωα, τον Φιλόσοφο και τον Άγιο και ήμασταν πλούσιοι σε φιλότιμο, αυτοσεβασμό και υπερηφάνεια, διότι είχαμε αποδείξει ότι ήμασταν άξιοι, γενναίοι και ανδρείοι, δηλαδή αντάξιοι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων, συνεχιστές της δοξασμένης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και απόγονοι των Ηρώων του 1821. Με άλλα λόγια, τότε είχαμε βαθειά ριζωμένη την αυτοσυνειδησία του Έλληνα.
Λίγα χρόνια αργότερα, εν καιρώ ειρήνης, αρχίσαμε να ακούμε ότι είμαστε Νεοέλληνες και ότι, ως Νεοέλληνες, είμαστε περιορισμένων αντιλήψεων, ηθικιστές, σεξουαλικά καταπιεσμένοι και καταπιεστικοί, προσκολλημένοι στο παρελθόν, γεμάτοι προλήψεις, προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες, σωβινιστές, ανάγωγοι, βρώμικοι, καλοπερασάκηδες, τεμπέληδες. Μας είπαν ότι έπρεπε πλέον να γίνουμε «προοδευτικοί», «ριζοσπαστικοί», «εξελιγμένοι», ότι έπρεπε οπωσδήποτε να αποκτήσουμε «ευρύτητα πνεύματος» και να γίνουμε «επιτέλους» Ευρωπαίοι. Τότε, βάλαμε νερό στο κρασί των αξιών μας, βάλαμε κατά μέρος τα ιδανικά μας και υποκλιθήκαμε ενώπιον της «ανώτερης» Ευρώπης και των «εξελιγμένων» αξιών της. Έτσι,σχετικοποιήσαμε την ηθική μας, εγκαταλείψαμε το φιλότιμο μας και προσπαθήσαμε να εξευρωπαϊσθούμε και, κυρίως, να πλουτίσουμε.
Η Πρώτη Μεταβολή 
Τότε, υποστήκαμε την πρώτη μεταβολή στην ψυχοσύνθεση και την αυτοσυνειδησία μας.
Αλλάζοντας, προκειμένου να μοιάσουμε στο πρότυπό μας, τον Ευρωπαίο, όντως αποκτήσαμε την αυτοσυνειδησία τού Νεοέλληνα. Δηλαδή αποκτήσαμε, άθελά μας, την αυτοσυνειδησία ενός τύπου ανθρώπου με τεράστιο σύμπλεγμα εθνικής και πολιτιστικής κατωτερότητας.
Ως υπό διαμόρφωσιν Ευρωπαίοι, κάναμε προσπάθειες να «κατανοήσουμε» τα μέχρι πρότινος ακατανόητα και αδιανόητα, όπως, π.χ., τούς λόγους για τους οποίους μπορεί να είναι πράξεις αποδεκτές ο βανδαλισμός καταστημάτων ή ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ή το κάψιμο της Σημαίας, ή ότι υπάρχουν και «μαλακά» ναρκωτικά, ή ότι η έκλυση ηθών, δηλαδή ο πανηδονισμός, ο διαστροφικός ερωτισμός, ή η ομοφυλοφιλία, αποτελούν αποδείξεις «προοδευτικότητας», ή ότι τα κίνητρα του Ιούδα μπορεί να ήταν αγαθά κ.ο.κ.. Βέβαια, εξακολουθούσαμε να μην τα κατανοούμε, αλλά αφού μας διαβεβαίωναν ότι αυτά οι Ευρωπαίοι τα καταλαβαίνουν, εμείς σωπαίναμε. Τότε, μας είπαν ότι η γλώσσα μας έπρεπε να «εξελιχθεί» σε ό,τι αφορά στην ορθογραφία και την γραμματική της και, ενθουσιασμένοι, το δεχθήκαμε! Αργότερα, με μεταμεσονύχτια τροπολογία της αφαίρεσαν τα πνεύματα και δύο από τους τρεις τόνους της. Και το δεχθήκαμε! Από την τηλεόραση και τον κινηματογράφο μας δόθηκαν νέα «εξελιγμένα» πρότυπα ζωής και συμπεριφοράς. Και τα υιοθετήσαμε!
Η Δεύτερη Μεταβολή
Παρ’ όλα ταύτα, η κατάσταση όχι μόνον δεν βελτιώθηκε, αλλά επιδεινώθηκε. Μας πληροφόρησαν ότι, ως λαός, δεν ήμασταν μόνο αγράμματοι, απαίδευτοι, ωχαδελφιστές, οπισθοδρομικοί, απολίτιστοι, σκληροί με τα ζώα, «προγονόπληκτοι», αλλά και «αντιδραστικοί», «δογματικοί», «σκοταδιστές», «θρησκόληπτοι», «μεσαιωνικοί», «φανατικοί», «μισαλλόδοξοι» και, τελευταίως, «εικονολάτρες», «φονταμενταλιστές» και «ταλιμπάν». Παρά το γεγονός ότι βοηθήσαμε με κάθε τρόπο τα πρώτα κύματα λαθρομεταναστών, μας αποκάλεσαν «ρατσιστές», μάς είπαν ότι είμαστε «ξενοφοβικοί» και εθνικιστές και ότι, ως εκ τούτου, είμαστε «εθνο-φυλετιστές», άρα αιρετικοί. Μας κατηγόρησαν και ως «φασίστες», ως «καταπιεστές μειονοτήτων» – εθνικών, θρησκευτικών και σεξουαλικών.
Οι κατηγορίες αυτές μας έστελναν το υποσυνείδητο μήνυμα ότι εξακολουθούσαμε να παραμένουμε Νεοέλληνες, ότι, δηλαδή, δεν είχαμε γίνει ακόμα σωστοί Ευρωπαίοι. Όχι μόνον πιστέψαμε τις κατηγορίες, αλλά – ξεχνώντας την πολύ σοφή λαϊκή ρήση, περί του τι συμβαίνει σε όποιον δεν παινεύει το σπίτι του – αρχίσαμε να αυτοκατηγορούμεθα ως λαός. Συγχρόνως, προσπαθήσαμε να «διευρύνουμε» ακόμα περισσότερο τις αντιλήψεις μας, να «απελευθερωθούμε» ακόμα πιο δραστικά από όσα μάς έλεγαν ότι αποτελούσαν τις «προλήψεις», τις «προκαταλήψεις», τους «δογματισμούς», τους «φανατισμούς» και τις «αγκυλώσεις» μας.Τότε, γυρίσαμε τελείως πια την πλάτη στον Έλληνα και υιοθετήσαμε έναν νέο τρόπο σκέψης, που κάποιοι μας παρουσίασαν ως ιδέες του Διαφωτισμού. Αγνοήσαμε τις προειδοποιήσεις της ορθόδοξης θεολογικής σκέψης, ότι δηλαδή ο Διαφωτισμός απορρίπτει τον Χριστιανισμό και θεοποιεί τον άνθρωπο. Έτσι, ενστερνισθήκαμε μια σκέψη που γνωρίζαμε ότι απορρίπτει τον ένα εκ των δύο πυλώνων του δυτικού πολιτισμού (αφού ο δυτικός πολιτισμός θεμελιώθηκε αφ’ ενός μεν, επί του αρχαιοελληνικού πολιτισμού και, αφ’ ετέρου, επί του Χριστιανισμού). Τότε, ξεχάσαμε τον Ήρωα και, γυρίζοντας την πλάτη μας στον αρχαίο Φιλόσοφο, υποκλιθήκαμε σε ό,τι μας παρουσίασαν ως δυτικο-ευρωπαϊκή διανόηση, αφαιρέσαμε το καντήλι από τον Άγιο, τον βγάλαμε από το εικονοστάσι και τον μεταφέραμε στο σαλόνι, ως διακοσμητικό δείγμα βυζαντινής τέχνης (για να τον ξανα-θυμηθούμε ίσως μόνον ενώπιον ασθένειας ή θανάτου). Και περιμέναμε κάποιος να μας επαινέσει επιτέλους.
Όχι μόνο ουδείς μας επαίνεσε, αλλά οι κατηγορίες πολλαπλασιάσθησαν και εντάθηκαν. Με την διαφορά ότι άρχισαν πλέον να στρέφονται κατά του ιστορικού μας παρελθόντος. Παρα-ιστορικοί άρχισαν να λυμαίνονται τα ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε., διαχέοντας συκοφαντικές, ανιστόρητες ή μονομερείς εκδοχές της Ιστορίας μας. Το Μουσείο Ευρωπαϊκής Ιστορίας στο Στρασβούργο αρνήθηκε να συμπεριλάβει οτιδήποτε ελληνικό. Επιφανείς καθηγητές επέμεναν ότι προερχόμαστε από τούς ιστορικά ανύπαρκτους Ινδοευρωπαίους, ότι το αλφάβητό μας είναι φοινικικό και ότι είχε δίκιο ο Φλαμεράγιερ, ότι δηλαδή ουδεμία σχέση έχουμε με τους Αρχαίους Έλληνες. Ακόμα και από το εξωτερικό προσκλήθηκαν καθηγητές, προκειμένου να μας πουν ότι ο Φίλιππος ο Β’ ήταν, όπως και όλοι οι Αρχαίοι Έλληνες, ομοφυλόφιλος. Άλλοι ανέλαβαν να μας πληροφορήσουν ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν μέθυσος, ομοφυλόφιλος, ιμπεριαλιστής καί – φυσικά – «σφαγέας των λαών». Επίσημα χείλη μας πληροφόρησαν ότι η Επανάσταση του 1821 έγινε από «κάτι ξυπόλυτους», που δεν εξετίμησαν την ήρεμη και ειρηνική ζωή των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας! Άλλοι ανέλαβαν να μας πληροφορήσουν ότι το 1821 έγινε από τούς Αλβανούς (!) ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν, κατ’ άλλους μεν, Αλβανός, κατ’ άλλους δε, δολοφόνος, ότι ο Μακρυγιάννης ήταν τοκογλύφος και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.
Η Τρίτη Μεταβολή
Ανυποψίαστοι αποδέκτες των μεθοδεύσεων αποδόμησης που χρησιμοποιεί ο Νέος Διαφωτισμός, έχοντας ήδη διαβρωμένη την αυτο-συνειδησία μας ως Νεοέλληνες, με αποτυχημένη την μετάλλαξή μας σε Ευρωπαίους, με αποσυντονισμένη την Λογική μας και με διαλυμένη την βούλησή μας, ήμασταν πλέον έτοιμοι να αποδεχθούμε αδιαμαρτύρητα οτιδήποτε. Έτσι, πιστέψαμε ότι«όλες οι θρησκείες είναι ίδιες», ότι «όλοι οι λαοί είναι ίδιοι», ότι «όλοι οι πολιτισμοί είναι ίδιοι», ότι τα σύνορα είναι δήθεν ευρωπαϊκή επινόηση του 19ου αιώνα. Πιστέψαμε επίσης ότι ουδέποτε υπήρξαμε ενιαίο Έθνος, αλλά ότι πάντα ήμασταν συνονθύλευμα εθνοτικών, φυλετικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, τις όποιες, όμως, οι ίδιοι καταπιέζουμε (!) και ότι, συνεπώς, οφείλουμε να ντρεπόμαστε. Η ντροπή και οι ενοχές άρχισαν να διαβρώνουν εντός μας οποιαδήποτε αυτοσυνειδησία, προς μεγάλη ικανοποίηση των φορέων τού Νέου Διαφωτισμού.
Αρχίσαμε, δηλαδή, να αμφισβητούμε το Ιστορικό μας παρελθόν και, στην συνέχεια, αρχίσαμε να το κατηγορούμε εμείς οι ίδιοι και, τέλος, ο ένας μετά τον άλλο να το απορρίπτουμε. Τότε, ήταν πού έσπασε μέσα μας και ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας της Ιστορίας που μας συνέδεε πνευματικά, συναισθηματικά και συνειδησιακά με το παρελθόν μας και με τα παλαιά πρότυπά μας: τον Ήρωα και τον Φιλόσοφο.
Γνώριζαν ότι, με την βοήθεια του Νέου Διαφωτισμού, είχαμε μεταβληθεί σε έναν τύπο ανθρώπου που, όπως λέει με κρυφή ειρωνεία ο Φουκουγιάμα, «αρκείται στο να παραμένει στο σπίτι του, αυτο-θαυμάζοντας την ευρύτητα του νου του και την έλλειψη φανατισμού του».
Πράγματι, στο βιβλίο του «Ο Τελευταίος Άνθρωπος στο Τέλος της Ιστορίας», το 1992, ο Φουκουγιάμα αναφέρεται στον σύγχρονο δυτικοευρωπαίο ως σε έναν αποδυναμωμένο πλέον άνθρωπο και τον χαρακτηρίζει «άνθρωπο χωρίς σθένος» -εννοώντας, βέβαια «άνθρωπο χωρίς βούληση», αν όχι άνθρωπο εκφυλισμένο και παρηκμασμένο.

*ΚΟ: Το βιβλίο αυτό της Δάφνης Βαρβιτσιώτη, ιστορικού – αρχαιολόγου, είναι ένα συγκλονιστικό, αποκαλυπτικό βιβλίο που κυριολεκτικά «ρούφηξα» κάποιες ήσυχες ημέρες του φετινού Αυγούστου. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όσους όχι μόνο δεν θέλουν να «χειραγωγούνται», αλλά ενδιαφέρονται να έχουν εφόδια στη μάχη κατά του «νέου πολιτισμού» που μας θέλει ομογενοποιημένους – μαζοποιημένους, με μια συνείδηση προσαρμοσμένη προς τα ζητούμενα της παγκοσμιοποιημένης Νέας Εποχής.
**Ο Commandant J. P. Morin, είναι ταγματάρχης της γαλλικής αστυνομίας, από τους πρώτους που ασχολήθηκαν στη Γαλλία και παγκοσμίως με το φαινόμενο των σεκτών και ειδικότερα με την υποδούλωση ανθρώπων στις σέκτες μέσω της διανοητικής χειραγώγησης. Το κλασικό βιβλίο του είναι το «Sectarus. Le violeurde conscience».

Πηγές:

28 Οκτωβρίου 2015

Η επιστολή κόλαφος που εστάλη, από τον ιερομόναχο Δαμασκηνό από το περιβόλι της Παναγίας,προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Η επιστολή δημοσιεύθηκε αρχικά στην ιστοσελίδα pentapostagma.gr την οποία και αναδημοσιεύουμε:

Ιερομόναχος Δαμασκηνός
Ιερόν Κελλίον του Φιλαδέλφου Εν Αγίω Όρει τη 4/10/2015 
Τ.Θ. 73 
63086 Καρυαί 
Άγιον Όρος Άθω
Τω Εξοχωτάτω κυρίω 
Αρ. πρωτ. 59 Αλεξίω Τσίπρα 
Πρωθυπουργώ της Ελλάδος 
Αθήνας 
Κοιν. : Ως πίναξ αποδεκτών (ορα τελευταίαν σελίδα)
Θέμα: «Αίτια του αδιεξόδου εκ της κρίσεως» 
Εξοχώτατε κ. Πρωθυπουργέ, 
Εν συνεχεία των υπ΄ αρ. 6-2-2013 και υπ΄ αρ. 55/ 20-3-2015 ημετέρων επιστολών προς την Υμετέραν Εξοχότητα, με εθνικήν θλίψιν, εξ αιτίας των εξελίξεων γράφω Υμίν τα κάτωθι:..
Εξαπατάτε και παραπλανάτε, -θέλω να πιστεύω όχι ηθελημένα -, τον Ελληνικόν λαόν, εμμένοντες εις την αδιέξοδον πολιτικήν των προκατόχων Κυβερνήσεων, ήτοι εις την παραμονήν της Ελλάδος εις την Ευρωπαικήν Ένωσιν και κυρίως εις το Ευρώ και την Ευρωζώνην.
Η πολιτική αύτη οδηγεί εις την ολοκληρωτικήν καταστροφήν και το ξεπούλημα της Ελλάδος.
Η ένταξις της Ελλάδος εις την Ευρωπαικήν Ένωσιν ηλλοίωσε πνευματικώς, πολιτιστικώς και οικονομικώς την Ελλάδα. 
Εξυπηρετεί μόνον την Παγκοσμιοποίησιν και τα σκοτεινά αντιλαϊκά κέντρα.
Καταλύει την Δημοκρατίαν.
Αποκόπτει την Ελλάδα από εκείνα τα στοιχεία του Πολιτισμού της, τα οποία την εκράτησαν δι΄ αιώνας και χιλιετίας εις το προσκήνιον της ιστορίας. 
Η Ελληνική γλώσσα, ο Πολιτισμός και η Ορθόδοξος χριστιανική πίστις, υπήρξαν διαχρονικώς το «άλας», που απέτρεψαν την σήψιν και την εξαφάνισιν του Ελληνισμού.
Διά δύο χιλιετίας Ελληνορθοδόξου Χριστιανικού Πολιτισμού, όσοι ηυμοίρησαν να καταστούν ηγέται του Ελληνισμού, εσεβάσθησαν τον πολιτισμόν των Ελλήνων και την ορθόδοξον πίστιν των.
Τόσον κατά την βυζαντινήν περίοδον, όσον και μετά την ανασύστασιν του νέου ελληνικού κράτους υπό των ηρώων της ελευθερίας του 1821, μεγάλαι και διακεκριμέναι προσωπικότητες αδιαλείπτως μέχρι σήμερον εξεδήλωνον τον σεβασμόν των εις τον ένα και μόνον αληθή Τριαδικόν Θεόν και επεκαλούντο την δύναμιν και τον φωτισμόν του διά να κυβερνήσουν σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς.
Η Ορθοδοξία δεν είναι μόνον φρόνημα αλλά προπάντων τρόπος ζωής.
Είσθε ο πρώτος ηγέτης μετά τον αυτοκράτορα Ιουλιανόν τον Παραβάτην, όστις επισήμως παρουσιάζεται αρνητής της χριστιανικής πίστεως, των θεσμών και του πολιτισμού των Ελλήνων. Γνωρίζετε το τέλος του.
Η πρωταρχική αιτία διά την οποίαν απετύχατε να επιλύσητε την οικονομικήν κρίσιν, δεν είναι μόνον η σκληρότης των Ευρωπαίων, αλλά προπάντων η ύβρις της υπερηφανίας σας έναντι του Θεού, ήτοι η αθεΐα σας. Διό και οι Ευρωπαίοι Σας εταπείνωσαν και Σας εξευτέλισαν.
Έτσι, αντί να υπερασπίσητε μέχρι θυσίας τα ιδανικά σας, ως πράττουν οι ήρωες και οι μάρτυρες, τα αρνηθήκατε, διότι και Υμείς, όπως και οι προκάτοχοί σας πρωθυπουργοί, πιστεύετε μόνον εις τον εαυτόν σας και εις την δόξαν της καθέδρας της εξουσίας.
Υπάρχει μία εισέτι υστάτη ευκαιρία να μετανοήσητε και να διορθώσητε τα λάθη σας, να επαναπροσδιορίσητε τα φρονήματα και την πολιτικήν σας, άλλως εντός ολίγου οι Έλληνες, όταν θα απεγκλωβισθούν από την απάτην του Ευρώ και της Ευρώπης, θα Σας ενθυμούνται με αποστροφήν και θα Σας μισήσουν, ως και τους προκατόχους σας Πρωθυπουργούς.
Θα είσθε και Υμείς μια σκοτεινή ιστορική παρένθεσις. 

Αναλυτικώτερον:
Η ένταξις της Ελλάδος εις την Ευρωπαικήν Ένωσιν τω 1981 είναι το τραγικώτερον πολιτικόν λάθος του νέου Ελληνισμού.
ΔΙΟΤΙ:
1.α) Ο Ελληνικός πολιτισμός από αρχαιοτάτων χρόνων είναι ένθεος πολιτισμός. Παραλλήλως προς την φιλοσοφίαν και την επιστήμην της εξερευνήσεως του φυσικού και αισθητού κόσμου, έχει μεταφυσικάς αναζητήσεις.
Είναι κλασσική η ρήσις του Πλουτάρχου: «εύροις δ΄ αν επιών πόλεις ατειχίστους, αγραμμάτους, αβασιλεύτους, αοίκους, αχρημάτους, νομίσματος μη δεομένας, απείρους θεάτρων και γυμνασίων , ανιέρου δε πόλεως και αθέου, μη χρωμένης ευχαίς… μηδέ θυσίαις επ’ αγαθοίς.. ουδείς έσται γεγονώς θεατής» (Πλουτάρχου, Προς Κωλώτην, τ. 29, εκδ. Κάκτος)
Μετά δε την μεταστοιχείωσιν του Ελληνισμού από τον Χριστιανισμόν εις την καθαράν και ανόθευτον Αλήθειαν της Ορθοδοξίας, έχει μεταφυσικάς αναζητήσεις, με υψίστην προτεραιότητα την υπέρβασιν του κακού, του θανάτου και την θέωσιν του ανθρώπου.
Το κράτος επί αιώνας και χιλιετίας, συμπορεύεται με την Εκκλησίαν. Η νομοθεσία εκχριστιανίζεται. Η Αλήθεια περί ανθρώπου, περί κόσμου και περί νοήματος του ανθρωπίνου βίου είναι ευαγγελικαί και χριστιανικαί.
Η Πολιτεία γίνεται επώνυμος του Χριστού. «Χριστιανική καινή Πολιτεία».
Με κέντρον την Κωνσταντινούπολιν ο Ελληνισμός, γίνεται παγκόσμιος ορθόδοξος χριστιανική δύναμις, διά μίαν και πλέον χιλιετίαν, και αντικείμενον φθόνου της αιρετικής Δύσεως από της εποχής του Καρλομάγνου, περί τω 800, μέχρι σήμερον. 
Τω 1204 με την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Φράγκων γίνεται αιτία διασπάσεως της αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να μη δυνηθή να αντισταθή εις την επέλασιν των Τούρκων, μετά την ήτταν του Ματζικέρτ, τω 1071 μ.Χ.
Οι Τούρκοι μετά την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως, τω 1453 μ.Χ., θα γίνουν ακουσίως αιτία διατηρήσεως του Ελληνισμού, του πολιτισμού, της θρησκείας και της γλώσσης του. Θα αποτρέψουν την αφομοίωσιν με την Δύσιν, κατά τον αοίδιμον Παλαιολόγον, δημοσιογράφον της εφημερίδος «ΒΗΜΑ» των Αθηνών της δεκαετίας του 1960. Όσοι έχουν μνήμην ενθυμούνται.
β) Οι Ευρωπαίοι μετά τον Κάρολον τον Μέγα γνωρίζουν τον διαφοροποιημένον χριστιανισμόν της Δύσεως από την επηρμένην οφρύν του Πάπα και τα αιρετικά φρονήματά του.
Οι Ευρωπαίοι από της Αναγεννήσεως και εντεύθεν, θα προσλάβουν μόνον το εγκόσμιον στοιχείον του Ελληνικού πολιτισμού, την εξερεύνησιν δηλαδή του φυσικού κόσμου, και θα αρνηθούν τα κράτη της Δύσεως, τας μεταφυσικάς του αναζητήσεις.
Η αίρεσις του Παπισμού και αι παρεκτροπαί του, θα οδηγήσουν εις την αντίδρασιν της Μεταρρυθμίσεως και τους θρησκευτικούς πολέμους εις την Ευρώπην, το διάταγμα της Νάντης τω 1598 και τον χωρισμόν κράτους από τον δυτικόν χριστιανισμόν μέχρι σήμερον.
Ο πολιτισμός των Ευρωπαίων και οι θεσμοί των, σήμερον είναι διεφθαρμένοι. Εντεύθεν και αι διεφθαρμέναι Ευρωπαικαί οδηγίαι αλλοιώσεως του Ελληνικού πολιτισμού.
Κάποτε οι Έλληνες ήσαν οδηγοί των Ευρωπαίων. Σήμερον είναι ουραγοί, διότι έχουν αναξίους και ανικάνους ηγέτας, που αγνοούν τον διαχρονικόν πολιτισμόν των Ελλήνων. Λαός και ηγεσία είναι αρνηταί του Πολιτισμού των διά τα τριάκοντα αργύρια, ήτοι το ευρώ, δίκην πόρνης γυναικός, αρνηθείσης την παρθενίαν της και απωλεσάσης τα αργύρια της ανομίας, διά τας εκ των αμαρτιών ασθενείας.
Η παρακμή των ηθικών και πνευματικών χριστιανικών αξιών τα τελευταία τεσσαράκοντα έτη, εδημιούργησε την παρούσαν πνευματικήν, ηθικήν και οικονομικήν κρίσιν.
Οι Ευρωπαίοι επωφελούνται τα λάθη της πολιτικής ηγεσίας των Ελλήνων διά να κατακτήσουν την Ελλάδα. 
2. Μετά την ένταξιν της Ελλάδος εις την ΕΟΚ, τω 1981, έλαβον χώραν τα κάτωθι πνευματικά, ηθικά και πολιτιστικά εγκλήματα, άτινα ηλλοίωσαν τον διαχρονικόν πολιτισμόν των Ελλήνων.
α. Κλονισμός του θεσμού της οικογενείας.
(αποποινικοποίησις της μοιχείας, αυτόματον διαζύγιον, πολιτικός γάμος, σύμφωνον ελευθέρας συμβιώσεως, αμβλώσεις). 
Η νομιμοποίησις των αμβλώσεων έσχεν, ως αποτέλεσμα, από το 1987 και εντεύθεν μέχρι σήμερον, να λάβουν χώραν εν Ελλάδι περί τα τριάκοντα εκατομμύρια φόνοι εκ των εκτρώσεων.
β. Εψηφίσθησαν με ευρωπαικάς οδηγίας και εκβιαστικώς, λόγω της οικονομικής κρίσεως οι αντισυνταγματικοί νόμοι: 
α) ν. 4285/2014 (ο λεγόμενος αντιρατσιστικός), ως και ο ν. 4301/2014 περί θρησκευτικών κοινοτήτων, δι΄ ου ενομιμοποιήθησαν αι πλάναι των ψευδοθρησκειών, διά πρώτην φοράν από της εποχής του Μ. Κων/νου, εις ύβριν της πολιτικής απάντων των βυζαντινών αυτοκρατόρων και της ηγεσίας του νέου ελληνικού κράτους, από το 1821 μέχρι σήμερον. 
Οι νόμοι ούτοι προσκρούουν εις τα άρθρα 3, 16 και 21 του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας και της φιλοσοφίας της θυσίας των ηρώων της ελευθερίας του 1821, οι οποίοι προέταξαν εις το Σύνταγμα της Α΄ εν Τροιζήνι Εθνοσυνελεύσεως «το όνομα της αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος», οίτινες εθυσιάσθησαν διά του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν.
Οι Ευρωπαίοι επωφελούμενοι την εν Ελλάδι οικονομικήν κρίσιν κατέπτυσαν τας διαχρονικάς αξίας του ελληνικού βυζαντινού πολιτισμού, εκβιάσαντες την ενταύθα, δίκην ανδρεικέλων, ελληνικήν κυβέρνησιν των κυρίων Σαμαρά-Βενιζέλου.
Αι πλάναι των δαιμόνων και ο άνομος βίος εθεσμοθετήθησαν υπό Ελλήνων κυβερνητών, αναξίων της ιστορίας και του διαχρονικού πολιτισμού των Ελλήνων. Εντεύθεν έλαβον χώραν εν Αθήναις και Θεσσαλονίκη αι γνωσταί παρελάσεις των διεστραμμένων ερωτικώς ομοφυλοφίλων, τους οποίους καταδικάζει ο Απόστολος Παύλος συλλήβδην εις απάσας τας επιστολάς του, κατωχυρωμένας διά του άρθρου 3 του Ελληνικού Συντάγματος.
Οποία ανθρωπίνη κατάπτωσις! μη παρατηρουμένη ουδέ εις τα άλογα ζώα. Τι θα έλεγε άρά γε ο προφήτης σήμερον; «άνθρωπος εν τιμή ων ου συνήκε, παρασυνεβλήθη (η υπεβιβάσθη;) τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη (η υπερέβη εις αλογίαν;) αυτοίς.»
Ιδού η ψευδοελευθερία και το ήθος της Ευρώπης, το οποίον μας υποδεικνύει σχεδόν ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδος, ως διέξοδον εκ της κρίσεως και ως τρόπον ζωής.
Πρωθυπουργοί της Ευρώπης συνάπτουν ομοφυλοφιλικούς γάμους. Δεν τους εδίδαξε τίποτε η τιμωρία των Σοδόμων και των Γομόρρων; 
Άραγε φρονούν, ότι ο Θεός απέθανε, εκλαμβάνοντες την μακροθυμίαν του, ως ανυπαρξίαν;
Τι πράττει η Εκκλησιαστική μας ηγεσία, διά να αφυπνίση τον καθεύδοντα πνευματικώς ελληνικόν λαόν; 
Πού είσθε μάρτυρες, ιεράρχαι, ασκηταί και ομολογηταί του Χριστού, διά να κλαύσητε τα καθ΄ ημάς;
«Το βδέλυγμα της ερημώσεως εστώς εν τόπω αγίω», ως είπε Δανιήλ ο προφήτης.
γ. Εν ονόματι του σεβασμού εις την «ετερότητα», δηλαδή την πλάνην, καταργείται η εντολή του Χριστού «πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα, κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει. Ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται.» (Μάρκου 15, 15-16). Η υπεροχή του βυζαντινού πολιτισμού, διά μέσου των αιώνων, συνετέλεσε εις την αφομοίωσιν των ξένων λαών, που εγκαθίσταντο εις τα όρια του βυζαντινού κράτους. Το κράτος συνειργάζετο με την Εκκλησίαν διά να απαλλάξη τους μετανάστας από τας πλάνας των δαιμόνων και να τους κηρύξη την εν Χριστώ αλήθειαν. 
Σήμερον η Ευρώπη και η Ελλάδα, εν ονόματι του σεβασμού εις την πλάνην, χωρίς αγάπην εις τον άνθρωπον και την αιώνιον αξίαν του, συντηρεί την λατρείαν των δαιμόνων, χάριν της ψευδοειρήνης, η οποία μακροπρόθεσμα θα δημιουργήση συγκρούσεις, τύπου Κοσσυφοπεδίου και Συρίας. Η γραμμή αύτη προέρχεται από τας σκοτεινάς στοάς της μασσωνίας και της αρρωστημένης παγκοσμιοποιήσεως.
Η αληθής ελευθερία και η αληθής ειρήνη, ως και η καταξίωσις του ανθρωπίνου προσώπου παρέχονται εις τον άνθρωπον και τον κόσμον, μόνον διά Ιησού Χριστού, διότι μόνον ο Χριστός είναι νικητής του αρχηγού του κακού και της πλάνης και του θανάτου.
Εξ αιτίας της διεφθαρμένης ευρωπαικής οδηγίας «σεβασμός εις την ετερότητα» επιχειρείται διά πρώτην φοράν εις την ιστορίαν του Ελληνισμού, από του Μ. Κων/νου και εντεύθεν, η κατάργησις της ορθοδόξου αγωγής των ελληνοπαίδων από τα εκπαιδευτήρια της χώρας. 
Οι ψευδοθεοί των θρησκειών εξισούνται με τον ένα και μόνον αληθή τριαδικόν Θεόν, διότι οι άνθρωποι σήμερον φοβούνται το μαρτύριον και την ομολογίαν, την οποίαν ο Χριστός απαιτεί διά να μας ομολογήση ενώπιον του ουρανίου πατρός. Οποία κρίσις! Ολίγοι άθεοι, εκβιάζουν και επιβάλλουν εις τους πολλούς, τα άθεα και πεπλανημένα φρονήματά των.
3. Οικονομικά δεινά, επελθόντα εις το ελληνικόν κράτος μετά την ένταξίν του εις την ΕΟΚ τω 1981.
α. Τα 750.000 ελληνικά παντοπωλεία αντικατεστάθησαν υπό των εν Ελλάδι ευρωπαικών υπερκαταστημάτων (LIDL, CAREFOUR, PRACTICER κ.λπ.), με αποτέλεσμα τα τρία και πλέον εκατομμύρια Ελλήνων, οι οποίοι ετρέφοντο εξ αυτών, να στερηθούν περί τα 35 δις ευρώ ετησίως, τα οποία καταλήγουν εις την Ευρώπην.
β. Η ανεξέλεγκτος είσοδος λαθρομεταναστών εις την Ελλάδα, ου μόνον απειλεί την ομοιογένειαν του ελληνικού πληθυσμού, αλλά και έσχεν, ως αποτέλεσμα, ώστε τα πρακτικά επαγγέλματα να περιέλθουν εις χείρας των λαθρομεταναστών, αυξάνοντα τον αριθμόν των γηγενών ανέργων Ελλήνων. Περί τα 30 δις ευρώ ετησίως φεύγουν εις τας χώρας της καταγωγής των, αφορολόγητα και λαθραίως.
γ. Με τας ευρωπαικάς επιδοτήσεις και τας ευρωπαικάς πονηράς οδηγίας εις την ελληνικήν γεωργίαν, διεπράχθησαν τραγικά λάθη˙ εξεριζώθησαν ελαιόδενδρα, διά να φυτευθούν γαρυφαλιές. Εξεριζώθη η περίφημος και μοναδική εις το είδος της σουλτανίνα του Ηρακλείου Κρήτης. Πολλοί εκ των γεωργών μας εσυνήθησαν εις την ραστώνην και τας επιδοτήσεις, πολλάκις δηλούντες ψευδή στοιχεία.
δ. Τα εγκληματικά λάθη και ο άλογος υπερδανεισμός της χώρας μετά το 1981, ωδήγησαν εις την απώλειαν της εθνικής κυριαρχίας, και την δέσμευσιν της κρατικής περιουσίας κατ΄ αρχήν, και εν συνεχεία, εις το ξεπούλημα αυτής.
Οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να κατακτήσουν την Ελλάδα, χωρίς πόλεμον, επωφελούμενοι της άφρονος πολιτικής της ηγεσίας της.
Μη απατάσθε, κύριε Πρωθυπουργέ, εκ του αποτελέσματος των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου 2015.   
Ο λαός δεν εγκρίνει την πολιτικήν των μνημονίων, αν και είναι εγκλωβισμένος εις την απάτην της Ευρώπης και του Ευρώ. Η ψήφος του ήτο αποτέλεσμα ελλείψεως επιλογής και αγανακτήσεως εναντίον των προκατόχων κυβερνήσεων.
ε. Η πολιτική «το ευρώ διά το ευρώ» και ουχί διά τον πολίτην, οδηγεί εις το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας.
Μετ΄ ολίγον το κράτος θα έχη έσοδα μόνον από τα κενά βαλάντια των εξουθενωμένων και λιμοκτονούντων πολιτών.
Εν κατακλείδι οφείλω να υπενθυμίσω εις την Υμετέραν εξοχότητα, ότι τα αίτια της πτώσεως του Βυζαντίου ήσαν τα κάτωθι:
1. Η παρακμή των χριστιανικών αξιών εις την ζωήν του Βυζαντίου.
2. Η ανικανότης και τα τραγικά λάθη πολλών αυτοκρατόρων.
3. Η μόνιμος επιβουλή της Δύσεως από του Καρλομάγνου και εντεύθεν, εναντίον του Βυζαντίου, με αποκορύφωσιν την άλωσιν της Κων/πόλεως τω 1204, εξ ου γεγονότος διεσπάσθη η αυτοκρατορία μέχρι της πτώσεως αυτής εις τους Τούρκους τω 1453.
4. Η παραμέλησις του στόλου και η παραχώρησις οικονομικών προνομίων εις τας Ενετικάς πόλεις της Β.Ιταλίας.
Έκτοτε την οικονομικήν ζωήν του Βυζαντίου ήλεγξαν οι Ενετοί μέχρι της πτώσεώς του εις τους Τούρκους, εις ην πτώσιν συνετέλεσεν ο οικονομικός έλεγχος της αυτοκρατορίας υπ΄ αυτών.
5. Η βαρεία φορολογία της κεντρικής κυβερνήσεως της Κων/πόλεως, εις βάρος των ανατολικών επαρχιών, Συρίας, Παλαιστίνης και Αιγύπτου, εγένετο αφορμή, ώστε οι γηγενείς πληθυσμοί των περιοχών αυτών, αγανακτισμένοι να δεχθούν, ως ελευθερωτάς τους Άραβας κατακτητάς τον 7ον αιώνα.
6. Η απουσία του πνεύματος της θυσίας και η στρατολόγησις διά την άμυναν του κράτους ξένων μισθοφόρων, αντί των γηγενών στρατιωτών, προυξένησε την ήτταν του Ματζικέρτ τω 1071, με αποτέλεσμα να υποδουλωθή ολόκληρος η Μικρά Ασία εις τους Τούρκους εντός εβδομήκοντα ετών.
7. Εις την πτώσιν των ανατολικών επαρχιών της αυτοκρατορίας συνετέλεσεν και η διαφοροποίησις των επαρχιών αυτών εκ της Ορθοδοξίας διά της επικρατήσεως του μονοφυσιτισμού και του νεστοριανισμού. Τούτο ελυμήνατο την πνευματικήν ενότητα του κράτους και εδημιούργησε τας αποσχίσεις.
Η στήριξις του Γένους κατά την περίοδον της Τουρκοκρατίας εις την Εκκλησίαν, την γλώσσαν και τον πολιτισμόν των Ελλήνων, διέσωσαν το έθνος εις τους σκοτεινούς χρόνους της Τουρκοκρατίας και απέτρεψαν τον εκμουσουλμανισμόν αυτού και την αφομοίωσίν του εις τους Τούρκους.
Η αναβίωσις του πνεύματος της θυσίας εις τους ήρωας της ελευθερίας του 1821, και η στήριξις των ηρώων εις τον τριαδικόν Θεόν, εδημιούργησαν το νέον Ελληνικόν κράτος. Καρπός της φιλοπατρίας και της ευλαβείας των είναι η πρόταξις εις το πρώτον Σύνταγμα της Ελλάδος του ονόματος της αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος. Γι΄ αυτό το θεικόν όνομα και γι΄ αυτά τα ελληνικά χώματα έχυσαν το αίμά των.
Ουδείς έχει δικαίωμα, είτε πρωθυπουργός ονομάζεται είτε οποιοσδήποτε πολίτης, να καταπατή το θεικόν αυτό όνομα και να ξεπουλά τα αιματοβαμμένα ελληνικά χώματα. Όσοι δεν σεβασθούν τα ανωτέρω θα λογοδοτήσουν εις την ιστορίαν και θα στιγματιστούν από τους επιγιγνομένους.
Το άρθρον 33 του Συντάγματος προβλέπει τον τύπον του όρκου τον οποίον δίδει ενώπιον του ελληνικού λαού ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας: 
«Ορκίζομαι εις το όνομα της αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος…» 
Αυτονόητον τυγχάνει, ότι και ο Πρωθυπουργός της χώρας και οι βουλευταί του ελληνικού κοινοβουλίου, υποχρεούνται να ορκισθούν εις τον αυτόν τύπον του όρκου.
Η περιφρόνησις του διαχρονικού πολιτισμού των Ελλήνων και της ορθοδόξου πίστεώς των αποτελεί ύβριν εναντίον των προγόνων μας.
Θεωρώ λίαν προσφυές να κατακλείσω την παρούσαν έμπονον και οδυνηράν επιστολήν μου, με τους ακολούθους λόγους του μεγάλου λογοτέχνου του νέου ελληνισμού Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη:
«Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Τις ημύνθη περί πάτρης; 
Καί τι πταίει η γλαύξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Καί τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.» (Άπαντα,εκδ. Δόμος, τόμος 5ος, σ. 254)
Επί δε τούτοις διατελώ μετ΄ εξιδιασμένης τιμής και ευχών.

Ιερομόναχος Δαμασκηνός
εν τω ασκητηρίω του Φιλαδέλφου 
του Αγίου όρους Άθω 

Κοινοποιείται:
1. Εξοχώτατον 
Πρόεδρον της Ελληνικής Δημοκρατίας,
κ.κ. Προκόπιον Παυλόπουλον 
Προεδρικόν Μέγαρον 
Τ.Κ. 10028 Αθήνας 
2. Εξοχώτατον 
κ.κ. Νικόλαον Βούτσην 
Πρόεδρον της Βουλής των Ελλήνων 
Τ.Κ. 10021 Αθήνας 
3. Εξοχώτατον 
Αρχηγόν Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως 
κ.κ. Ευάγγελον Μειμαράκην 
Αθήνας 
4. Εξοχώτατον 
Υπουργόν Παιδείας και Θρησκευμάτων 
κ.κ. Νικόλαον Φίλην 
Αθήνας 
5. Τη αυτού Θειοτάτη Παναγιότητι
τω Οικουμενικώ Πατριάρχη 
κ.κ. Βαρθολομαίω 
εις Κωνσταντινούπολιν 
6. Τω Μακαριωτάτω Αρχιεπισκόπω Αθηνών 
κ.κ. Ιερωνύμω 
και τη σεπτή Ιεραρχία 
της Εκκλησίας της Ελλάδος 
7. Τω Σεβασμιωτάτω 
Αρχιεπισκόπω Κρήτης
κ.κ. Ειρηναίω και τη σεπτή Ιερά Επαρχιακή Συνόδω 
εις Ηράκλειον 
8. Ελλογιμωτάτην 
κυρίαν Βασιλικήν Θάνου 
Πρόεδρον Αρείου Πάγου 
Λεωφ. Αλεξάνδρας 121 
Τ.Κ. 11510 Αθήνας 
9. Ελλογιμώτατον κύριον
Πρόεδρον Συμβουλίου Επικρατείας 
οδός Πανεπιστημίου 47-49 
Τ.Κ. 10564 -Αθήνας 
10. Ελλογιμώτατον 
κύριον Δημήτριον Νανόπουλον 
Πρόεδρον Ακαδημίας Αθηνών 
οδός Πανεπιστημίου 28 
Τ.Κ. 10679 Αθήνας 
11. Ελλογιμώτατον 
κύριον Μελέτιον – Αθανάσιον Δημόπουλον 
Πρύτανιν Εθνικού και Καποδιστριακού 
Πανεπιστημίου Αθηνών 
οδός Πανεπιστημίου 30 
Τ.Κ. 10679 Αθήνας 
12. Ελλογιμώτατον 
κύριον Περικλήν Μήτκαν 
Πρύτανιν Αριστοτελείου Πανεπιστημίου 
Εις Πανεπιστημιούπολιν 
Τ.Κ. 54124 Θεσσαλονίκη 
13. Ελλογιμώτατον 
κύριον Ιωάννην Γκόλιαν 
Πρύτανιν Μετσοβείου Πολυτεχνείου 
Πατησίων 42 
10682 Αθήνας 


Σημείωση δική μου: 
Ο καλόγερος τα είπε ΟΛΑ ! Τα σέβη μου πάτερ !
Ι.Β.Ν.

24 Οκτωβρίου 2015

Το σκυλί του Χρήστου που έκανε γνωστή τού "Τουρκοπαναή τη σπηλιά"!..

Η συγκινητική προσπάθεια της 6ης ΕΜΑΚ Πατρών για τη διάσωση σκύλου που είχε πέσει σε γκρεμό -
ΑΙΣΙΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ
  
 Πάτρα - Δυτική Ελλάδα 
Αίσιο τέλος είχε η επιχείρηση διάσωσης ποιμενικού σκύλου, από απόκρημνο γκρεμό στην περιοχή του Κακοταρίου. Οι πυροσβέστες της 6ης ΕΜΑΚ Πατρών κατάφεραν να σώσουν το συμπαθές τετράποδο που ήταν «εγκλωβισμένο» στο σημείο και να το παραδώσουν στον ιδιοκτήτη του, που παρακολουθούσε με αγωνία την προσπάθεια των πυροσβεστών.

Ο κτηνοτρόφος είχε φτάσει στην περιοχή «Σπηλιά του Τουρκοπαναή» για να βοσκήσει τα ζώα του, σε ύψος 1.100 μέτρων, στο Κακοτάρι, έχοντας μαζί του - όπως πάντα - τον πιο πιστό του φίλο, τον σκύλο του. Ωστόσο ο«Μούρτος», όπως τον φωνάζει, κατέβηκε τον απόκρημνο γκρεμό, χωρίς να καταφέρει όμως να επιστρέψει, παρά τα καλέσματα του αφεντικού του.
Ο ίδιος ενημέρωσε την Πυροσβεστική και στο σημείο έφτασαν ο Προϊστάμενος του Π.Κ Αρχαίας Ολυμπίας, Ανδρέας Γουργαριώτης με συνεργάτη του πυροσβέστη, προκειμένου να διασώσουν τον σκύλο. Χρειάστηκε να περπατήσουν 1,5 περίπου ώρα για να φτάσουν στην περιοχή, αλλά, παρά την προσπάθειά τους, δεν κατάφεραν να τον ανασύρουν, αφού το δύσβατο του σημείου δυσχέραινε την προσπάθειά τους. Το ζώο είχε εγκλωβιστεί σε απόκρημνα βράχια, σε βάθος 70 περίπου μέτρων που δεν μπορούσαν να πλησιάσουν. Γι’ αυτό κρίθηκε αναγκαία η συμβολή της 6ης ΕΜΑΚ Πατρών, 7 άνδρες της οποίας χθες το πρωί βρέθηκαν στο σημείο, μαζί με τον κ.Γουργαριώτη και έναν εθελοντή πυροσβέστη του Κλιμακίου της Ολυμπίας, που βοήθησαν στην προσπάθεια.

Η προσέγγιση στο σημείο ήταν δύσκολη, αλλά με ειδικό εξοπλισμό και μέσα, οι πυροσβέστες της ΕΜΑΚ, κατέβηκαν στο γκρεμό και κατάφεραν να πλησιάσουν τον ταλαιπωρημένο και φοβισμένο σκύλο, ενώ η επιχείρηση, διήρκεσε περίπου μια ώρα.

Το ζώο, ήταν ιδιαίτερα…συνεργάσιμο, κι αφού δέχθηκε τη φροντίδα τους (σ.σ του έδωσαν νερό καθώς ήταν εξαντλημένο) το έδεσαν και σιγά - σιγά, το ανέβασαν στο σημείο που βρισκόταν ο ιδιοκτήτης του. Μάλιστα, στα τελευταία μέτρα, ο «Μούρτος» ακούγοντας τη φωνή του, ανέκτησε τη ζωηράδα του και έκανε όλο χαρές όταν βρέθηκε δίπλα του. Ο ίδιος μάλιστα, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους πυροσβέστες που έσωσαν «τον πιο πιστό του φίλο και συνεργάτη», όπως είπε, τα τελευταία 3 χρόνια.
πηγή: patrisnews.com
http://www.tempo24.gr/eidisi/24117/i-sygkinitiki-prospatheia-tis-6is-emak-patron-gia-ti-diasosi-skyloy-poy-eihe-pesei-se

Σημείωση δική μου: Στη δεύτερη φωτογραφία φαίνεται ο δρόμος από το Πετρωτό προς τα Ντινέϊκα, μέχρι τη στροφή προς τις Βαγιές και τις Ακουμπήστρες. Διακρίνεται και ο μεγάλος πλάτανος στης Βασίλως τη Βρύση !

Μπράβο στον ξάδερφό μου το Χρήστο για την αγάπη του για το  σκύλο του τον "Μούρτο" και ένα μπράβο για το Μούρτο που του φυλάει το κοπάδι από τα τσακάλια που αφήσανε οι οικολόγοι και γιόμισε ο τόπος από δαύτα. Καταστρέψανε τον κοσμάκη, (έχουν φάει στην περιοχή μας πάνω από χίλια πεντακόσια γιδοπρόβατα τα δύο τελευταία χρόνια).
Ένα ακόμη μπράβο στο σκύλο που, από την ατυχία του να εγκλωβιστεί ανάμεσα στα βράχια εκεί πάνω από το "Σταυράκι" , έκανε γνωστή την ιστορική σπηλιά του Τουρκοπαναή !

Ι.Β.Ν.

14 Οκτωβρίου 2015

Οι Αρχές ασφαλείας προς όλους τους πολίτες: Να μην δημοσιοποιούν στο facebook πέντε στοιχεία !

Επιμέλεια: Αθανάσιος Περράκης  ε.α. Αξ/κός Π.Α.
Οι Αρχές ασφαλείας προτρέπουν τους πολίτες τους να μην δημοσιοποιούν τα πέντε πιο κάτω στοιχεία – πληροφορίες
1.Ημερομηνία Γέννησης
Είναι προφανές ότι ο κάθε ένας χαίρεται όταν βλέπει τον «τοίχο» του στο Facebook να γεμίζει από ευχές γενεθλίων.
Αλλά την ίδια χαρά αισθάνονται και διάφοροι επιτήδειοι. Γιατί; Διότι η Ημερομηνία Γέννησής σας μαζί με το Ονοματεπώνυμό σας και μαζί με μια Φωτογραφία σας στο προφίλ, είναι αρκετά για να γίνει πλαστογράφηση Δελτίου Ταυτότητας, Άδειας Οδηγού και ακόμη Διαβατηρίου. Συνεπώς… Happy Birthday; Ή μήπως όχι.
2.Οικογενειακή Κατάσταση
Η λέξη «Single» από μόνη της λειτουργεί ως «πόλος έλξης» για τους εγκληματίες. Όταν μάλιστα αλλάζετε την «Οικογενειακή σας Κατάσταση» από «Παντρεμένος/η» σε «Ελεύθερο/η», αυτομάτως όσοι παρακολουθούν το προφίλ σας έχοντας άλλα κίνητρα, αντιλαμβάνονται ότι είστε σε «ευάλωτη θέση» και κυρίως ότι πλέον «είστε μόνη στο σπίτι».
3.«Που βρίσκομαι»
Το να δημοσιοποιείτε την κάθε σας κίνηση, και το που βρίσκεστε ή με το να «ανεβάζετε» φωτογραφίες από τις διακοπές όπου βρίσκεστε δίδοντας παράλληλα πληροφορίες για τον χρόνο επιστροφή σας είναι ό,τι καλύτερο για τους εγκληματίες. Εσείς μαζεύετε like και αυτοί χρήσιμες πληροφορίες.
«Μόνος/η στο σπίτι»
4.Το να «ποστάρετε» στο Facebook ή σε άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «είστε μόνος/η στο σπίτι», είναι από τα χειρότερα λάθη. Συνήθως αυτό συμβαίνει με τις νεαρότερες ηλικίες αλλά ο κίνδυνος παραμονεύει και για τους ενήλικες.
5.Φωτογραφίες των παιδιών σας
Ίσως το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να πράξει κάποιος στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης είναι να ανεβάζει φωτογραφίες των παιδιών του. Οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι. Διαβάστε τους 3 κινδύνους, οι οποίοι βάσει στοιχείων είναι οι πιθανότεροι να συμβούν:
Αρχικώς η συλλογή πληροφοριών για τα παιδιά σας. Εταιρείες εξειδικεύονται στο «φακέλωμα», όπου δηλαδή συλλέγουν την κάθε πληροφορία που ανεβαίνει στο διαδίκτυο με αποτέλεσμα, όσο και εάν σας φαίνεται παράξενο, στο μέλλον, για το παιδί σας να διατηρούν ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό αρχείο από την ημέρα γέννησης του με φωτογραφίες, στοιχεία και άλλο υλικό. Επιπλέον, κάθε φωτογραφία παιδιού στο Facebook και γενικότερα στο διαδίκτυο είναι υποψήφια για εκμετάλλευση από κυκλώματα παιδεραστίας.Παράλληλα, κάθε φωτογραφία παιδιού που ανεβαίνει είναι υποψήφια να υποστεί τεχνική επεξεργασία με ειδικά προγράμματα ώστε το παιδί να εμφανίζεται γυμνό σε παράνομες ιστοσελίδες παιδεραστίας.

6 Οκτωβρίου 2015

ΤΟ ΩΤΟΣΤΟΠ, Ο «ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ» ΟΔΗΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ… ΧΑΙΜΑΛΙ, (NAZAR)

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Το να κάνεις ωτοστόπ σε μια χώρα όπως η Τουρκία, στις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα και μετά από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα, σίγουρα δεν είναι καθόλου φρόνιμο. Ο φίλος μου όμως ο Μπ, επέμενε πως μόνο έτσι μπορείς να γνωρίσεις την χώρα στο «πετσί της» και όπως συνήθως με είχε παρασύρει για άλλη μια φορά.
Μόλις είχαμε βγει από την πόλη της Β… όπου μας είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση τα πολλά μικρά παιδιά με τις χαρακτηριστικές μαύρες ποδιές τους πήγαιναν σαν στρατιωτάκια στο σχολείο και στηθήκαμε σε μια παρακαμπτήριο κάνοντας ωτοστόπ στην μεγάλη εθνική αρτηρία προς την πρωτεύουσα.
Τα φορτηγά περνούσαν χωρίς να σταματούν αν και οι οδηγοί μας κοιτούσαν περίεργα. Σε λίγο σταμάτησε ένα σιτροέν από εκείνα τα παλιά μοντέλα με την χαρακτηριστική μούρη. Ο οδηγός άνοιξε την πόρτα και μας κάλεσε ευγενικά να μπούμε λέγοντας, «Yabanci ;». Απάντησα, Evet, και κάθισα μπροστά ενώ ο Μπ κάθισε στο πίσω κάθισμα.
Καθώς ξεκινήσαμε παρατήρησα κρεμασμένο στο καθρεφτάκι στο παρμπρίζ ένα μεγάλο χαϊμαλί που μου θύμισε τα δικά μας κομποσκοίνια, μια μικρή καλλιγραφημένη επιγραφή που έγραφε, «Maşallah» και ένα μεγάλο μάτι για φυλακτό. 
-Αυτά τα έχετε για να σας προστατεύουν από τα δυστυχήματα, τον ρώτησα. Ήξερα ότι στην Τουρκία τα αιματηρά δυστυχήματα είναι καθημερινό φαινόμενο. Εκείνος μου απάντησε καταφατικά και με κοίταξε περίεργα.
Συζητώντας μάθαμε πως τον έλεγαν Μ…, ήταν επιθεωρητής εκπαιδεύσεως και πήγαινε σε μια μικρή πόλη για να επιθεωρήσει το τοπικό σχολείο. Μετά από λίγο με ρώτησε ξαφνικά, 
-Εσείς στην Ελλάδα τι βάζετε για φυλακτό στα αυτοκίνητα ; 
-Εμείς, του απάντησα, συνήθως βάζουμε ένα κομποσκοίνι, μια εικόνα της Παναγίας, ή ενός Αγίου Προστάτη.
Αυτός έμεινε περίεργα σκεπτικός και μετά από λίγο χαμήλωσε ταχύτητα έστριψε σε μια παρακαμπτήριο και σταμάτησε. Γύρισε και με κοίταξε και τότε παρατήρησα έκπληκτος πως τα μάτια του ήταν σχεδόν βουρκωμένα. Τότε, αναπάντεχα ξεκούμπωσε μέσα από το σακάκι του το πάνω κουμπί του πουκαμίσου του και από μέσα είδα με έκπληξη καρφιτσωμένο στην φανέλα του ένα φυλακτό, όπου πάνω του ήταν ζωγραφισμένος πολύ αμυδρά, μόλις που φαίνονταν, ένας…μικρός σταυρός.
Αμέσως μετά και πριν καλά προλάβουμε να συνέρθουμε από την πρώτη έκπληξη, άνοιξε το ντουλαπάκι του συνοδηγού κα έβγαλε από εκεί ένα παλιό, πολύ φθαρμένο, κάτι σαν πορτοφόλι. Το άνοιξε και από μέσα έβγαλε μια παμπάλαια και πολύ φθαρμένη εικόνα της… Παναγίας.
Μας την έδειξε και είπε συγκινημένος 
–Είναι του πατέρα μου, (Eski Rum», είπε με χαμηλή φωνή. Εμείς τον κοιτούσαμε αποσβολωμένοι. Αυτός μετά από λίγες σιωπηλές στιγμές γεμάτες ένταση, σαν να συνήρθε από κάτι, έβαλε την φωτογραφία μέσα στο πορτοφόλι και το έβαλε ξανά στο ντουλαπάκι ενώ κούμπωσε το πουκάμισο του.
-Εγώ δυστυχώς πρέπει να στρίψω στον περιφερειακό, μας είπε, γι’ αυτό και θα πρέπει να κατεβείτε. Από εδώ θα μπορέσετε εύκολα να βρείτε μέσο για να πάτε στην Άγκυρα. Παρακαλώ, να ξεχάσετε ότι είδατε.
Κατεβήκαμε από το αμάξι και ο Μ. έβαλε μπρος και γρήγορα εξαφανίστηκε σαν τον ήλιο που είχε χαθεί εκείνη την ώρα πίσω από κάτι σύννεφα.
Μείναμε για λίγο σαστισμένοι από το γεγονός και μετά συνεχίσαμε την πορεία μας. Το επεισόδιο μας είχε ταράξει και ο Μ, θα έμενε ανεξίτηλος στην μνήμη μας.
Ω Ρωμιοσύνη, Ρωμιοσύνη! Ποτέ δεν πέθανες στην άγια γη της Μικράς Ασίας!
«Από τις περιηγήσεις δυο Ελληνορθόδοξων στα βάθη της Ανατολίας»
(Περισσότερες λεπτομέρειες, φωτογραφίες και ονόματα, για ευνόητους λόγους παραλείπονται).

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

22 Σεπτεμβρίου 2015

600 ευρώ κόστος τοκετού για ανασφάλιστες Ελληνίδες, αλλά για τις άλλες... ; ! ! !


Όλο αυτό το καιρό με αυτή τη μεγάλη εισροή μεταναστών στην Ελλάδα, υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που γυναίκες μετανάστριες έρχονται και τους προσφέρονται όλες οι ανέσεις για να πραγματοποιήσουν τον τοκετό τους δωρεάν. Και βέβαια το να γεννήσει μια γυναίκα ασφαλής είναι ιερό, αλλά το θέμα είναι να συμβαίνει αυτό με όλους. Οι Ελληνίδες ανασφάλιστες αναγκαστικά πληρώνουν 600 ευρώ για να έχουν έναν φυσιολογικό τοκετό. Οπότε το κράτος θα πρέπει να φροντίζει και τις Ελληνίδες όπως τις μετανάστριες στο θέμα του τοκετού.


Σημείωση δική μου: Τί δεν καταλαβαίνεις ;
Ι.Β.Ν.

6 Σεπτεμβρίου 2015

Μια νύχτα κάποιο καλοκαίρι της Δραχμής...

Μια νύχτα κάποιο καλοκαίρι της Δραχμής...


Του Στρατή Μαζίδη

Τέλη της δεκαετίας του 90. Περίπου 1997. Χτυπάει το τηλέφωνο. "Τι θα κάνουμε απόψε; Θα κατέβεις Κυψέλη; Μια γύρα από τα συνηθισμένα".
Τα συνηθισμένα περιελάμβαναν μια γεμάτη βραδιά δίχως να στερηθούμε τίποτε και χωρίς να πούμε πως ξεπαραδιαστήκαμε. Άλλωστε κανείς μας δεν εργαζόταν εκείνη την εποχή.
Ξεκινάμε λοιπόν τη βραδιά με 75 δραχμές για το Β5 και άλλες 75 για το τρόλεϊ με κατεύθυνση την οδό Κυψέλης. Σύνολο 150 δραχμές τα της συγκοινωνίας , ήτοι € 0,44.
Πρώτη στάση στο παλιό σινεμά και εκείνη την εποχή μπιλιαρδάδικο, το Roxy. Παίζαμε καμιά ώρα και κάτι στα μπιλιάρδα, κόστος 1.200 δραχμές, κι επομένως 3 κατοστάρικα το κεφάλι, δηλαδή € 0,88.
Μετά μας έπιανε μια λιγούρα και κατευθείαν γραμμή για το ΣΠΙΤΙΚΟ εκείνης της εποχής. Ένα σάντουιτς με ότι μπορείς να φανταστείς κι αναψυκτικό το πολύ 600 δραχμές, δηλαδή € 1,76!
Στη συνέχεια δίπλα στο SELECT για μπύρα με όσους ακόμη μαζευόμασταν. Heineken μπουκάλι 500 δραχμές, περίπου € 1,47 ευρώ.
Και μετά; Μπορεί και κανένα γαλακτομπούρεκο στη Χαρά στην πλατεία. Άλλες 400 δραχμές περίπου, δηλαδή € 1,17
Πόσο μας κάνει; 1950 ούτε 2.000 δραχμές, δηλαδή όλα τα παραπάνω με € 5,72. Σήμερα με € 5,00 θα πάρεις μόνο τη μπύρα.
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε συγκοινωνία στις 3 ή 4 τα μεσάνυχτα, οπότε έπρεπε να πάρεις ταξί. Παρά τη διπλή ταφίρα, δεν ξεπερνούσε τις 1.200 δραχμές, κοντά € 3,50.
Με λιγότερο από € 10,00 έφευγες από το σπίτι, πήγαινες όπου ήθελες, δεν σου έλειπε τίποτε, επέστρεφες με ταξί και ύστερα παρατούσες πάνω στο γραφείο ένα σωρό κέρματα και πατσαβουριασμένες δραχμές που σχεδόν κάλυπταν ακόμη μια έξοδο, αφού η παρέα θα ανηφόριζε στη γειτονιά σου.


Αυτή ήταν η αξία και η δύναμη της...ταπεινής δραχμής. Σε κρατούσε αξιοπρεπώς.

Όμως ένα πρωί αλλάξαμε νόμισμα...

Μας έδωσαν ένα πιο ισχυρό και απέσυραν το...ανίσχυρο...
Και τελικά καταστήκαμε εμείς ανίσχυροι...


 Σημείωση δική μου: Εχει κανείς αντίρρηση;



Πηγή:freepen.gr