ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

12 Ιουνίου 2009

Πρωθυπουργός της Αυστραλίας : Αν δεν σας αρέσουμε , φύγετε !

Ο Πρωθυπουργός της Αυστραλίας κος Kevin Rudd

Καιρός να ξυπνήσουμε και να πούμε τις αλήθειες !!!!!

Ευτυχώς υπάρχουν και άλλοι που θέλουν να προστατέψουν την χώρα τους. Δεν είμαστε μόνοι.

Ας το εκμεταλευτούμε καταλλήλως!!!!!

Ο Αυστραλός πρωθυπουργός είπε στους μουσουλμάνους:

"Αν δεν σας αρέσει να ζείτε εδώ, όπως ζούμε όλοι, μπορείτε να φύγετε, δεν σας φέραμε με το ζόρι..." Είπε αυτό που ψιθυρίζουν οι Ευρωπαίοι αλλά δεν τολμούν να πούνε λόγω... δειλίας!! Ο Αυστραλός πρωθυπουργός Kevin Rudd πρότεινε στους Μουσουλμάνους που θέλουν να ζουν κάτω από τον Ισλαμικό νόμο της Σαρία, να φύγουν από τη χώρα!! Η κυβέρνηση της Αυστραλίας θέλει να αποτρέψει τυχόν τρομοκρατικές ενέργειες, βάζοντας στο στόχαστρο τους φανατικούς.

Ο Rudd εξαγρίωσε μερικούς Αυστραλούς Μουσουλμάνους, λέγοντας ότι υποστηρίζει το να επιτηρούνται τα τζαμιά της χώρας από υπηρεσίες πληροφοριών. Τα λόγια του ήταν :"Οι μετανάστες, και όχι οι Αυστραλοί, είναι αυτοί που πρέπει να προσαρμοστούν. Έτσι είναι, και άμα τους αρέσει! Βαρέθηκα να ανησυχούμε σε αυτή τη χώρα μήπως προσβάλλουμε ένα άτομο ή την κουλτούρα του.

Από τότε που έγιναν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Bali, η πλειοψηφία των Αυστραλών ένιωσε ένα κύμα πατριωτισμού.

Η κουλτούρα μας εξελίχθηκε σε δύο αιώνες γεμάτους αγώνες, προσπάθειες και νίκες από εκατομμύρια άντρες και γυναίκες που επιζητούσαν την ελευθερία. Η κύρια γλώσσα που μιλάμε είναι τα Αγγλικά. Όχι τα Ισπανικά, τα Λιβανέζικα, τα Αραβικά, τα Κινέζικα, τα Γιαπωνέζικα, τα Ρώσικα ή οποιαδήποτε άλλη γλώσσα. Οπότε, αν θέλετε να γίνετε μέρος της κοινωνίας μας, μάθετε τη γλώσσα μας! Οι περισσότεροι Αυστραλοί πιστεύουν στο Θεό. Αυτό δεν είναι κάποιο Χριστιανικό, ακροδεξιό, πολιτικό κίνημα, αλλά γεγονός: Χριστιανοί, άντρες και γυναίκες, με Χριστιανικές αρχές, ίδρυσαν αυτή τη χώρα, και αυτό είναι καθαρά καταγεγραμμένο.

Αρμόζει, λοιπόν, να το δείχνουμε πάνω στους τοίχους των σχολείων μας. Αν ο Θεός σας προσβάλλει, σας προτείνω να βρείτε άλλο μέρος του κόσμου γιά να ζήσετε, διότι εμάς ο Θεός είναι μέρος της κουλτούρας μας. Θα δεχτούμε αυτά που πιστεύετε, χωρίς ερωτήσεις. Αυτό που ζητάμε είναι να δεχτείτε κι εσείς αυτό που πιστεύουμε εμείς, και να ζήσετε μαζί μας με αρμονία, χαρά και ειρήνη.

Αυτή είναι η δική μας χώρα, η δική μας γη και ο δικός μας τρόπος ζωής, και θα σας προσφέρουμε κάθε ευκαιρία να τα απολαύσετε κι εσείς. Όμως, μόλις χορτάσετε να παραπονιέστε, να γκρινιάζετε και να μουρμουρίζετε γιά τη σημαία μας, τον όρκο πίστης στη χώρα μας που δίνετε όταν παίρνετε την υπηκοότητα, τα χριστιανικά μας πιστεύω, τον τρόπο ζωής μας, τότε σας ενθαρρύνω να εκμεταλλευτείτε μιά άλλη μεγάλη ελευθερία της Αυστραλίας: Το δικαίωμα να φύγετε! Αν δεν είσαστε ευχαριστημένοι, τότε φύγετε! Δε σας φέραμε εδώ με το ζόρι. Εσείς διαλέξατε να έρθετε.

Οπότε, δεχτείτε τη χώρα που εσείς διαλέξατε!"

Σημείωση δική μου:
..Και ο Ανθρωπος μιλάει για μια κουλτούρα δύο αιώνων και απαιτεί να την σέβονται. Οι δικοί μας εδώ οι "ανθυπομαλθακοί" δεν εχουν καμμιά απαίτηση για σεβασμό μιάς κουλρούρας και ενός πολιτισμού εικοσι πέντε, τουλάχιστον, αιώνων ; Για σκεφείτε το ! ! !
Μπράβο κ. Kevin, ως Ελλην, γεννημένος σε Χώρα με κουλτούρα και πολιτισμό, σε ευχαριστώ πολύ για τον τρόπο που λειτουργείς, μήπως σε ακολουθήσει και κανας αλλος !!!!
Ι.Β.Ν.

5 Ιουνίου 2009

Σκοπός 2-4, γερμανικό ! Ι. Ντινόπουλος


Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι φαντάροι κουρεύονται ή τουλάχιστον κουρευόντουσαν γουλί;
Τρείς είναι οι πιθανές εξηγήσεις για μένα...
Πρώτος λόγος -εξήγηση, είναι η μείωση της προσωπικότητας με την αλλοίωση της μορφής...
(Ακόμη και σήμερα ισχύει η έκφραση "άντε να κουρεύεσαι" που ενέχει προσβολή και ευτελισμό...)
Άρα ελέγχομεν, κάμπτοντας τις αντιστάσεις, δι΄ευτελισμού !
Δεύτερος λόγος είναι η εξομοίωση, δηλαδή όλοι κουρεμένοι και με την ίδια φόρμα, άρα "ελέγχειν δια του εξομοιούσθαι". Αντε να ξεχωρίσεις, πριν ακούσεις να μιλάνε, ποιός ειναι τί ; !
Και τρίτος λόγος είναι, ότι πολλές φουντωτές κόμες...σε συγχρωτισμό, θα αποτελούσανε άριστο φθειροβιότοπο, η πιο απλά, θα γιόμιζε ο τόπος ψείρες...
Άρα και για λόγους υγιεινής...
Κουρεμένος και εγώ, λοιπόν, γουλί και με την ίδια φαιοπράσινη στρατιωτική φόρμα, ή ένας στρατιωτικός αριθμός, γνωστός ως Α.Σ.Μ., ή ενα έμψυχο πολεμικό υλικό, βρέθηκα σε μάχιμη Mονάδα, χρόνια πρίν. Ως άριστα ικανός Ι 1, (δηλαδή ικανός στράτευσης πρώτης κατηγορίας), βρέθηκα (και λέω βρέθηκα γιατί δεν ήταν στις επιλογές μου), σε Eπίλεκτη Mονάδα Tεθωρακισμένων, η οποία θεωρείται ως η μετεξέλιξη του Παλαιού Ιππικού, σε πόλη της Θράκης.
Μια από τις βασικές υποχρεώσεις, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι και η υπηρεσία της φύλαξης της σκοπιάς και ένα απο τα χειρότερα νούμερα το δίωρο 2-4 τη νύχτα, το γνωστό και ως γερμανικό...
Να το αποφύγω δεν υπήρχε περίπτωση, αλλά δεν φαντάστηκα ότι θα ήταν και την πρώτη βραδυά που έφτασα στη Mονάδα !
Εγκαταστάθηκα, λοιπόν, στη σκοπιά μου στη Βόρεια Πύλη, με τη συνοδεία του δεκανέα αλλαγής και ο τομέας ευθύνης μου "μπήκε" στον απόλυτο ελεγχό μου...
Τα αρνητικά...δεν ήσαν πολλά ! Νύχτα -σκοτάδι, χειμώνας- κρύο, άγνωστο μέρος- ερημιά, μόνον...
Βέβαια δεν ήμουν παιδί της πόλης και όλα τα αρνητικά που ανέφερα με έμφαση, μου ήσαν σχεδόν οικεία...
Είχα, όμως, και τη σιγουριά, κάποιες φορές χρειάζεται, ότι είχα οχτώ σφαίρες στο όπλο μου και μάλιστα απασφαλισμένο, και άλλες πολλές στην ντελαμώνα που φορούσα διαγώνια στο στήθος. Ήξερα ακόμη, από τη βασική εκπαίδευση, ότι κανείς δεν τολμά να σε πλησιάσει, γιατί αν αστειευτεί, ή προσπαθήσει να περάσει χωρίς συνθηματικά και με δεδομένο το φόβο των πιο πολλών νέων σκοπών, θα πάει σαν το σκυλί στ΄αμπέλι...
Κάνα τσιγάρο στα κλεφτά και οι σκέψεις που πήρανε το δικό τους δρόμο, θα μου κάνανε παρέα σ΄αυτό το πρώτο δύσκολο δίωρο.
Και τι δε σκέφτηκα εκείνο το βράδυ...
Πιό πολύ, όμως, η σκέψη μου γύριζε και ξαναγύριζε γύρω απο το πρόσωπο μιας γυναίκας που αγαπούσα και μάλιστα παράφορα... Πολύ πρωτότυπο θα μου πείτε ειρωνικά...Και μην μου πείτε ότι δεν έχετε υπάρξει και 'σείς ως ...ασύνετοι, γιατί έρωτας και σύνεση είναι έννοιες ασύμβατες...
Ασύνετος ...λοιπόν και φαντάρος, αυτήν σκεφτόμουνα, τι να κάνω ρε παιδιά !
Ακόμα και τώρα θυμάμαι τα ποιηματάκια-στροφές που "έγραφα" με το μυαλό μου, για να της τα στείλω την αλλη μέρα σε γράμμα.
"Τώρα που ειμαι στο στρατό,
γλυκειά μου αγαπημένη,
τη σκέψη μόνο ορίζω εγώ
κι εκεί σ' εχω κλεισμένη..."
Τι την όριζα δηλαδή, τέλος πάντων, αυτή την οριζε, τη σκέψη μου εννοώ !
ή το αλλο:
"Θωρώ σε 'γώ 'πο μακρυά
με τσι ψυχής τα κυάλια
και πέμπω σου μια ζωγραφιά
να μου θωρείς τα χάλια..."
Ητανε Κρητικιά, π' ανάθεμά τηνε, ώρα τσι καλή !
Κάπου-κάπου άναβα και κανά-τσιγάρο, όπως σας είπα για να διευκολύνω τις σκέψεις και να ζεσταίνω τα χέρια και...τη στιγμή που έσκυψα να ανάψω ένα, με το όπλο ακουμπισμένο με την ξιφολόγχη στο στήθος...μια κουκουβάγια πέταξε μπροστά μου, φρουουου - κουκουάου ! και χάθηκε πίσω απο κάτι παλιές αποθήκες, που μόνο σαν απειλητικές σκιές έβλεπα μες στο σκοτάδι.
Αϊ στο διάολο, είπα, παλιόπουλο, μου ΄κοψες το αίμα και κατέβασα το όπλο που είχε πάρει αστραπιαία θέση βολής !
Α! ναι ! μιλούσαμε, μάλλον εγώ μιλούσα για κείνη ! Τη Μαίρη και τη φίλη της τη Χρύσα, την κολλητή της που τα είχε με τον Γιώργο το Μεριανό. (Μπατζανάκη με έλεγε ο Γιώργης-καλή του ώρα-γιατί τα είχαμε με δυό φίλες που ήσαν σαν αδερφές)
Καλοί μαθητές και οι τέσσερις σε επαρχιακό Γυμνάσιο (τότε) αλλά και κόσμια πειραχτήρια...
Θυμάμαι τις κόντρες μας με τη φιλόλογό μας σε θέματα ετυμολογίας και παραετυμολογίας, τά πρώτα μας τσιγάρα, τις κοπάνες μας, τη έκδηλη ανδροποίηση μας, την γλυκειά γοητεία των νεαρών συμμαθητριών μας που κρύβανε μέσα τους υπέροχες γυναίκες, την αλαζονεία της νιότης...
"Δός μοι πα στώ και ταν γάν κινάσω",  πιστεύαμε, τρομάρα μας...
Αρχιμήδη τ΄ακούς;
Μετά το σχολείο η παρέα μας χάλασε, ο καθένας τράβηξε το δρόμο του, σκορπίσαμε σαν του λαγού τα παιδιά, που λέει και η παροιμία...
Ο Γιώργος ο Μεριανός είχε περάσει στη Σχολή Ευελπίδων, η Μαίρη και η Χρύσα τελειώσανε τη Φιλοσοφική, η Χρύσα έμενε στη Ρόδο, η δικιά μου η Μαίρη στην Αθήνα και ο Γιώργος ο Μεριανός  ούτε που ήξερα, είχαμε τελείως χαθεί...
Και  εγώ  τώρα εδώ  στρατιώτης, εξ αναβολής, στη Θράκη (θα ξαναπήγαινα ευχαρίστως αν με χρειαζότανε η Θράκη μας )...
Με την άκρη του ματιού διέκρινα φώτα συσκότισης και αμέσως μετά άκουσα θόρυβο μηχανής αυτοκινήτου, που πλησίαζε στο χωματόδρομο προς τη σκοπιά.
Οπα !, είπα, έφοδος και μάλιστα εποχούμενη. Θα είναι ο αξιωματικός υπηρεσίας της Ταξιαρχίας, σκέφτηκα, που κάνει έφοδο στις Mονάδες ευθύνης του και πήρα θέση με το όπλο προτεταμένο.
-Αλτ ! τις εί ; φώναξα πολύ δυνατά !
Η φωνή μου "χτύπησε" στην απέναντι πλαγιά και επιστρέφοντας ως αντίλαλος πέρασε απο τη ρεματιά που την επανέλαβε αλλοιωμένη δυό τρείς φορές...
Αααλτ τιις ειειειειει; Αααλτ τιις ειειειειε ! που με ΄κανε να ανατριχιάσω !
-Εφοδος, αποκρίθηκε κάποιος από το τζιπάκι που σταμάτησε λίγα μέτρα μπροστά μου !
-Προχώρει ο εφοδεύων !...
.......
-Σύνθημα ! ειπα πάλι δυνατά !
-"Βόλος", αποκρίθηκε η ψηλή σιλουέτα που μόλις είχε κατέβει από το στρατιωτικό όχημα...
-Προχώρει στο παρασύνθημα, "διέταξα" τον άγνωστο εκείνον ελεγκτή της ετοιμότητός μου...
-"Θάλασσα", απάντησε και πάλι ο αξιωματικός...
Χωρίς να κατεβάσω το όπλο που τον σημάδευε, έκανα ένα βήμα δεξιά, αφήνοντάς τον να μπεί στη σκοπιά και να υπογράψει στο βιβλίο εφόδου, το οποίο ήλεγχαν την άλλη μέρα το πρωί στο Διοικητήριο της Mονάδος και αλλίμονο σε κείνο το σκοπό που θα του γράφανε "κακώς" και μάλιστα έφοδος υψηλότερου κλιμακίου.
Αυτό θα εσήμαινε ότι "ο σκοπός συνελήφθη κοιμώμενος, ή ότι η φύλαξίς του εγένετο πλημμελώς ή ότι η αναγνώρισις της εφόδου εγένετο με τρόπον ατονικόν !"
... και αντε να ξεμπερδέψεις...
Ο αξιωματικός, άναψε ένα φακό, μπήκε στο κουβούκλιο της σκοπιάς και δεν παρέμεινε μέσα σ΄αυτήν πάνω απο μισό λεπτό. Βγήκε σιωπηρός, ανέβηκε στο όχημα που τον περίμενε με αναμμένη τη μηχανή και χαθήκανε στο βάθος της νύχτας...
Ουφ ! είπα, ένα τσιγάρο ακόμη και τελείωσε και η αποψινή μου υποχρέωση προς την Πατρίδα !
Και ανάβοντας το σπίρτο, μέσα στη σκοπιά πριν ανάψω το τσιγάρο, είπα να ρίξω μια ματιά να δώ τι έγραψε ο ψηλέας που πέρασε και μου σκόρπισε για λίγο τις σκέψεις, όπως και η κουκουβάγια..


...και βλέπω εκπληκτος...

/ 03:45 / Ανθυπίλαρχος / Μεριανός Γεώργιος / Καλώς / Υπογραφή...../

Σημείωση δική μου:
Στρατιωτικές μνήμες !
Όποιο από τα ονόματα συμπέσει με πραγματικό, θα είναι από τύχη !
...εκτός απο το δικό μου...
Ι.Β.Ντινόπουλος

(Δικαιώματα κατοχυρωμένα)