ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

10 Δεκεμβρίου 2011

ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΝΙΚΟΝ

 

  
ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ, ΠΡΟΣ ΔΗΜΟΝΙΚΟΝ
ΙΣΟΚΡ 1.24–28 Συμβουλές για έναν ηθικό βίο
Στο έργο, που θεωρείται νόθο, παρατίθενται διάφορες πρακτικές διδαχές του συγγραφέα προς κάποιον Δημόνικο για έναν ορθό και ηθικό τρόπο ζωής.
[24] Μηδένα φίλον ποιού, πρίν άν εξετάσης πώς κέχρηται τοίς πρότερον φίλοις· έλπιζε γάρ αυτόν και περί σέ γενέσθαι τοιούτον, οίος και περί εκείνους γέγονε. βραδέως μεν φίλος γίγνου, γενόμενος δε πειρώ διαμένειν· ομοίως γάρ αισχρόν μηδένα φίλον έχειν και πολλούς εταίρους μεταλλάττειν. μήτε μετά βλάβης πειρώ τών φίλων, μήτ’ άπειρος είναι των εταίρων θέλε. τούτο δε ποιήσεις, εάν μή δεόμενος το δείσθαι προσποιή. 
[25] περί των ρητών ως απορρήτων ανακοινού· μή τυχών μέν γάρ ουδέν βλαβήσει, τυχών δε μάλλον αυτών τόν τρόπον επιστήσει. δοκίμαζε τους φίλους εκ τε τής περί τόν βίον ατυχίας και της εν τοις κινδύνοις κοινωνίας· το μεν γαρ χρυσίον εν τώ πυρί βασανίζομεν, τούς δε φίλους εν ταίς ατυχίαις διαγιγνώσκομεν. ούτως άριστα χρήσει τοίς φίλοις, εάν μή προσμένης τάς παρ’ εκείνων δεήσεις, αλλ’ αυτεπάγγελτος αυτοίς εν τοίς καιροίς βοηθής.

[26] ομοίως αισχρόν είναι νόμιζε τών εχθρών νικάσθαι ταίς κακοποιίαις και των φίλων ηττάσθαι ταις ευεργεσίαις. αποδέχου τών εταίρων μή μόνον τούς επι τοίς κακοίς δυσχεραίνοντας, αλλά και τούς επι τοίς αγαθοίς μή φθονούντας· πολλοί γάρ ατυχούσι μεν τοίς φίλοις συνάχθονται, καλώς δε πράττουσι φθονούσι. τών απόντων φίλων μέμνησο πρός τούς παρόντας, ίνα δοκής μηδέ τούτων απόντων ολιγωρείν.

[27] Είναι βούλου τα περί τήν εσθήτα φιλόκαλος, αλλά μή καλλωπιστής. έστι δέ φιλοκάλου μεν το μεγαλοπρεπές, καλλωπιστού δέ το περίεργον. Αγάπα τών υπαρχόντων αγαθών μή την υπερβάλλουσαν κτήσιν αλλά τήν μετρίαν απόλαυσιν. καταφρόνει τών περί τον πλούτον σπουδαζόντων μεν, χρήσθαι δε τοίς υπάρχουσι μή δυναμένων· παραπλήσιον γαρ οι τοιούτοι πάσχουσιν, ώσπερ αν εί τις ίππον κτήσαιτο καλόν κακώς ιππεύειν επιστάμενος.


[28] πειρώ τόν πλούτον χρήματα και κτήματα κατασκευάζειν. έστι δε χρήματα μεν τοίς απολαύειν επισταμένοις, κτήματα δέ τοίς κτάσθαι δυναμένοις. τίμα τήν υπάρχουσαν ουσίαν δυοίν ένεκεν, τού τε ζημίαν μεγάλην εκτίσαι δύνασθαι, και τού φίλω σπουδαίω δυστυχούντι βοηθήσαι· πρός δέ τόν άλλον βίον μηδέν υπερβαλλόντως αλλά μετρίως αυτήν αγάπα.
 Μτφρ. Κ.Θ. Αραπόπουλος. 1950. Ισοκράτους Προς Δημόνικον, Προς Νικοκλέα, Νικοκλής ή Κύπριοι. Αρχαίον κείμενον, εισαγωγή, μετάφρασις, σημειώσεις. Αθήνα: Πάπυρος.

[24] Κανένα να μη κάμνης φίλον προτού εξετάσης πώς έχει συμπεριφερθή προς τους παλαιούς του φίλους· διότι πρέπει να προβλέπης ότι θα συμπεριφερθή και προς σε, όπως συμπεριεφέρθη προς εκείνους. Να γίνεσαι μεν βραδέως φίλος, αφού δε γίνης φίλος να μένης πιστός εις την φιλίαν. Διότι είναι εξ ίσου απρεπές να μη έχης κανένα φίλον και να αλλάζης πολλούς φίλους συχνά. Να μη δοκιμάζης τους φίλους σου κατά τοιούτον τρόπον ώστε εκ της δοκιμής ταύτης να προέρχεται διά σε ζημία, μήτε όμως να θέλης να έχης τους φίλους σου αδοκιμάστους. Τούτο δε θα κατορθώσης, αν προσποιείσαι ενώπιον αυτών ότι έχεις ανάγκας τας οποίας δεν έχεις· 
[25] να ανακοινώνης εις αυτούς ζητήματα, τα οποία δύνανται να κοινολογηθούν, παρουσιάζων αυτά ως μυστικά· αν διαψευσθής εις τας ελπίδας σου, δεν θα υποστής εκ τούτου καμμίαν ζημίαν, εάν δε αι ελπίδες σου επιβεβαιωθούν, θα έχης ασφαλεστέραν γνώσιν του χαρακτήρος των φίλων σου. Να δοκιμάζης τους φίλους εις τας δυστυχίας και εις τους κοινούς κινδύνους· διότι τον μεν χρυσόν δοκιμάζομεν εις το πυρ, τους δε φίλους διακρίνομεν εις τας ατυχίας. Θα τηρήσης την αρίστην στάσιν απέναντι των φίλων σου, αν δεν περιμένης ούτοι να σου γνωρίσουν τας ανάγκας των, αλλ' αν αυθορμήτως έλθης εις βοήθειάν των, όταν αι περιστάσεις το επιβάλλουν.

[26] Να νομίζης ότι είναι εξ ίσου επαίσχυντον να νικάσαι υπό των εχθρών σου εις το κακόν και να φαίνεσαι κατώτερος των φίλων σου εις τας ευεργεσίας που σου κάμνουν. Να θεωρής ως αληθείς φίλους όχι μόνον εκείνους που λυπούνται διά τας δυστυχίας σου, αλλά και εκείνους οι οποίοι δεν σε φθονούν διά την ευτυχίαν σου· διότι πολλοί λυπούνται μεν μαζί με τους φίλους των διά τας ατυχίας των, αλλά τους φθονούν, όταν ευτυχούν. Να ενθυμήσαι τους απόντας φίλους σου ενώπιον των παρόντων, διά να φαίνεσαι ότι ουδέ τούτους λησμονείς, όταν είναι απόντες.

[27] Να θέλης να είσαι όσον αφορά την ενδυμασίαν σου φιλόκαλος και όχι καλλωπιστής. Είναι δε ίδιον γνώρισμα του μεν φιλοκάλου η μεγαλοπρέπεια, του δε καλλωπιστού το εξεζητημένον (η επίδειξις, ίνα κινηθή η περιέργεια των άλλων). Να αγαπάς ουχί την υπερβολικήν αύξησιν των υπαρχόντων αγαθών, αλλά την μετρίαν απόλαυσιν τούτων. Να καταφρονής τους φιλοχρημάτους, οι οποίοι ζητούν να συσσωρεύουν θησαυρούς και δεν γνωρίζουν να απολαύσουν εκείνους που έχουν· διότι ούτοι πάσχουν κάτι παρόμοιον με εκείνους οι οποίοι αγοράζουν ωραίον ίππον, ενώ γνωρίζουν να ιππεύουν κακώς.

[28] Προσπάθει να καθιστάς τον πλούτον σου προσοδοφόρον και χρήσιμον· είναι δε ο πλούτος χρήσιμος μεν εις τους επιθυμούντας να μεταχειρίζωνται τούτον ελευθερίως, προσοδοφόρος δε εις τους δυναμένους να αποκτούν κτήματα προσοδοφόρα. Να εκτιμάς την υπάρχουσαν περιουσίαν διά δύο λόγους, και διά να δύνασαι να πληρώσης μέγα πρόστιμον και διά να βοηθής χρηστόν φίλον όταν δυστυχή· διά τας άλλας δε ανάγκας της ζωής σου να μη προσκολλάσαι εις αυτήν υπερβολικά, αλλά να την αγαπάς με μέτρον.

http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/tools/corpora/anthology/content.html?t=300&m=1
             

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μήπως θα μπορούσατε να αναρτήσετε και τη μετάφραση για το κείμενο του Ισοκράτη ''Προς Δημόνικον'' 16-18;