ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

3 Ιουλίου 2010

Το Στοιχειό της Αραπόλιμνας .....

Τον παλιό καιρό λέγανε, ότι αντάμα με τους ανθρώπους, ζούσανε και πολλά στοιχειά. Εκεί από κάτου από το Κακοτάρι στο Τσερεγκούνι, λέγανε παλιά ότι ήτανε ένα μεγάλο στοιχειό και φύλαγε μέσα σε μια μεγάλη δέση κάτου στο λαγκάδι, κοντά στην δέση του μύλου του Χρυσικού. Όποιος από τους ανθρώπους δεν έκανε καλά πράματα, τόνε παίρνανε ή τόνε τρώγανε τα στοιχειά του τόπου του. 

Παλιά κοντά στη δέση ήτανε και μια βαθιά σπηλιά, σκοτεινή. Μέσα λέγανε οι παλαιοί πως ζούσε ένας Αράπης με μια Νεράϊδα. Στο βάθος της σπηλιάς λέγανε ότι ήτανε κρυμμένα πολλά χρυσαφικά και χρυσά λεφτά και τα φύλαγε ο γίγαντας ο Αράπης. Τα λεφτά τα βράδια γινόσαντε πρόβατα και σκαρίζανε κάτου στο Τσερεγκούνι για να νυχτοβοσκήσουνε και τα φύλαγε από μακριά η Νεράϊδα. Ο Αράπης καθότανε στη σπηλιά και φύλαγε τα χρυσαφικά μην πάνε και του τα αρπάξουνε. Αν πέρναγε κάποιος που δεν ήξερε και σαλάχαγε τα πρόβατα, η Νεράϊδα του έπαιρνε την μιλιά.
Μια μέρα στις αρχές του Αυγούστου τότενες που είναι τα δρίματα, η Νεράϊδα, η Άρνη όπως την λέγανε, άφηκε την σπηλιά και πήγε στο Νεραϊδόβουνο μέσα στην φεγγαράδα να βρει και τις άλλες Νεράϊδες που είχανε σύναξη και να κουβεντιάσουνε.*
Εκείνη τη βραδιά τα πρόβατα μείνανε μπέσικα και βρήκανε την ευκαιρία οι κλέφτες και αρπάξανε όσα μπορέσανε και τραβήξανε κατά την Κάπελη. Όταν βγήκανε απάνου στο ξάγναντιο, τα πρόβατα αρχίσανε να χάνουνται από τα μάτια των κλεφτών. Τότε εκείνοι καταλάβανε ότι δεν ήσαντε πρόβατα, αλλά ήσαντε αερικά και από την τρομάρα τους, τα παρατήσανε και όπου φύγει- φύγει.
Την κονταυγή τα πρόβατα ματαγυρίσανε στην μεριά τους και πριν χαράξει η μέρα γίνανε πάλι λεφτά και πήγανε στην σπηλιά πρού γυρίσει η Νεράϊδα. Η Άρνη όταν γύρισε την κονταυγή δεν βρήκε τα πρόβατα στη μεριά που τα βόσκαγε και απολύθηκε μέσα τους λόγγους και στο ποτάμι να τα βρει να τα μάσει και να τα πάει πίοσω στην σπηλιά που φύλαγε ο Αράπης. Όμως πήρε η μέρα και δεν μπορούσε να γυρίζει και πρου βγει ο ήλιος ματαγύρισε στην σπηλιά στεναχωρημένη. Ο Αράπης την μάλωσε και της είπε να φύγει. Η Νεράϊδα αρνήθηκε και ο αράπης την πίνηξε μέσα στην λίμνα.
Την άλλη μέρα, βουΐζανε τα αυτιά του, σαν να γύρναγε τρανό μελίσσι γύρω από το κεφάλι του. Δεν μπόργιε ο μαύρος να ησυχάσει διόλου. Και αποφάσισε και πήρε όσα χρυσαφικά μπορούσε, τα δε λεφτά τα έριξε  την νύχτα μέσα στην λίμνα να πινηγούνε. Την άλλη μέρα έφυγε και πήγε στο Μισίρι.
Λένε ότι μετά από κάμποσα χρόνια, πήγανε κάτι άνθρωποι και ψάξανε για τα λεφτά, μέσα στην σπηλιά και βρήκανε ούλο κάρβουνα. Μερικοί λένε ότι υπάρχουνε ακόμη τα λεφτά, αλλά και ο Αράπης κρυμένος βαθιά μέσα στη σπηλιά, που είναι από πίσω από την λίμνα. Άλλοι λένε ότι στοίχειωσε ο Αράπης και όποιος μπει μέσα στη σπηλιά τον τραβάει κάτου από τα νερά της λίμνας και τον τρώει.
*Κάθε μια φορά τον χρόνο όταν έχουμε τις δρίμες, οι Νεράϊδες κάνουν μια μεγάλη σύναξη στο Νεραϊδόβουνο και μιλάνε για τα δικά τους χωρίς ν’ ακούγονται από τους ανθρώπους. Λένε ότι άμα βρεθεί κοντά άνθρωπος του παίρνουνε την μιλιά και μένει μουγγός για ούλη του την ζωή. Μόνο λένε ότι τα αηδόνια ξέρουνε να κουβεντιάζουνε με τις Νεράϊδες, γι’ αυτό τα αηδόνια κελαηδάνε ούλη την νύχτα, κουβεντιάζουνε με τις αδερφές τους, τις Νεράϊδες.
(Υπάρχει μια παράδοση που λέει πως η Νεράϊδα έγινε αηδόνι).
Σημειώσεις:
Άρνη = Όνομα των Νεράϊδων, δόθηκε, στις Νεράϊδες επειδή νεαρές κοπέλες, αρνήθηκαν τα εγκόσμια και κατάφυγαν στην ερημιά των ποταμών και των δασών.
Αραπολίμνα = Μικρή λίμνη στον Πηνειό κάτω από το μοναστήρι της Νοτενάς.
Δρίμες = Οι δρίμες μερικές γρουσούζικες και κακότυχες ημέρες του χρόνου, που τις λέμε αποφράδες. Αυτές τις ημέρες οι άνθρωποι πρέπει να τις  διαφυλάξουν για να μην πάθουν κανένα κακό, είτε αυτοί οι ίδιοι είτε η οικογένειά τους αλλά ακόμη και τα ζωντανά και τα σιτηρά τους. Για τούτο τον λόγο αυτές τις ημέρες που είναι οι δρίμες οι παλιοί έμεναν στα σπίτια τους, (φυλάγονταν) και δεν πήγαιναν σε καμιά δουλειά, που μπορούσε να γίνει άλλες ημέρες.
Κατά τις ημέρες που λέγονται δρίμες ή είναι τα δρίματα, λένε ότι παρουσιάζονται διάφορα δαιμονικά, φαντάσματα, διάβολοι, σηκώνονται πεθαμένοι άνθρωποι και όταν πάνε εκτός του σπιτιού παρουσιάζονται μπροστά τους και τους κάνουν μεγάλο κακό. Μερικοί λένε ότι όσοι πήγαν αυτές τις ημέρες για δουλειά γύρισαν με σπασμένο κάποιο άκρο, φιδοφαγωμένοι, να πέσουν από τα ζώα τους, να κοπούνε με κάτι αιχμηρό, να τους χαλάσουν τα σιτηρά να τους ψοφήσουν τα ζωντανά, ακόμη να χάσουν και την ίδια τους την ζωή.
Τις ημέρες των δριμάτων λέγανε οι παλαιοί ότι ήσαν οι ημέρες των δαιμονικών, των νεράιδων κ.λ.π. που επέλαυναν επάνω στη γη και όποιον έβρισκαν στα χωράφια ξεμοναχιασμένο του έκαναν μεγάλο κακό για αυτό οι ξωμάχοι κατά αυτές τις ημέρες δεν έβγαιναν καθόλου στα χωράφια αλλά προφυλάσσονταν στα σπίτια τους.
Μερικές συμπτώσεις τραυματισμών, φιδοφαγωμάτων και λοιπών ζημιών γινόταν η αφορμή σ’ όσους δεν πίστευαν στα δρίματα από εκεί και στο εξής να παραμένουν στα σπίτια τους και να μην κάνουν καμιά δουλειά.
Οι δρίμες ήταν γνωστές από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι τις ημέρες που λεγόταν δρίμες τις φύλαγαν διότι πολλοί πέθαιναν τραυματίζονταν και πάθαιναν και μεγάλες ζημιές.
Όποιος κατά τις ημέρες αυτές πήγαινε στ’ αμπέλι ή στα χωράφια η σοδειά καταστρεφόταν.
Ποιες ημέρες είναι οι δρίμες:
Δρίμες είναι. Όλο το Δωδεκαήμερο από τα Χριστούγεννα μέχρι την Πρωτάγιαση γιατί τότε βγαίνουν οι καλικάντζαροι, όλα τα Σάββατα του μήνα Μάρτη και όλες οι Δευτέρες του Αυγούστου, οι έξι πρώτες ημέρες τ’ Αυγούστου (αυτές που κοιτάνε τα ημερομήνια), οι τρεις πρώτες και οι τρεις τελευταίες ημέρες του Μαρτίου τις δε τρεις τελευταίες, ημέρες του Μάρτη τις λένε και ημέρες της γριάς. Ο λαός κατά τις ημέρες των δριμάτων λέει τις φράσεις που μπορεί να είναι και παροιμιώδης:
«Του Μαρτίου οι δρίμες στα ξύλα κι’ Αυγούστου στις κλωνές».
«Κατά τα δρίματα και τα κρίματα».
«Οι δρίμες αφήνουν θύμησες».
«Φύλαγε τα δρίματα να σε φυλάξει ο Θεός».
Μισίρι = Η Αίγυπτος.
Τσερεγκούνι = Εγκατελλειμένος οικισμός, δίπλα στο ποτάμι κάτω από το χωριό Κακοτάρι.
Χρυσικού Μύλος = Νερόμυλος της Μονής Νοτενών, πήρε τ’ όνομα από κάποιον Νικολετόπουλο ή Χρυσικό.


Απο τη σελίδα του φίλου και συμμαθητού μου Κ.Παπαντωνόπουλου :Antroni.gr 
Συντάχθηκε απο τον λαογράφο-ερευνητή συντοπίτη μας κο Ηλία Τουτούνη !
Η φωτογραφία ειναι απο τη σελίδα του Συλλόγου της Μποκοβίνας: Η Ακρώρεια

4 σχόλια:

zoyzoy είπε...

Πω πω!!Μαγευτικοί αυτοί οι λαογραφικοί μας μύθοι που μιλούν για αερικά και νεράιδες!
Βέβαια όλοι αυτοί κρατούν τις ρίζες τους απο το αρχαίο Ελληνισμό που πίστευε στο 12αθεο!

Θα ερευνήσω τις δρίμες με την αστρολογία δεν μπορεί κάτι κακό θα'χουν για να τις φοβόταν τόσο!

Ζηλεύω τις πηγές και τα λαγκάδια των νεράιδων απίθανα μέρη θα'ναι??

Καλό ΣΒΚ Ιωάννη!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

Ιωάννης είπε...

Καλησπέρα "ΖΖ" μου
Ναι, εχουμε πλούσια λαογραφία, και πολλούς μύθους με αερικά και Νεράϊδες

Δεν ξέρω απο που κρατάνε, αλλά σε βεβαιώνω οτι τους ακούω και τους διαβάζω πάντα με το ιδιο ενδιαφέρον που τους ακουγα και μικρό παιδί !

Κάνε καμμιά ερευνα, εσύ που ασχολείσαι !

Εγώ που εχω ζήσει σε πηγές και λαγκάδια, ιδια στις περιγραφές μ' αυτά της λαογραφίας και της παράδοσης, σε βεβαιώνω και πάλι, οτι ειναι καταπληκτικής ομορφιάς !

Καλό σου βράδυ !

Ιωάννης είπε...

Καλησπέρα φίλε Σκρουτζάκο !
Σε ευχαριστώ πολύ που πέρασες και αφησες τις ευχές σου !

Σου ευχομαι και εγώ εγκάρδια καλό καλοκαίρι, να περάσεις καλά και με το καλό να επιστρέψεις γεμάτος κέφι, να μας διασκεδάζεις με τα ανέκδοτα και τίς ομορφες ιστορίες σου !

Καλό Καλοκαίρι !