ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ !

11 Δεκεμβρίου 2008

Χαμόγελο ..Κ.Καρυωτάκης


Χαμόγελο
Απόψε είναι σαν όνειρο το δείλι·
απόψε η λαγκαδιά στα μάγια μένει.
Δεν βρέχει πια. Κι η κόρη αποσταμένη
στο μουσκεμένο ξάπλωσε τριφύλλι.
Σα δυο κεράσια χώρισαν τα χείλη·
κι έτσι βαθιά, γιομάτα ως ανασαίνει,
στο στήθος της ανεβοκατεβαίνει
το πλέον αδρό τριαντάφυλλο τ' Απρίλη
Ξεφεύγουνε απ' το σύννεφον αχτίδες
και κρύβονται στα μάτια της· τη βρέχει
μια λεμονιά με δυο δροσοσταλίδες
που στάθηκαν στο μάγουλο διαμάντια
και που θαρρείς το δάκρυ της πως τρέχει
καθώς χαμογελάει στον ήλιο αγνάντια.

 

2 σχόλια:

Μελίτη είπε...

"Μεσ' από το βάθος των καλών καιρών
οι αγάπες μας πικρά μάς χαιρετάνε".

Δεν υπάρχει πιο δυνατός στίχος από αυτόν! Μας τσάκισες!!!
:-)

Την ζεστή μου την καλημέρα αγαπημένε μου φίλε!

Ανώνυμος είπε...

Η ζωή έχει δυσκολίες και στενοχώριες.Πάντα αναρωτιόμουν γιατί να διαβάσω κάτι, το οποίο να με λυπήσει!Δεν είμαι του εύπεπτου έργου άλλα προτιμώ αυτά με το αίσιο τέλος ή τουλάχιστον ικανοποιητικό βάσει της πλοκής.